Her anne baba çocuğuna söz geçirmek ister, kendini dinlemediğinde ona daha çok öfkelenir, kızar ve azarlar. Bu davranışların yanlış olduğunu bilip şu öğütlere kulak verin:
1- Konuşmaya başlamadan önce dikkatlerini çekmeye çalışın. Mesela oyunlarının en heyecanlı yerinde talimatlar verme. Gözleri ve kulakları sende olsun, sonra konuşmaya başla.
2- Kesinlikle onun anlayacağı dilde konuşun. Ayet-hadis okumak yerine onları çocuğun diliyle anlatın.
3- Bir defada nasihatler emirler yağdırma. İkinci sefere bırak.
4- İstikrarsız konuşma. Bir yıl önce söylediğinin aksini söylediğini anlamasın.
5- Emrettiğin şeyler çocuk için anlamlı ve gerekli olsun. Senin için çok değerli olan;ama onun sözlüğünde olmayan şeyleri heder etme.
6- Emrettiğin şeylerde adil olduğunuzdan emin olun. Çocuklarının arasında ayrım yaptığını zannetmemelidirler.
7- Teşekkür etmesini ve övmesini de bil.
8- Tehdidi bir silah olarak kullanma. Kendini döven meczup gibi olursun.
9- Emrettiğin şeyleri takip et. Konuştuklarının arkasında durduğunu bilmelidir.
10- Sözün etki etmiyorsa, yardım istemekten, ehli ile istişare etmekten çekinme. Beşeriz eksik olabiliriz. Yanlış yapabiliriz. En iyisini bilip yaptığını zannetmek büyük bir hatadır.
11- Kendinden uzaklaştırmaya kalkma.
12- Elini sakın kullanma!