Hangi Gökkuşağı rengin eksik Hangi süzülen gözyaşı özgür yine yanaklarında. Dizlerinde uyuttuğun kaç ninni sorar hatrını. Kaç yalnız geceler Dar ağaçlarına astın anne gözyaşlarını. Kaç demlenmiş hüzün Biriktirdin yine gül(mez) yüreğinde. Yıllara serdinde sabrını FEDA EDİPTE ÖMRÜNÜN BAHARINI Gül büyüttün kışlarında Ayyüzüne derin çizgiler çizdin hece hece Kara toprağamı gömdün ahlarını anne...

Birle Yetinmedim ,senle aşkımı bitirmedim Rüyana bugünde gelemedim anne. Çığlık çığlık feryadım duyulmuyor Suslar düşüyor uçurum uçurum düşlerime Ellerimden kimse tutmuyor. Yar bildiğim kıymet bilmiyor Yaralarım derin inilmiyor Mutluluk çiçeğim seherlerde dirilmiyor anne...

Vakitsiz Diyar yolcusu şimdi yüreğim. Sahilinde çakıltaşı toplamak bile Nefes almakmış CENNETİM Bir temmuz akşamı İsyana çıktıda tüm benliğim Ayrılığı ölüm bildinde Adını idam sehpama ne vakit yazdın anne. Şafak türkümü Sararmış Eylül yapraklarında külümü Solmuş gonca gonca gülümü ne vakit gördün anne. GÖZBEBEĞİNİ DERTLERİMLE AFFET BEN BÜYÜTTÜM Anne...

Can Kadar yakın Hayat kadar uzağım sana Yanlışlarım katar katar yükselse erer inan arşa Küstüm bir sevda yüzünden ben cümle cihana Bir tek sen anla annem Belkide bu gece çıkmaz sabaha...

Nerede Bir hüzün görsem TANIDIK GELİR Okşar saçlarını uzun uzun sevesim gelir. İflah olmam ben annem Ölümü dört gözle bekleyenim. Söylenmemiş sözcüklerim bunlar Artık dilimde ,yüreğimde hissiz lal. Bağışla sende beni ey vuslatı bahar...

Bir İkindi vakti Selada okunur ismim adresim Bir yar sen oldun Hazırım kefenle beni ellerinle Annem...

Anneciğim...


Yüreğimden


Mertyilmaz