<![CDATA[İslami Forum - Edebiyat]]> https://islamiforum.net/ Fri, 17 Apr 2026 08:42:28 +0000 MyBB <![CDATA[Ağaç Diyor ki - Halim Yağcıoğlu]]> https://islamiforum.net/Thread-agac-diyor-ki-halim-yagcioglu Tue, 19 Nov 2024 16:03:22 +0300 Kartal15]]> https://islamiforum.net/Thread-agac-diyor-ki-halim-yagcioglu [Resim: ruyada_agac_gormek_ne_anlama_gelir_ruyad...6_2085.jpg]
AĞAÇ DİYOR Kİ
Ben küçücük bir ağacı
Yurdumun bir bahçesinde
Topraklar tüterken gölgem
Dallar da çiçeklensin de.
Her şeyimle yararlıyım,
İnsanoğluna dünyada,
Çiçeğim, yaprağım, gölgem
İri dallı zerdalimle.
Kuşlar mutlu şarkısını
Hep dalımda söylerler,
Şen arılar vızır vızır,
Kokuma koşup gelirler.
Sakın sakın dalımızı,
Çocuklar çekip kırmayın.
Çakınızla gövdemizde
Derin yaralar açmayın.
Halim YAĞCIOĞLU
]]> [Resim: ruyada_agac_gormek_ne_anlama_gelir_ruyad...6_2085.jpg]
AĞAÇ DİYOR Kİ
Ben küçücük bir ağacı
Yurdumun bir bahçesinde
Topraklar tüterken gölgem
Dallar da çiçeklensin de.
Her şeyimle yararlıyım,
İnsanoğluna dünyada,
Çiçeğim, yaprağım, gölgem
İri dallı zerdalimle.
Kuşlar mutlu şarkısını
Hep dalımda söylerler,
Şen arılar vızır vızır,
Kokuma koşup gelirler.
Sakın sakın dalımızı,
Çocuklar çekip kırmayın.
Çakınızla gövdemizde
Derin yaralar açmayın.
Halim YAĞCIOĞLU
]]> <![CDATA[Mert Olun - Afet İnce Kırat]]> https://islamiforum.net/Thread-mert-olun-afet-ince-kirat--65937 Mon, 02 Nov 2020 22:36:38 +0300 Eren_Erenleroğlu]]> https://islamiforum.net/Thread-mert-olun-afet-ince-kirat--65937 <![CDATA[Afet İnce Kırat Hocam]]> https://islamiforum.net/Thread-afet-ince-kirat-hocam Mon, 02 Nov 2020 22:34:50 +0300 Eren_Erenleroğlu]]> https://islamiforum.net/Thread-afet-ince-kirat-hocam [Resim: 104899-13051052013.jpg]
AFET İNCE KIRAT HOCAM

Edebiyat Dünyasına ilk girdiğim dönemde, beni şiir yazmaya teşvik eden çok değerli bir hocam vasıtasıyla tanıdım Afet İnce Kırat hocamı. Babası da bir halk şairi olan hocamızın şiir yazmasını istemeyen babası, kendisine yasak koymasından dolayı, kaleminin şiirle buluşması geç olmuştur. Şiire geç başlamasına rağmen kaleme aldığı her şiir bir baş yapıttır.

Hocamızı edebiyat dünyasında tanıma imkanım oldu. Hayatı ve şiirleriyle örnek bir anadolu kadını, asil, dürüst ve dobra hece ve serbest şiirlerde güçlü bir kalem.

Her insanın hayatında unutamadığı, yaşamında derin izler bırakan bir isim vardır. Benim hayatımda da izler bırakacak olan, şiir dünyasında şahsıma şiir konusunda emeği çok fazla geçen, hece ve serbest şiirde harikalar yaratan bir kaleme sahip, şiir dünyasında adından söz ettiren ve ettirecek olan nadir kalemlerdendir . Bu güne kadar gerek defter olsun gerekse başka platformlarda bir çok şair ve şaire arkadaşımıza şiir konusunda yol gösteren alanında usta hocamız yılmadan usanmadan ama zevkle şiirler yazan kalemlere ışık tutan usta bir kalem... Tarafsız yorumculuğu latif düşüncesiyle edip bir kalemdir Afet Kırat hocam. O bir anne, o bir baba, kız kardeş, abladır. Yüreği sevgi dolu vatanperver, tüm miiliyetçi duyguları özünde taşıyan, yaşantısıyla örnek bir Türk kadınıdır. Sayısız şiirlere imza atmış, gelecekte kendisinden söz ettirecek Amasya'nın yetiştirdiği hanım şairlerimizden Afet İnce Kırat çıkardığı 'DENİZİN GÖZYAŞLARI 'adlı şiir kitabında şiir severlerle kalemini buluşturmuştur. Yazdığı eserlerinden başlıcaları 'KÜLE DÖNEN ŞEHİR-1915, BİR HALI DOKU BANA, AMASYA'DA YAŞAMAK"tır...
Afet İnce Kırat hocamı tanımaktan her daim onur duydum. Kendisine bundan sonraki yaşamında da sonsuz başarılar diliyor ve göstermiş olduğu ilgi, şevkat, ve desteği için bir kez daha teşekkür ediyorum .

