Sessiz bir geceydi …
Hayır, anlatamadım.
İnanmadın.
Tuttum gözyaşlarımı yanında hep.
Utandım.
Hep güçlü bil istedim beni.
Seni sevmek kolay mıydı ?
Yoksa , beni sevmek mi zor ?
Gittin …
Yarım bıraktın
Yarsız bıraktın beni
Yalnız değil
ıssız bıraktın beni …
Hep susmak oldu en iyi yaptığım.
Yine susuyorum.
Bu defa, benim söylediklerime ağlıyorum.
Belki hak etmediklerine …
Belki.. belki seviyor olma ihtimaline …
Hep ..
Hem içimde hem bana en uzak olmak zorunda mısın ?
Her defasında bırakmak zorundamısın ısıttığın ellerimi ?
Her ayrılıkta..beni hep geri dönüşüne inandırmak zorunda mısın ?
Oysa ben … hep içimde sakladım senii !!!
Görüyormusun ?
Yine düşlüyorum, yine geri dönmeni umud ediyorum.
Hep bekliyorum, hep geliyorsunn …
Sonra hayatımı alt üst edip çekip gidiyorsun …
Sen ,
Yine
Yarım bıraktın
Yarsız bıraktın beni
Yalnız değil ıssız bıraktın benii …
Her defasında doyamadım sana …
Bakamadım dilediğimce …
Şöyle içimdenn sımsıkıı sarılamadımm …
Koklayamadımm , kokunu alamadım yanıma …
Mesafeler değildi seni ve beni engelleyen
.

Sen ve ben , biz olamamıştık bir türlü gerçekten.
Anlatamamıştık bizi
Yine döneceksin, biliyorum
.

Hissedebiliyorum .
Son hoşçakalın diğerine çok benziyordu sevdiğim adam.
Beni seviyorsun …
Seni seviyorum …
Ne olur ,
Beni,
Yarım bırakma
Yarsız bırakma
Issız bırakma