“Güçlünün karşısında dik duramamak bana acı veriyor.” diye yazdı bir dostumuz. Ben dik durma tabirini kullanmayı çok sevmiyorum. Elbette gücümüzün yettiği yerde ve yettiği kadar dik durmak önemlidir. Fakat gücünün yettiği yılanla boğuşursun ve gücünün yetmediği yılandan da kaçarsın. Yerine göre dik durmak kaçıp gizlenmektir.
Başarı her güçlünün karşısına dikilmek değil, hakkımızı, değerlerimizi tehlikelerden korumaktır ve bunun da şartlara göre değişen türlü taktikleri olur. Peygamberimiz kötülüğü görünce gücümüz yetiyorsa elimizle, yetmiyorsa dilimizle onunla mücadele etmemizi ve bunu da yapamıyorsak ona en azından gönülden buğz etmemizi buyurmuştur. Gücü yettiği halde buğz ile yetinen tabii ki korkak veya ihmalkârdır. Ama gücünün yetmediği yerden kaçmak da meşrudur. Şamaroğlanı gibi her vurana öbür yüzümüzü çevirecek değiliz. Daha güçlü durmayı dileyelim yüce Yaradan’dan ve bize haram şeyler emredildiğinde hayır demeyi öğrenelim. Her söylediğimiz doğru olsun ama herkese dik durup da her şartta doğruyu söylemek bazen donkişotluktur. Yeri gelir güçlü düşman karşısında susup, gizlenip sakınmak zorunda kalır insan. Sen gücünün yettiğini yap. Allah böyle herkese, her engel karşısında dik durmayı emretmemiş ki. Musa aleyhisselamı bile Firavuna gönderirken bile özel bir kuvvetle ve delillerle desteklemişti. Şu var ki bazen insan hep yenilgi yaşadığı için hep yenilgiyi düşünür ve en küçük soruna güç yediremeyeceğini zanneder. Bu çarpıklıktan kurtulmak için hem kendinin neler başardığına baksın ve hem de kimlerin gücünün nelere yettiğini bol bol gözlemleyerek nelerin üstesinden gelebileceğine dair inancını geliştirsin. Muhammed Bozdağ
“Güçlünün karşısında dik duramamak bana acı veriyor.”
Bunu ilk beğenen sen ol.
Son Düzenleme: 26-06-2015, Saat:12:32 AM, Düzenleyen: umuteğrisi.