ŞİİR

Dudaklarda kızgın lav yüreklerde har şiir
Ne hazan ne zemheri sadece bahar şiir
Gökyüzünden süzülen işveli buhar şiir
Kanadını açarak kalemlere konarken
Ateşleri söndürür alevlenip yanarken

Bazen orta şekerli bazen cennet meyvesi
Dünyayı viran eder derdi gamı cilvesi
Kaşığı yazan kalem ak kâğıttır cezvesi
Üç vakte kadar gelen güzel haberdir şiir
Aklını baştan alan nazlı dilberdir şiir.

Hayallerle süslenen ebru resimdir şiir
Bazen sayfa doldurur bazen isimdir şiir
Bahar kokulu çiçek taze mevsimdir şiir
Büyür büyülü düşle huzur sunar nefesi
Şarkılarda canlanır âlemi kaplar sesi

Dağlardan koşar gelir sel olur evi yıkar
Patlamaya hazırdır silahtır devi yıkar
İhtiraslı seviyi kirli alevi yıkar
Sevdalı gönüllerde cananın adı şiir
Tuzu yağı biberi hayatın tadı şiir

AFET İNCE KIRAT]]> [Resim: 104899-13051052013.jpg]
AFET İNCE KIRAT HOCAM

Edebiyat Dünyasına ilk girdiğim dönemde, beni şiir yazmaya teşvik eden çok değerli bir hocam vasıtasıyla tanıdım Afet İnce Kırat hocamı. Babası da bir halk şairi olan hocamızın şiir yazmasını istemeyen babası, kendisine yasak koymasından dolayı, kaleminin şiirle buluşması geç olmuştur. Şiire geç başlamasına rağmen kaleme aldığı her şiir bir baş yapıttır.

Hocamızı edebiyat dünyasında tanıma imkanım oldu. Hayatı ve şiirleriyle örnek bir anadolu kadını, asil, dürüst ve dobra hece ve serbest şiirlerde güçlü bir kalem.

Her insanın hayatında unutamadığı, yaşamında derin izler bırakan bir isim vardır. Benim hayatımda da izler bırakacak olan, şiir dünyasında şahsıma şiir konusunda emeği çok fazla geçen, hece ve serbest şiirde harikalar yaratan bir kaleme sahip, şiir dünyasında adından söz ettiren ve ettirecek olan nadir kalemlerdendir . Bu güne kadar gerek defter olsun gerekse başka platformlarda bir çok şair ve şaire arkadaşımıza şiir konusunda yol gösteren alanında usta hocamız yılmadan usanmadan ama zevkle şiirler yazan kalemlere ışık tutan usta bir kalem... Tarafsız yorumculuğu latif düşüncesiyle edip bir kalemdir Afet Kırat hocam. O bir anne, o bir baba, kız kardeş, abladır. Yüreği sevgi dolu vatanperver, tüm miiliyetçi duyguları özünde taşıyan, yaşantısıyla örnek bir Türk kadınıdır. Sayısız şiirlere imza atmış, gelecekte kendisinden söz ettirecek Amasya'nın yetiştirdiği hanım şairlerimizden Afet İnce Kırat çıkardığı 'DENİZİN GÖZYAŞLARI 'adlı şiir kitabında şiir severlerle kalemini buluşturmuştur. Yazdığı eserlerinden başlıcaları 'KÜLE DÖNEN ŞEHİR-1915, BİR HALI DOKU BANA, AMASYA'DA YAŞAMAK"tır...
Afet İnce Kırat hocamı tanımaktan her daim onur duydum. Kendisine bundan sonraki yaşamında da sonsuz başarılar diliyor ve göstermiş olduğu ilgi, şevkat, ve desteği için bir kez daha teşekkür ediyorum .

ŞİİR

Dudaklarda kızgın lav yüreklerde har şiir
Ne hazan ne zemheri sadece bahar şiir
Gökyüzünden süzülen işveli buhar şiir
Kanadını açarak kalemlere konarken
Ateşleri söndürür alevlenip yanarken

Bazen orta şekerli bazen cennet meyvesi
Dünyayı viran eder derdi gamı cilvesi
Kaşığı yazan kalem ak kâğıttır cezvesi
Üç vakte kadar gelen güzel haberdir şiir
Aklını baştan alan nazlı dilberdir şiir.

Hayallerle süslenen ebru resimdir şiir
Bazen sayfa doldurur bazen isimdir şiir
Bahar kokulu çiçek taze mevsimdir şiir
Büyür büyülü düşle huzur sunar nefesi
Şarkılarda canlanır âlemi kaplar sesi

Dağlardan koşar gelir sel olur evi yıkar
Patlamaya hazırdır silahtır devi yıkar
İhtiraslı seviyi kirli alevi yıkar
Sevdalı gönüllerde cananın adı şiir
Tuzu yağı biberi hayatın tadı şiir

AFET İNCE KIRAT]]> <![CDATA[Benim Köyüm- İbrahim Sevindik (Yılın Şiiri)]]> https://islamiforum.net/Thread-benim-koyum-ibrahim-sevindik-yilin-siiri Mon, 02 Nov 2020 22:33:34 +0300 Eren_Erenleroğlu]]> https://islamiforum.net/Thread-benim-koyum-ibrahim-sevindik-yilin-siiri [Resim: benmkyma2k6f.jpg]
BENİM KÖYÜM

