İnsan, kendinden geçerde.. aklına uğramaz olur bazen. . .

a h m ed eser

"Ha kanadı olmayan kuş” dedi meczup,
“ha hayali olmayan insan!”

G. Özcan

Azap var mı alemde fikir çilesine eş?
Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor?
Çilesiz suratlara tüküresim geliyor!
Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum;
Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum!
Sonsuzu nasıl bulsun, pösteki sayan deli?
Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli?
Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır;
Belki de benliğinden kaçabilene hazır.
Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül!
O visal, can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yâr elveda!

Necip Fazıl Kısakürek
Visal(kavuşma) şiirinden

“Hayat yalnızca mücadeleden ibaret olsaydı, katlansak bile bir gün hepimiz parmağımızı kıpırdatamayacak ölçüde yorgun düşerdik. Hayat, birçok zaman da karşımıza çıkardıklarıyla, bize sunduğu ve bizim yüklediğimiz anlamla bizi bizden alıyor. Şükürle, minnetle doluyoruz, iyi ki insan olarak dünyaya gelmiş ve bu ana tanık olmuşuz, iyi ki bu milletin, bu ailenin evladı olarak yaratılmışım dediğimiz zamanlar hiç de az değil… Annelik, babalık, ebeveynlik, evlat olmak, yurttaşlık, hemşerilik, yoldaşlık, dostluk, aşk gibi bağlar, bizim ve sevdiklerimizin başarıları öyle güzel duygularla dolduruyor ki içimizi… Bu yüzden mücadeleyle minnet ve şükran iç içe hayatta hep.”

e.göka

"Mürai kırk yıl aynı kalıpta kalır; sâdık, günde kırk kalıba girer" (KuşeyrÎ).
Ne erdemdir ya Rabbi; hepsi değersiz insanlara kıyamamak; onlara göre yaşamak.
M.KAPKINER

Kimse gecenin yolunu yürümeden şafağa ulaşamaz.
Halil Cibran

Madem oyun oynuyorduk.
Hazır sen bu kadar kaptırmışken rolüne kendini.
Perdeler kapanmadan son bir kez, hayran bıraksaydın beni kendine.
Öyle ki bende alkışlarla uğurlasaydım seni...

[Cezmi Ersöz]

Gece midir insanı hüzünlendiren ?
Yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen ?
Gece midir seni bana düşündüren ?
Yoksa '' ben '' miyim düşünmek için geceyi bekleyen ?

//Özdemir ASAF

İnsanlar gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler, gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara aşık olurlar.

Özdemir ASAF...

Yağmuru seviyorum diyorsun,
Yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun.
İşte, bunun için korkuyorum;
Beni de sevdiğini söylüyorsun...

_William Shakespeare_

(korkmakta haklıymış)