bende 3 senedir takıntı hastalığı var ve mikrop bakteri virüs kapmaktan çok korkuyorum ve zehirlenme yaşamaktanda çok korkuyorum ailem eskiden beni bir sürü doktora götürürdü doktorlar ilaçlar verirdi ben o ilaçları içerdim ama çok az faydası olurdu ailem beni takıntılarımın yüzünden açık liseye yazdırdı ve ben hep evdeyim evde çok sıkılıyorum şu an hiç bir ilaç içmiyorum ve şu anda ailem beni hiç bir doktora götürmüyor bugün çok ağladım ve hayla ağlıyorum çok mutsuzum ve bu takıntılar çok daha arttılar ve ben takıntılar yüzünden yaşayamıyorum gençliğimi sürdüremüyorum insanlar ne güzel mutlu mesut dolaşsınlar mutlu mesut yaşam sürsünler kraliçeler ve krallar gibi yaşasınlar ben böyle yaşayım ailem beni doktorlara senelerdir götürdüler ve ben çok üzülüyorum allaha dualar ediyorum babam ciddi ciddi bana seni hastaneye yatırcam dedi bana şerefsiz pe.ze... dedi ruh hastası dedi annemden dayak yedim annem kulağıma vurdu ve kaburgalarımada vurdu okumuyorum tutunacak bir dalım yok hiç arkadaşlarım yok kuzenlerimle nadiren görüşüyorum kuzenlerim uzakta oturuyorlar babam dedi seni zorla hastaneye yatırcam dedi bir kardeşim var ve 4 yaşında ve kardeşim ellerini yıkıyor durmadan ve ben o sırada kontrolümü kaybediyorum neden çünkü kardeşim ellerini yıkıyor ama tam olarak elindeki sabun köpükleri ve ve sabun geçmiyor dğru düzgün yıkamıyor annem yıkıyor ben yıkamak istersemde kardeşim bu sefer kızıyor ve ben kardeşim her an ellerini yıkayacak diye tetikte bekliyorum neden kardeşimin ellerindeki sıvı sabun köpükleri ve sabunlar gitmezse bu sefer elleriyle her tarafa dokunucak bende ailemle or yerlere dokunucam ve zehirlenme meydana gelicek diye korkuyorum ve ellerimi üstümü ve üstümdeki giydiğim şeyleri esofmanlarımı ve pantolonumları bile yıkıyorum ıslak ellerle yıkıyorum ben artık dayanamıyorum ölmeyi çok istiyorum benim yaşam gücüm yok allaha kaç senedir bunlar içinde dualar ettim ama allah dualarıma cevap vermedi vermiyor allah beni böyle süründürmekten zevk mi alıyor allahın hoşunamı gidiyor ben acı çekiyorum ben yaşıtlarım gibi hayatımı sürdremiyorum diğer insanlart gibide gençliğimi asla yaşamıyorum iki duvar arasında hep evin içinde her gün yaşam sürüyorum esir gibi hissediyorum kendimi ailemden dayak yiyorum insaf ya : orta okulu zor bitirdim orta okuldada takıntılarım dahada arttı 8. sınıfta dahada artmıştı korkularım ve takıntılartım ve kitaplarımı okulun lavabosunda yıkıyordum ve silgimi kalemlerimi defterlerimi hep okulun lavabosunda sıvı sabunlarla yıkayıp duruluyordum ve okulda montomu da yıkıyordum ve lababodan çıkınca montumdan üstümden sular damlıyordu ve arkadaşlarımın sıralarını ve defterlerini hep antibakteriyel şeylerle siliyordum ve takıntılarımdan dolayı açık liseye yazdırıldım okumak istemiyorum ve : ben korkarak yaşıyorum ve mesala ailemle sokağa çıkıyorum hep gözlerim yerlerde hiç sağıma soluma önüme bakmıyorum araba geçiyormu diyede bakmıyorum annemin elinden tutuyorum ama hep yerlere bakıyorum hiç bir insanın suratına bakamıyorum ve internette kore japon dizilerini izlerken diğer canlı insan resimleri çıkarken oradaki insanların suratına bile bakamıyorum sadece kardeşimin ailemin ve bazı akrabalarımızın suratltlarına bakabiliyorum eskiden hiç böyle bir sorunum yoktu benim sosyal ortamım bile yok

Cok kotu bi hastalik gercekten. Yavas yavas sosyal cevreye girmelisin ama, biziim hocada da vardi disardayken otobuste fln eldiven kllaniyordu mesela. Kendini eve kapatmakla pek cozum bulamazsin. Allah yardimcin olsun..