Baharda şenlenir bağı, bahçesi
Kokusu başkadır benim köyümün
Unutturur adama gamı, kederi
Havası başkadır benim köyümün
XXX
Akşam olur herkes döner evine
Can kurban inan ki benim köyüme
Gülabi'nin torunları derler bizlere
Özü başkadır benim köyümün
XXX
Yeşil yeşil meşeleri var dağında
Meyve ağaçları çiçek açar bağında
Her çeşit otlar yeşerir toprağında
Yeşili başkadır benim köyümün
XXX
Köyümün kenarından akar çayı
Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı
Unuttum sanma orda olmayı
Dostluğu başkadır benim köyümün
XXX
Yaz gelince çıkarlar yaylaya
Gurbetçiler hasretle döner sılaya
Benden selam olsun Aziz Ağa'ya
Sevgisi başkadır benim köyümün

İbrahim SEVİNDİK
]]> [Resim: benmkyma2k6f.jpg]
BENİM KÖYÜM

Baharda şenlenir bağı, bahçesi
Kokusu başkadır benim köyümün
Unutturur adama gamı, kederi
Havası başkadır benim köyümün
XXX
Akşam olur herkes döner evine
Can kurban inan ki benim köyüme
Gülabi'nin torunları derler bizlere
Özü başkadır benim köyümün
XXX
Yeşil yeşil meşeleri var dağında
Meyve ağaçları çiçek açar bağında
Her çeşit otlar yeşerir toprağında
Yeşili başkadır benim köyümün
XXX
Köyümün kenarından akar çayı
Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı
Unuttum sanma orda olmayı
Dostluğu başkadır benim köyümün
XXX
Yaz gelince çıkarlar yaylaya
Gurbetçiler hasretle döner sılaya
Benden selam olsun Aziz Ağa'ya
Sevgisi başkadır benim köyümün

İbrahim SEVİNDİK
]]> <![CDATA[UNUTMA Kİ SEN MÜHİMSİN]]> https://islamiforum.net/Thread-unutma-ki-sen-muhimsin Mon, 22 Oct 2018 00:20:27 +0300 Nazlıcan]]> https://islamiforum.net/Thread-unutma-ki-sen-muhimsin Herkes biliyor ki:

Herkes için her şey olamazsın
Her şeyi bir anda yapamazsın.
Her şeyi mükemmel yapamazsın.
Her şeyi herkesten iyi yapamazsın.
Sen de herkes gibi bir insansın.

Öyleyse:

En azından, birisi için önemli bir şey ol.
Bir anda sadece bir şey yap.
Bir şeyleri hep eksik bırakacağını hatırla.
Bir şeyi herkesten iyi yapmaya bak.
Böylece hiç kimsenin “senin gibi” olamadığını gör.
Herkesin herkes gibi olmaya çalıştığı yerde,
sen “sen” ol, böylece herkesten daha iyi ol.

İbrahim ELGİN

]]> Herkes biliyor ki:

Herkes için her şey olamazsın
Her şeyi bir anda yapamazsın.
Her şeyi mükemmel yapamazsın.
Her şeyi herkesten iyi yapamazsın.
Sen de herkes gibi bir insansın.

Öyleyse:

En azından, birisi için önemli bir şey ol.
Bir anda sadece bir şey yap.
Bir şeyleri hep eksik bırakacağını hatırla.
Bir şeyi herkesten iyi yapmaya bak.
Böylece hiç kimsenin “senin gibi” olamadığını gör.
Herkesin herkes gibi olmaya çalıştığı yerde,
sen “sen” ol, böylece herkesten daha iyi ol.

İbrahim ELGİN

]]> <![CDATA[UNUTMA Kİ SENDE...]]> https://islamiforum.net/Thread-unutma-ki-sende Wed, 18 Oct 2017 01:36:24 +0300 Nazlıcan]]> https://islamiforum.net/Thread-unutma-ki-sende [Resim: YOqrok.jpg]

Kula kulluk etme..!

Unutma ki sen de kulsun…

Ve gerektiğinden fazla önem verme..!

Yoksa unutulursun….


Necip Fazıl Kısakürek

*

]]> [Resim: YOqrok.jpg]

Kula kulluk etme..!

Unutma ki sen de kulsun…

Ve gerektiğinden fazla önem verme..!

Yoksa unutulursun….


Necip Fazıl Kısakürek

*

]]> <![CDATA[Lâ TAHZEN / ÜZÜLME..!]]> https://islamiforum.net/Thread-l%C3%A2-tahzen-uzulme--61377 Sat, 20 May 2017 17:14:32 +0300 Nazlıcan]]> https://islamiforum.net/Thread-l%C3%A2-tahzen-uzulme--61377 [Resim: V0qDQy.jpg]

