'' Söylenecek söz bittiğinde başlar âh... Yeryüzü kelimeleri acıyı ifadeye yeltenip de yersiz ve yetersiz kaldığında. Hesaplar artık bu dünyanın terazilerine sığmayıp da bambaşka bir zamana ve mekâna havale edildiğinde. Mum tahtaya, can boğaza, bıçak kemiğe dayandığında... Bu yüzden âh'ın hâli var kelâmı yoktur, makâmı var nakli yoktur... ''
Nazan BEKİROĞLU

Ekşın başlamış

where is the hareket ,there is the bereket

“Şey” varlıkta belirmesiyle, sırf var olduğu için "iyi"dir. Aslında "kötü" yoktur; yoktur çünkü bizatihi var değildir, "iyi"nin çekilmesiyle doğan boşluk şeklinde belirendir. Mesela sadece güneş/aydınlıktan bahsedilebilir ve kendi başına var olan bir “karanlık”tan bahsedilemez; karanlık, güneş'in olmayışına bir isimdir sadece. Hem kötü/şer denen hallerin, "hayat" denen bütünün kurulmasında imzaları vardır. Bu açıdan “kötü” de “iyi”dir. Modern tıp ve psiyatri; hayatın bütünlüğünde (büyük fotoğrafta) "olumlu" fonksiyon icra eden ama gerçekleşirken acıtan durumları kötü/kaka/dekadans olarak işaretleyip bunların hayattan kovmasını bekleyen "cahil" insandan göç alır. Bilinmez ki, "kötüsü" olmayan hayatın "iyisi" de olmaz; ayrılığın yırtıcılığı olduğu için vuslat ve kavuşmanın peşinden koşuyoruz. Doğmasaydık ölmezdik mesela. Hayat, aslın/bütünün peşinde bir koşu olmanın ötesinde nedir ki!?

n,dağlı

Geçmiş aslında geçmezmiş efendim. Hep bir köşede yerinden çıkmak için geceyi beklermiş..
Oğuz Atay

iyi yazmışsınız ,içinizden ))

Hey gönül gene bu gece
Kederim geceden yüce
Gel susalım beraberce
Böyleymiş kara yazımız.
Sabahattin Ali

Yanlışlar olabilir, ama hiçbir yanlış vefasızlık yanlışı kadar büyük ve acı olamaz.
Nuriye Çeleğen