Muhtemelen siz de benim gibi ilk ABD kelimesini okuyunca; şuan Cerablus'ta bebek katili DAEŞ'i, PKK'yı, PYD'yi, YPG'yi vuran şanlı askerimizden rahatsız olan Amerika Birleşik Devletleri'ni anladınız. Hayır. Konumuz o çakal sürüsü değil. Konumuz; kul, köle, mahlûk, insan. İtaat etmek, boyun eğmek, tevazu göstermek anlamlarına gelen "abd" kelimesi.

"Abdullah" isminin "Allah'ın kulu" olduğunu biliyoruz. Bildiğimiz diğer konu da ubudiyetin abd kelimesinin masdarı olduğudur. Ubudiyet sıfatı insana ait bir sıfattır ve Kur'an'ı Kerim'deki: "Cinleri ve insanları, bana ibadet etmeleri için yarattım" (ez-Zariyat, 51/56) ayetinde de geçtiği gibi Allah'a kulluktan ibarettir.

Kur'an'ı Kerim'de bir çok isim ve sıfatla anılan Peygamber Efendimiz için en şerefli isim olarak "abd" tabiri kullanılmaktadır. Çünkü kulluk râsul olmaktan daha önemlidir. Bu kanıya; kelime-i şehadette de geçen: "Hz Muhammed O'nun kulu ve râsulüdür" ibaresinden yola çıkarak vardık. Zira kul olma yönüyle Hakk'a ubudiyet özelliğini yansıtır; râsul yönüyle ise insanlara tebliğ özelliğini ifade eder.

Bu fani dünyaya Allah'a kulluk etmek için gönderildiğimizi biliyoruz. İnsanoğluyuz ya elbet şaşacağız. Ne demişler: "İnsan beşer, elbet şaşar." Nefsî duygularımıza kapılıp bu dünyaya ne için gönderildiğimizi unutuyoruz. Eğlence hayatına akıyoruz. Gündelik kaygılara düşüp kübra-i mahkemeyi unutuyoruz. Burda çok önemli bir konuya dikkatinizi çekmek istiyorum. Bizi dünya işleriyle meşgul edip, değişik şeytani tuzaklarla bize Allah'ı unutturan şeylerin tümüne "tâğut" diyoruz. Örneğin; para, kadın, herhangi bir spor dalı, araba, ev vs. vs.

Allah'u Teâlâ bize şöyle sesleniyor: "İman edenler Allah yolunda cihad ederler; küfredenler de (kâfirler) tâğut yolunda savaşırlar." (en-Nisâ, 4/76) Anlaşıldığı üzere insanların ya Allah'a iman edip O'nun dini için cihad edecekleri, ya da küfredip tâğut yolunda savaşacakları apaçıktır. Rabbim bizleri O'nun yolunda olup yeryüzüne adını yaymak için yola çıkanlarla karşılaştırsın. Bizi bu kutsal göreve layık görüp şehadet mertebesine ulaşmamızı nasil eylesin.

Yazımı önemli bir hususu belirterek tamamlamak istiyorum; Allah'u Teâlâ'ya kulluk eden kimseye "hür insan", tâğuta kulluk edene de "köle insan" denir.

Sevgilerimle.

sözlerimi yanlış anlamayın aklıma böyle şeyler geldiği ve cevaplayamadığım için size soruyorum Allah'a kulluk etmemizin sebebi nedir? Allah şüphesiz doğru söyler, doğru şeyler ister. O'nun emrilerine itaat etmemizin sebebi bu mudur? Çok vesvese alıyorum kusura bakmayın Allah'a kulluk etmeye muhalefet etmiyorum yoksa.

Bir vakitler ben de sizin düştüğünüz durumdaydım. Biz bu dünyaya ibadet edip Allah'ın emirlerini uygulamak üzere gönderildik. Bu Kur'an'da apaçık belirtilmiştir. Bunun aksini iddia edemeyiz. Allah'ın emirlerine riayet ettiğim ölçüde sevap kazanıp ödüllendirileceğiz. Allah'a neden kulluk ederiz dediniz. Bize ufacık bir iyilik yapan birisine karşı içimizde "ben de ona iyilik yapmalıyım ya da en azından kötülük yapmamalıyım" düşüncesi oluşmuyor mu? Bu denklem çok basit. Allah bizim yaratıcımızdır. Bize ruh ve hayat vermiştir. Karşılığında ona kulluk etmemizi istemektedir. Gerçek manada kulluk ettiğimiz taktirde bir de bizleri cennetle müjdelemiştir. Aksi durumda ise cehennem bizi bekliyor. Anlaşılmayan bir konu varsa yardımcı olmaya çalışabilirim dilimin döndüğünce

teşekkür ederim biraz anladım gibi yani bizim kulluk etme sebebimiz kul konumunda olmamız mı? mesela insan eşine farklı, çocuğuna farklı, annesine farklı davranıyor çünkü konumları farklı. Allah'a da kulluk ediyoruz çünkü kul konumundayız doğru mu?

Ayynen öyle. Dediğiniz gibi; kul konumundayız. Kulluk etmek zorundayız. Güçlü olan her şeyin sahibi olan Allah'u Teâlâ yarattığından hesap sormaz mı ? Çocuğun olsa ondan dediklerini yapmasını ve seni üzmemesini istersin. Dediklerini yaparsa ona çeşitli hediyeler alırsın, seni üzerse çeşitli cezalar verirsin. Teşbihte hata olmaz.