Mevlana Celaleddin Rumi' nin Türbesinin girişinde,
Onun şu beyiti yazar ;
Lâ TAHZEN / ÜZÜLME...
Çünkü hüzün, düşmanı sevindirir, dostunu üzer, haset edenin diline düşürür.
Lâ tahzen / Üzülme
Çünkü hüzün, kaybolanı geri getirmez, öleni diriltmez, kaderi değiştirmez, hiçbir fayda getirmez.
Lâ tahzen / Üzülme
Çünkü hüzün sinirleri yıpratır, kalbini yorar, gecelerini mahveder.
Lâ tahzen / Üzülme
Eğer günah işlediysen tövbe et, istiğfarda bulun,
yanlış yaptıysan düzelt, O'nun rahmeti sonsuz, kapısı hep açıktır.
Lâ tahzen / Üzülme
Şunu unutma yaşadığın günün sınırları içinde yaşamazsan sıkıntı ve kaygıların artacak demektir. Biraz daha açarsak; Sabaha çıktıktan sonra artık akşamı bekleme, akşama kavuşunca da sabahı bekleme... Ne maziye takıl kal, ne de gelecek kaygısı içinde ol. Yani anı yaşa.
Lâ tahzen / Üzülme
Her zorlukla birlikte kolaylık vardır. Yani kolaylık zorluğun içinde saklıdır.
Bir başka ifade ile ; Kolaylık, zorluk zannettiğimiz şeyin taa kendisidir !
Lâ TAHZEN / ÜZÜLME..]]> [Resim: V0qDQy.jpg]

Mevlana Celaleddin Rumi' nin Türbesinin girişinde,
Onun şu beyiti yazar ;
Lâ TAHZEN / ÜZÜLME...
Çünkü hüzün, düşmanı sevindirir, dostunu üzer, haset edenin diline düşürür.
Lâ tahzen / Üzülme
Çünkü hüzün, kaybolanı geri getirmez, öleni diriltmez, kaderi değiştirmez, hiçbir fayda getirmez.
Lâ tahzen / Üzülme
Çünkü hüzün sinirleri yıpratır, kalbini yorar, gecelerini mahveder.
Lâ tahzen / Üzülme
Eğer günah işlediysen tövbe et, istiğfarda bulun,
yanlış yaptıysan düzelt, O'nun rahmeti sonsuz, kapısı hep açıktır.
Lâ tahzen / Üzülme
Şunu unutma yaşadığın günün sınırları içinde yaşamazsan sıkıntı ve kaygıların artacak demektir. Biraz daha açarsak; Sabaha çıktıktan sonra artık akşamı bekleme, akşama kavuşunca da sabahı bekleme... Ne maziye takıl kal, ne de gelecek kaygısı içinde ol. Yani anı yaşa.
Lâ tahzen / Üzülme
Her zorlukla birlikte kolaylık vardır. Yani kolaylık zorluğun içinde saklıdır.
Bir başka ifade ile ; Kolaylık, zorluk zannettiğimiz şeyin taa kendisidir !
Lâ TAHZEN / ÜZÜLME..]]> <![CDATA[Ne garip bir oyuncak şu insan!]]> https://islamiforum.net/Thread-ne-garip-bir-oyuncak-su-insan--59683 Wed, 07 Sep 2016 23:04:26 +0300 kalan]]> https://islamiforum.net/Thread-ne-garip-bir-oyuncak-su-insan--59683 Ne garip bir oyuncak şu insan!
Yürür, konuşur ve acı çeker.
70 kilodur.
Kendisine ve çevresine ait hiçbir şey bilmez.
Bir nevi ıstırap makinesi.
İplerini başkaları çeker.
Hantal ve şapşal bir robot.
Neye sevinir bilinmez.
Sınırsız olan hayalleri ve acı kabiliyeti. Etten bir kafes ve acz içinde kıvranan bir ruh…
Vücut araba, akıl arabacı.
Ama gözleri bağlı arabacının, arabaya hükmeden, atlar…
Buda haklı: Varolmak için yok olmak lazım, parça bütüne kavuşacak ki hasret dinsin.
Bütün musiki, bütün şiir, bütün aşk, bu bir çuval kemik, bu asi ten, bu aptalca endişeler ne olacak?
Ne olacağını bilen var mı?
Kader hep oynayamayacağı roller yükler insana ve ıslıklar.
Alkışlar sahtekarların..
Cemil Meriç]]> Ne garip bir oyuncak şu insan!
Yürür, konuşur ve acı çeker.
70 kilodur.
Kendisine ve çevresine ait hiçbir şey bilmez.
Bir nevi ıstırap makinesi.
İplerini başkaları çeker.
Hantal ve şapşal bir robot.
Neye sevinir bilinmez.
Sınırsız olan hayalleri ve acı kabiliyeti. Etten bir kafes ve acz içinde kıvranan bir ruh…
Vücut araba, akıl arabacı.
Ama gözleri bağlı arabacının, arabaya hükmeden, atlar…
Buda haklı: Varolmak için yok olmak lazım, parça bütüne kavuşacak ki hasret dinsin.
Bütün musiki, bütün şiir, bütün aşk, bu bir çuval kemik, bu asi ten, bu aptalca endişeler ne olacak?
Ne olacağını bilen var mı?
Kader hep oynayamayacağı roller yükler insana ve ıslıklar.
Alkışlar sahtekarların..
Cemil Meriç]]> <![CDATA[sevince çekip gideceksin.]]> https://islamiforum.net/Thread-sevince-cekip-gideceksin Sat, 28 May 2016 23:19:16 +0300 kalan]]> https://islamiforum.net/Thread-sevince-cekip-gideceksin düşündüm de, aşk hiç komplike değil, basit. nereden beslendiği belli değil ve çabuk. varlığını anlayamayan, ama yok olduğunu anlayan bizler için ise son derece zor.
sana da bana da öğretildiğinin ya da deneme yanılmayla öğrenmeye çalıştığımızın tersine ayrıştırılamayan, indirgenemeyen ve dile de getirilemeyen bir şey galiba. sanki bir gaz gibi her yere yayılıyor.
blaise cendrars'ın şiirine bir baksana.
bütün millet hálá orada
yaşam şaşılacak şeylerle dolu
eczaneden çıkıyorum
teraziden şimdi indim
80 kilo çekiyorum
seni seviyorum.
hem bu kadar basit, hem de her şeyle ilintili başka bir şey gördün mü? ve de bu kadar muğlak? teraziden inmek, kilonu öğrenmek, eczaneden çıkmak kadar basit ve aynı derecede şaşılacak bir şey. doğru; yaşam şaşılacak şeylerle dolu.
peki bu denli basit bir şey niye bu kadar şaşılası etkilere açık? aşk sevginin mantık gerektirmeyen bir türü olarak, niye nefretin ve hissizliğin en mantıksızına sürükleniyor? aşk kendini küçümsemek mi, bunun bilincinde olmak mı? bilmiyorum.
haydi biraz ileri saralım ve aşkı aşk acısıyla didikleyelim; güzel günler geçti, sevginin sonbaharındayız.
neler yaparız? resimler mi ortadan kaldırılır, beraber satın alınan eşyalar mı ilk olarak? sen spor salonuna, kuaföre mi gidersin? ben halı sahaya mı?
gitmek, anahtar kelimemiz bu... çünkü sevince de gidersin, artık sevmeyince de... aşk acısı çekince de gidersin, verince de.
ve pişmanlık... bitmesine neden olduğunuz şeyler için de duyarsınız, başlamasına neden olduğunuz, geride bıraktığınız, heba ettiğiniz şeyler için de...
tesadüf bu ya, şiirin başında verilen öğüt de buymuş zaten. gitmek, terk etmek, heba etmek ve uğruna vazgeçmek üzerine...
sevince her şeyi bırakıp gitmek gerek
eşini bırak çocuğunu bırak
arkadaşlarını bırak
sevince çekip gideceksin.

