Anlatmayı beceremeyenler s u s a r l a r.
Anlatmaktan vazgeçenler s u s a r l a r….
Anlaşılmayacağına karar vermiş olanlar s u s a r l a r.
Diğerlerinden ümidi kesmiş olanlar s u s a r l a r.
Hata yapmaktan korkanlar s u s a r l a r.
Kendilerini açığa çıkarmaktan korkanlar s u s a r l a r.
Zannettikleri kişi olmadıkları,
zannettikleri dünyada yaşamadıkları gerçeğini
hazmedemeyecek kadar güçsüz olanlar s u s a r l a r.
Olaylar ve olgular dünyasıyla
baş edemeyenler s u s a r l a r.
Her şeyi gördüğünü,
tüm olasılıkları yaşadığını düşünenler s u s a r l a r.
Güçlü olarak görülmeye
ölesiye ihtiyaç duyacak kadar
güçsüz olanlar s u s a r l a r.
ŞŞŞşşşş! … Sessizlik!
Sonsuza dek konuşabilecek olanlar
en çabuk susanlardır genelde.
Sonra kadınlar gelir ki
onlar da bu kategoridedirler çoğunlukla.
Sonra şairler…
En son ölüler susar!
Emily Dickinson, Anlatmaktan Vazgeçenler Susarlar

yeri geldiği zaman susmak ne korkaklık ne güçsüzlük ne de zayıflıktır

yeri geldiğinde susmak erdemlik,olgunluktur...dilin susması kalbin susması demek değildir..takva sahibi bir kul dili ile değil kalbi ile konuşur..

bazen susmak çok konuşmaktan daha hayırlıdır