Elbette “Hayatın anlamı var mı?” sorusu, “Hanım, evde şeker var mı?” veya “Osmanlı İmparatorluğu kaç yılında yıkıldı?” gibi sorulara sadece soru olması nedeniyle benziyor. “Hayat” da “anlam” da öyle kaygan içeriklere sahipler ki, birçok kimse “Hayatın anlamı var mı?” sorusunu cevap aramaya değmeyecek kadar saçma bulabiliyor. İnsanın dilsel imkan ve potansiyellerini zorlayan, “dil”in büyük bir oyun olduğunu tartışmak için müthiş fırsatlar sunan bir soru, “Hayatın anlamı var mı?” ama yine de ondan vazgeçmiyoruz? Kendi adıma bugüne kadar “Bu hayatın bir anlamı yok, bu dünyaya da anama babama dilekçe yazarak gelmedim, o yüzden de ben şuracıkta hiçbir şey yapmadan yok olana kadar oturacağım” diyen birisine rastlamadım. Daha ziyade “Sevdiğin kimseyle evlenemeyeceksen…”, “Bir çocuğum olmayacaksa…” veya “İnsan istediği bir mesleğe sahip olamazsa…” diye başlayan “o zaman hayatın ne anlamı var!” şeklinde biten cümleler işitiyorum. İnsanların büyük çoğunluğu ancak ben, “Peki, tüm bu anlattıklarınızdan yola çıkarak siz yaşamanıza nasıl bir anlam yüklüyorsunuz, hayattan neler bekliyorsunuz, ne gibi idealleriniz var?” diye sorunca, ilk defa karşılaşmış gibi, hemen hiç üzerine düşünmediklerini belli ederek ıkına sıkına cevap vermeye çalışıyorlar. Yine de “Hayatın anlamı var mı?” sorusu zihnimizde, hep bir cazibe halesiyle ve şiddetli titreşimle birlikte yankı buluyor.
e,göka
“Hayatın anlamı var mı?
Bunu ilk beğenen sen ol.