s.doğan]]> düşündüm de, aşk hiç komplike değil, basit. nereden beslendiği belli değil ve çabuk. varlığını anlayamayan, ama yok olduğunu anlayan bizler için ise son derece zor.
sana da bana da öğretildiğinin ya da deneme yanılmayla öğrenmeye çalıştığımızın tersine ayrıştırılamayan, indirgenemeyen ve dile de getirilemeyen bir şey galiba. sanki bir gaz gibi her yere yayılıyor.
blaise cendrars'ın şiirine bir baksana.
bütün millet hálá orada
yaşam şaşılacak şeylerle dolu
eczaneden çıkıyorum
teraziden şimdi indim
80 kilo çekiyorum
seni seviyorum.
hem bu kadar basit, hem de her şeyle ilintili başka bir şey gördün mü? ve de bu kadar muğlak? teraziden inmek, kilonu öğrenmek, eczaneden çıkmak kadar basit ve aynı derecede şaşılacak bir şey. doğru; yaşam şaşılacak şeylerle dolu.
peki bu denli basit bir şey niye bu kadar şaşılası etkilere açık? aşk sevginin mantık gerektirmeyen bir türü olarak, niye nefretin ve hissizliğin en mantıksızına sürükleniyor? aşk kendini küçümsemek mi, bunun bilincinde olmak mı? bilmiyorum.
haydi biraz ileri saralım ve aşkı aşk acısıyla didikleyelim; güzel günler geçti, sevginin sonbaharındayız.
neler yaparız? resimler mi ortadan kaldırılır, beraber satın alınan eşyalar mı ilk olarak? sen spor salonuna, kuaföre mi gidersin? ben halı sahaya mı?
gitmek, anahtar kelimemiz bu... çünkü sevince de gidersin, artık sevmeyince de... aşk acısı çekince de gidersin, verince de.
ve pişmanlık... bitmesine neden olduğunuz şeyler için de duyarsınız, başlamasına neden olduğunuz, geride bıraktığınız, heba ettiğiniz şeyler için de...
tesadüf bu ya, şiirin başında verilen öğüt de buymuş zaten. gitmek, terk etmek, heba etmek ve uğruna vazgeçmek üzerine...
sevince her şeyi bırakıp gitmek gerek
eşini bırak çocuğunu bırak
arkadaşlarını bırak
sevince çekip gideceksin.