ve insanlar beni hiç sevmiyormuş eğer hastaneye yatıcaksamda 1 ay kadar kalırmışım hastanede ailem beni artık doktorlara götütmüyor ailem asla beni kurslara dahi yazdırmıyor beni açık liseden başka hiç bir liseye kayıt ettirmediler beni ve hiç bir normal liseye bile yazdırmadılar beni
hiç bir insan bile elimden tutmuyor ne allah erllerimden tutuyor nede diğer insanlar nede akrabalarım nede ailem denilen varlıklar ven bu hayatı hep korkarak yaşıyorum ailem ağzına geleni diyor bana beddua okudular ve hastanede yatıcaksam hastaneden çıkınca bu hastalıklar yine tekrarlarsa ne olucak babam ciddi ciddi dedi seni hastaneye yatırcam zorla hastaneye yatırcam diye ben artık ilaç kullanmıyorum ailem beni insan sıfatına bile koymuyorlar ne akrabalartım beni insandan sayıyorlar nede diğerleri hiç kimse allah bana yardım etmiyor ben zehir etmişim herkeze aileme akrabalarıma kendime tüm hayatı bugün kuranı kerimi yasini şerifi yerlere atıcaktım sinirden ama zor tuttum kendimi ve ben böyle durumlarda kendimi kaybediyorum tüm beynim kilitleniyor kontrol edemiyorum kendimi beynimi toparlayamıyorum o anlarda benim beynim duruyor bugün çok ağladım ama kardeşim ellerini bile sildirmiyor bana bugün yine aynısını yaptı ailemin tavırları da bıktırdı beni bana küfür ediyorlar evde gurumu kırıyorlar sövüyorlar beni resmen

İnanirsan ve dua edersen Allah neden yardim etmesin sana
Kac yasindasin sen ?

ben allaha inanırım ve dua da ederim yaşım 18

Bircok sifa dualari var onlari okusan ve risaleler falan okursan daha iyi gelecektir sana
İnanc derken umutsuzluga kapilmamandan O'nun sana yardim etmedigini dusunmemnden bahsediyordum.

ve aileme beni doktorlara götürün diyorum ama bişi demiyorlar anca küfür ediyorlar dayak yiyorum ara sıra ve aileme diyorum doktorlara götürün diye ama götürmüyorlar ve hem zehirlenmekten korkuyorum hemde bulaşıcı hastalıkları kapmaktan virüs bakteri mikrop kapmaktan korkuyorum ve ve ailem gördü bende gördüm ilaçların çok az tesiri olduğunu artık a ailem kullandırmıyor ilaç bana o yüzden kullanmıyorum ve kardeşim ellerini yıkıyor ya kardeşim doğru düzgün durulamadığından o köpükler ve sıvı sabun ellerinde ve kollarında bileklerinde kaldığında ve her yere o kollarıyla elleriyle değdğinde ve kollarında ve ellerindeki ve bileklerinde sıvı sabunlar ve sabun ve kardeşimin dokunduğu yerlere de değiyordur ve bende onlara dokunuyorum ya o ellerimle bir şey yersem zehirlenirim diyede korkuyorum ve kardeşimin dokunduğu yerlere de değiyordur ve bende onlara dokunuyorum ya o ellerimle bir şey yersem zehirlenirim diyede korkuyorum ve yine aynısını yaptı ailemin tavırları da bıktırdı beni bana küfür ediyorlar evde gurumu kırıyorlar sövüyorlar beni resmen neden kardeşimin dokunduğu yerlere de değiyordur ve bende onlara dokunuyorum ya o ellerimle bir şey yersem zehirlenirim diyede korkuyorum neden ailem bu yaşda dahi benim tek başıma dışarı çıkmama izin vermiyorlar ben evdeyim her zaman ailemlede asla dışarı çıkamıyorum neden kalabalık ortamlarda kendimi sıkıyorum fazla ve insanların yüzlerine bakamıyorum insanları gördükçe kıskançlık krizleri başlıyor bana ben reşitim yaşım 18 tek başıma bile dışarı çıkmama izin vermiyorlar benim takmamaya çalışıyorum ama takıyorum işte beynim böyle bir düzende çalışıyor benim gidemiyorumki üzerine korkularımın zehirlenmektente çok korkuyorum kardeşim ellerini yıkıyor sıvı sabunlarla ama tam olarak yıkamıyor ve tam olarak durulamıyor ellerinde bileklerinde ve kollarında hayla sıvı sabunlar oluyor ben anlıyorum ellerine değiyorum ellerimle ve o elleriyle kollarıyla her yere değiyor ve her yeri tutuyor bende onları tutuyorum değiyorum sonra her yere değiyorum her yeri tutuyorum o köpüklerden sıvı sabunlardan zehirlenirim diyede korkuyorum ve wcye oturmadan önce kağıtlarla siliyorum etrafını ama oturduktan sonrada bacaklarımın arka kısmınıda siliyorumbakmaya denesemde yine bakamıyorum hemen kapatıyorum canlı insan resimlerini ve canlı insan görüntülerini bakamıyorum sağıma soluma önüme bile bakamıyorum kafamı bile kaldırmıyorum insanlara bakamamadığımdan hayla bir çare yok hayla kurtuluş bir çıkış kapısı açılamadı bana wcye oturmadan önce kağıtlarla siliyorum etrafını ama oturduktan sonrada bacaklarımın arka kısmınıda siliyorum

Hastaligini anliyorum obsesif kompulsif bozukluk olmali yada ona benzer bisey. Ailenin eskiden doktora goturdugunu soylemistim yine israr edip ve gayret gosterip tibbi yardim almalisin. Ve dedigim gibi hastaliga dair menkibeler okuyup sıkca dua edersen manevi desteginide almis olursun.

gayret edip gösterdim ve gösteriyorum ama ailem doktora götürmeyi ve tedavi ettirmeyi asla kabul etmiyor

Neden peki?