Evinin seni içine sigdirimayacak kadar dar oldugunu fark edeceksin..
Sokaga firlayacaksin, sokaklar da dar gelecek..
Tipki vücudunun yüregine dar geldigi gibi..
Ne denizin mavisi açacak içini, ne piril piril gökyüzü..
Kendini tasiyamayacak kadar çok büyüyecek,
bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin..
Birileri bisiyler anlatacak sana durmadan:
"Önemli olan saglik"
"yasamak güzel"
"bosver hersey unutulur"
Sen hiçbirini duymayavcaksin..
Gözyaslarindan etrafi göremez hale geleceksin..
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek,
az sonra kollarinda ölmek isteyecek kadar çok seveceksin..
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin..
"ölüme çare bulundu" ya da "yarin kiyamet kopacakmis" deseler
basini kaldirip "Ne dedin?" sormayacaksin..
yalniz kalmak isteyeceksin,hem kalabaliklarin arasinda kaybolmak..
ikisi de yetmeyecek..
Geçmisi düsüneceksin, neredeyse dakika dakika..
ama kötüleri atlayarak..
Onunla geçtigin yerlerden geçmek isteyeceksin..
onunla gittigin yerlere gitmek..
Bu sana hiç iyi gelmeyecek ama bile bile yapacaksin..
Biri sana içindeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksin..
Aslinda kurtulmak istedigin halde,
o aciyi yasamak için direneceksin..
Hayatinin geri kalanini onu düsünerek geçirmek isteyeceksin..
Aksini iddaa edenlerden nefret edeceksin..
Herkesi ona benzetip, kimseyi onun yerine koyamayacaksin..
Hiçbirsey oyalayamayacak seni..
Ilaçlara siginacaksin, birkaç saat kafani bulandiran
ama asla onu unutturamayan..
sadece bir müddet buzlu camin arkasindan izlettiren..
Bütün sarkilar sizin için yazilmis gibi gelecek..
Bogazin dügümlenecek, dinleyemeyeceksin..
uyumak zor, uyanmak kolay olacak..
Bazen de "Hiç günes dogmasa" diyeceksin..
Ne geceler rahatlatacak seni, ne gündüzler..
Ölmeyi isteyip ölemeyeceksin..
Belki çivi çiviyi söker diye
can havliyle önüne çikana sarilmak isteyeceksin..
Nafilee..
Düsüncesi bile tahammül edilmez gelecek..
Rüyalar göreceksin, gerçek olmasini istedigin..
Her siçrayarak uyandiginda onun adini söyledigini farkedeceksin..
Telefonun çalmasini bekleyeceksin, aramayacagini bile bile..
Her çaldiginda yüregin agzina gelecek..
Aglamakli konusacaksin hep arayanlarla..
Yüregin burkulacak, canin yanacak..
Bir daha sevmemeye yemin edeceksin..
hayata dair hiçbirsey yapmak gelmeyecek içinden..
Onun sesini bir kez daha duymak için yanip tutusacaksin..
Defalarca aradigi günlerin kiymetini bilmedigin için
kendinden nefret edeceksin..
Yasadigin sehri terketmek isteyeceksin..
Onunla hiçbir hatiranin olmadigi
Sana onu hatirlatacak hiçbiseyin omadigi bi yerlere gidip yerlesmek..
ama bir umut!!!
Bir gün bi yerlerde karsilasma umudu..
Bu umut seni gitmekten alikoyacak..
Gel-Gitler içinde yasayacaksin..
Buna yasamak denirse..
Razi misin bütün bunlara?
Hazir misin sonunda ölüp ölüp dirilmeye?
O halde Asik olabilirsin!