s.doğan]]> <![CDATA[Şairlerin Ölüm Sebepleri]]> https://islamiforum.net/Thread-sairlerin-olum-sebepleri Sat, 02 Apr 2016 23:22:22 +0300 kalan]]> https://islamiforum.net/Thread-sairlerin-olum-sebepleri <![CDATA[İmrenirim]]> https://islamiforum.net/Thread-imrenirim Sun, 15 Nov 2015 19:19:01 +0200 Hakikat]]> https://islamiforum.net/Thread-imrenirim Öyle takva sahibi, arınmış insanlar var, Tut ki muhtaç bir yere, yardım toplanıyordur,
Kendini eler durur, her bir hâlini tarar, Hemen eli cebine, ya da cüzdana varır,
Söz ve davranışında, hassas, kılı kırk yarar, Coşkuyla, erinmeden, bakmışsın en öndedir,
Müslümanda aranan, vasıf işte o derim, O para verişinden, kendim ibret alırım,
Böylesi müminlere âdeta imrenirim. Bu üstün sehâveti, görünce imrenirim.
Kâmil bir insan için, ne sağlam bir koruma, O mümin kardeşim ki, cemaati gözetler,
Çünkü zora sokacak, kalkandır her duruma, Beş vakit namazını, câmide kılsın ister,
Konulara bakarken, yazdıkları yoruma, Bu yüzden hep abdestli, ezan sesini dinler,
Kalemini kullanmış, nice dostlar bilirim, "Keşke böyle olsam ben de" içimden derim,
Kale gibi duruşa, doğrusu imrenirim. İmânını kıskanmam, velâkin imrenirim.
Hem daha imrendiğim, pek çok hâle şâhidim, İhlas sahibi insan, doğruyu arar-sorar,
Meselâ bir kardeşin, hayır yapmış farzedin, Nerede Hakkı görse, oraya mesken kurar,
Lokma döküyor yolda, tek ki insanlar yesin. Hakkı yüceltenleri, destekler, üste koyar,
Ne kadar cömertliktir, ona gıpta ederim, Bu kimseye el pençe, saygı ile gelirim,
Bu candan yardımını, görünce imrenirim. O örnek ahlâkına, gene de imrenirim.
Anne babası sağsa, hiç aklından çıkarmaz,
Saygıda-ziyarette, bir an geriye durmaz,
Onların duâsına, dünyayı versen vermez,
O yüzden Allah aşkı, en üsttedir bilirim,
Rabbine kim âşıksa, ona da imrenirim.]]> Öyle takva sahibi, arınmış insanlar var, Tut ki muhtaç bir yere, yardım toplanıyordur,
Kendini eler durur, her bir hâlini tarar, Hemen eli cebine, ya da cüzdana varır,
Söz ve davranışında, hassas, kılı kırk yarar, Coşkuyla, erinmeden, bakmışsın en öndedir,
Müslümanda aranan, vasıf işte o derim, O para verişinden, kendim ibret alırım,
Böylesi müminlere âdeta imrenirim. Bu üstün sehâveti, görünce imrenirim.
Kâmil bir insan için, ne sağlam bir koruma, O mümin kardeşim ki, cemaati gözetler,
Çünkü zora sokacak, kalkandır her duruma, Beş vakit namazını, câmide kılsın ister,
Konulara bakarken, yazdıkları yoruma, Bu yüzden hep abdestli, ezan sesini dinler,
Kalemini kullanmış, nice dostlar bilirim, "Keşke böyle olsam ben de" içimden derim,
Kale gibi duruşa, doğrusu imrenirim. İmânını kıskanmam, velâkin imrenirim.
Hem daha imrendiğim, pek çok hâle şâhidim, İhlas sahibi insan, doğruyu arar-sorar,
Meselâ bir kardeşin, hayır yapmış farzedin, Nerede Hakkı görse, oraya mesken kurar,
Lokma döküyor yolda, tek ki insanlar yesin. Hakkı yüceltenleri, destekler, üste koyar,
Ne kadar cömertliktir, ona gıpta ederim, Bu kimseye el pençe, saygı ile gelirim,
Bu candan yardımını, görünce imrenirim. O örnek ahlâkına, gene de imrenirim.
Anne babası sağsa, hiç aklından çıkarmaz,
Saygıda-ziyarette, bir an geriye durmaz,
Onların duâsına, dünyayı versen vermez,
O yüzden Allah aşkı, en üsttedir bilirim,
Rabbine kim âşıksa, ona da imrenirim.]]> <![CDATA[Bir kutu dolusu yaşam]]> https://islamiforum.net/Thread-bir-kutu-dolusu-yasam Tue, 03 Nov 2015 20:45:58 +0300 kalben]]> https://islamiforum.net/Thread-bir-kutu-dolusu-yasam Bir kutu dolusu yaşam
Bir kutu dolusu yaşam gönderiyorum sana, sade bir kurdele ile süslenmiş.
Çöz kurdeleyi ve kaldır yavaşça kutunun kapağını...
Kocaman bir fırça ve bin renk koydum kutuya, bir cennet resmi yapıp içine gir diye...
Bir tane de elma şekeri yerleştirdim, içindeki çocuğu yeniden tadabil diye...
Güneşin batışını, billur suyun sesini, kırmızı gelinciklerin saflığını, taze ekmeğin kokusunu
ve bir gülümsemenin sıcaklığını da sığdırdım.
Ruhlarımız aç kalmasın diye...
ÇÜNKÜ ACIMASIZ OLAN GÜÇSÜZDÜR...
Beyaz bir güvercin uçup kendi kondu kutuya, başarı ve özgürlüğü sunmak için...
Bir buket sevgi, bir yudum aşk ve yarım bir elma da koymadan edemedim.
Paylaşmayı anımsayalım diye...
Sevdiklerimize onları sevdiğimizi söylemek için, yarını beklemeyelim.
Hemen şimdi bunu yapalım diye...
İçtenliği, umudu, neşeyi, bağışlayıcılığı, öz güveni ve açık yürekliliği unutmadım,
"Ben"in dışına çıkıp "biz"e ulaşabilelim diye...
Son olarak da bir kart iliştirdim kutuya. Bak bu kartta neler yazıyor:
"Bu kutunun kapağını her kaldırışında yaşamla ilgili yepyeni şeyler keşfedeceksin. Yaşamak için yarını bekleme, al yaşamı kollarının arasına ve sımsıkı sarıl. Yaşamdan yalnızca almak yerine ona birşeyler ver".
Kısacası bütünüyle "İnsan" ol. Unutma (!) Yaşam dokuması henüz tamamlanmamış, olağanüstü güzellikte bir duvar halısıdır. Ve sana ait olan boşluğu yalnız sen doldurabilirsin.
Kimseyi kırmamak ve üzmemek şartıyla, istediğin herşeyi dene.
Bir gün sonsuzluğun bulutlarına oturduğunda ne aklın kalsın, ne de buruk bir yürek...
Alıntı]]> Bir kutu dolusu yaşam
Bir kutu dolusu yaşam gönderiyorum sana, sade bir kurdele ile süslenmiş.
Çöz kurdeleyi ve kaldır yavaşça kutunun kapağını...
Kocaman bir fırça ve bin renk koydum kutuya, bir cennet resmi yapıp içine gir diye...
Bir tane de elma şekeri yerleştirdim, içindeki çocuğu yeniden tadabil diye...
Güneşin batışını, billur suyun sesini, kırmızı gelinciklerin saflığını, taze ekmeğin kokusunu
ve bir gülümsemenin sıcaklığını da sığdırdım.
Ruhlarımız aç kalmasın diye...
ÇÜNKÜ ACIMASIZ OLAN GÜÇSÜZDÜR...
Beyaz bir güvercin uçup kendi kondu kutuya, başarı ve özgürlüğü sunmak için...
Bir buket sevgi, bir yudum aşk ve yarım bir elma da koymadan edemedim.
Paylaşmayı anımsayalım diye...
Sevdiklerimize onları sevdiğimizi söylemek için, yarını beklemeyelim.
Hemen şimdi bunu yapalım diye...
İçtenliği, umudu, neşeyi, bağışlayıcılığı, öz güveni ve açık yürekliliği unutmadım,
"Ben"in dışına çıkıp "biz"e ulaşabilelim diye...
Son olarak da bir kart iliştirdim kutuya. Bak bu kartta neler yazıyor:
"Bu kutunun kapağını her kaldırışında yaşamla ilgili yepyeni şeyler keşfedeceksin. Yaşamak için yarını bekleme, al yaşamı kollarının arasına ve sımsıkı sarıl. Yaşamdan yalnızca almak yerine ona birşeyler ver".
Kısacası bütünüyle "İnsan" ol. Unutma (!) Yaşam dokuması henüz tamamlanmamış, olağanüstü güzellikte bir duvar halısıdır. Ve sana ait olan boşluğu yalnız sen doldurabilirsin.
Kimseyi kırmamak ve üzmemek şartıyla, istediğin herşeyi dene.
Bir gün sonsuzluğun bulutlarına oturduğunda ne aklın kalsın, ne de buruk bir yürek...
Alıntı]]> <![CDATA[ENGEL DEĞİL]]> https://islamiforum.net/Thread-engel-degil--56023 Mon, 26 Oct 2015 00:36:26 +0300 Nazlıcan]]> https://islamiforum.net/Thread-engel-degil--56023 [Resim: 80283.jpg]

