Bir adam, Rasulullah (s.a.v.)’a sordu: “Annemin yanına girmek için izin almam gerekir mi?”
Rasulullah: "Evet." dedi.
Adam: "Ama ben onunla aynı evde yaşıyorum." dedi.
Rasulullah (s.a.v.): "Ondan izin al." dedi.
Adam: "Onun hizmet işlerini de ben yapıyorum." deyince.
Rasulullah (s.a.v.): "Yine de ondan izin al." dedi ve sordu: “Onu üryan görmekten hoşlanır mısın?”
Adam: "Hayır!.." deyince. Rasulullah: "O halde izin al." dedi.(1)
Abdullah bin Mes’ud eve geldiğini belirtmek için öksürürdü.
Musa bin Talha bin Ubeydullah (r. anhuma) anlatıyor: “Babamla beraber annemin bulunduğu odaya girerken babam beni göğsümden itti, ta ki yere oturdum ve bana ‘İzinsiz mi giriyordun?’ buyurdu.”
Kur’an-ı Kerim’de buyurulur: "Çocuklarınız erginlik çağına girdiklerinde kendilerinden öncekilerin (büyüklerin) izin istedikleri gibi izin istesinler. İşte Allah ayetlerini size böyle açıklar. Allah Alimdir, Hakimdir."
İbni Mes’ud kişinin annesi, babası ve kardeşleri için izin alması gerektiğini, yaşlarının ilerlemiş olması bu kuralı ihlal etmemiz manasında olmadığını ifade eder.