İmkânsızlıklar iyilik yapmaya engel değildir.
Bazen bir tebessümle bir dünya bağışlarsınız. ]]> [Resim: 80283.jpg]

İmkânsızlıklar iyilik yapmaya engel değildir.
Bazen bir tebessümle bir dünya bağışlarsınız. ]]> <![CDATA[Pervaneler aşkına...]]> https://islamiforum.net/Thread-pervaneler-askina Mon, 24 Aug 2015 16:13:36 +0300 pervane]]> https://islamiforum.net/Thread-pervaneler-askina
şem ile pervane


Gece idi‚ Pervâne sessizce girdi Şem’in yanına… Şem yanmalarda idi‚ her zamanki gibi…

Pervâne ışığa âşıktı; onun etrafında dönmekten‚ ona yaklaşmaktan zevk alırdı. Ölçüyü tutturamayınca‚ kanatlarını yakardı‚ Şem’in alevinde… Yaklaşır‚ alev alır; uzaklaşır‚ hasret kalırdı. Yine öyle oldu…

“–Başka çaresi yok mu?” dedi Pervâne. “Yanmadan nûra kavuşmanın çâresi… Yanmayayım‚ ama alevin içinde oynayayım!..”

Pervâne’nin bu sözlerine tebessüm eden Şem‚ ona sevgi dolu baktı:

“–Her şeyin bir bedeli var dostum‚ ışıkla sarhoş olmanın bedeli yanmak!.. Yanmayacaksan ışığı ne yapacaksın. Bu ateş yanmak için‚ bakmak için değil.”

“–Tamam.” dedi Pervâne‚ “Yanalım o zaman… Sen rahatsın‚ yanan benim…”

Yine güldü Şem‚ ateşin her adımında eriyip yok olduğunu görmüyor muydu acaba Pervâne? Pervâne birden yanıyordu belki‚ ama Şem için için tükeniyordu‚ eriyordu. Hangisi daha zordu acaba‚ Şem’inki mi‚ Pervâne’ninki mi?

Şem bunları düşünürken‚ Pervâne dikkatle Şem’e baktı. Dilsiz‚ dudaksız dostu Şem’in gönül dilini anlayıvermişti. Dostluk bu değil midir zaten‚ konuşmadan anlaşmak. Ben konuştuktan sonra herkes anlar. Önemli olan dost susarken‚ dostun gönül dilini anlamak…

Baktı Pervâne Şem’e dikkatlice... Evet‚ Şem eriyor‚ tükeniyor yavaş yavaş:

“–Erime!..” dedi‚ “Lütfen bitme‚ sensiz ne yaparım!..”

“–Üzülme!” dedi Şem‚ “Bu ateş‚ en sonunda ikimizi de bitirecek... Sen dayanamayacak yaklaşacaksın‚ tükeneceksin; ben zaten her daim tükenmekteyim.”


Gözünü kırptı Şem‚ rüzgâr esmiş gibi‚ alev dağıldı önce‚ raksetti‚ sonra eski hâline döndü. Pervâne’nin yüreği ağzına geldi:


“–Aman!” dedi‚ “Sus‚ heyecanlanma‚ az daha sönecektin.”


Şem’in en büyük korkusu da bu idi zaten; yanmak değil‚ sönmek; sönmekten korkardı o!.. Sadece sönmekten…

“–Seni yakan nedir?” dedi Pervâne‚ Şem’e…

“–Aşk!..” diye cevap verdi Şem‚ “Aşk ateşi yakar beni…”


“–Keşke yakmasa idi sağlamca kalırdın‚ tükenmezdin!..” dedi Pervâne saf saf:


“–O zaman sen neden geldin?” dedi Şem‚ “Niçin buradasın? Sönse idim‚ yanmasa idim‚ yine gelir mi idin?”

“–Yok‚ hayır gelmezdim!..” dedi Pervâne. “Ben ışığa âşığım. Nerede ise o ışık‚ oraya can atarım. Ölmek pahasına… Tavaf eder‚ semâ ederim o nûrun etrafında‚ kendimi kaybederim‚ yanar giderim.”

Titredi yine Şem’in alevi‚ heyecanlandı…

“–Bilir misin Pervâne‚ aslında biz yanmak için yaratıldık. Aşk ateşi ile tutuşturulup yanmak için... Eriyip tükenmek için...”


Pervâne‚ Şem’i dinlerken‚ etrafına bakındı:

“–O zaman‚ neden yanmıyor bütün şemler?”


“–Tükenmekten korktukları için!..” dedi Şem. “Öyle ya da böyle nasılsa bu hayat geçecek‚ bitecek. Hepimizin hayatı‚ yanma müddetimiz kadar… Yansak da‚ yanmasak da erime müddeti kadar yaşarız biz... Bunu bilmeyenler yanmaya yanaşmaz‚ çok yaşayacağım sanır‚ eriyip tükenmek istemediği için aşkı bilmez‚ ondan fersah fersah kaçarlar. Benliklerini unutur‚ yaratılış gâyelerine hizmet etmezler. Yanmaktır bizim derdimiz‚ erimektir‚ eriyip bâkî olanda kaybolmaktır. Aşk ateşinden eriyen her damlamız‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşur. Sonsuz olmak için erir‚ aşk ateşi ile yandıkça var oluruz biz. Beni dirilten bu ateştir. Ben erirsem eriyeyim‚ aşkım bâkî kalsın‚ sönmesin!..”

“–Senden haber geldi bize geçen gün‚ korkudan titriyormuşsun‚ dalgalanıyor‚ çırpınıyormuşsun? Ne’n var‚ neden böyle oldun? Neden hastalandın?” dedi Şem’e Pervâne…


“–Ne zaman korkmadım ki; ben yandıkça en büyük derdim‚ aşk ateşimin sönmesidir. Aşk derdi ile hastayım ben!.. Aşk derdim bitmesin‚ aşk ateşim sönmesin isterim. Ömrüm boyunca en büyük korkum budur benim. Aşkımı kaybetmekten korkarım.” diye inledi Şem…

Şem’in hâline üzüldü Pervâne‚ içi yandı birden:


“–Her ne kadar rüzgârın söndürme tehlikesi var ise de‚ korkma. Sen yanmayı istedikçe‚ mutlaka bir yakan bulunur‚ öyle değil mi? İster o aşk‚ ister başka aşk. Nihayetinde tutuşturan kim olursa olsun‚ sen yine aynı yanmalarda değil misin?”
“–Asıl marifet o değil!..” dedi Şem. “Asıl marifet‚ aşk ateşinin sönmemesine gayret etmek‚ hiçbir zaman kendinden emin olmamak; ben sönmem‚ hep yanarım dememek!.. Sönme ihtimalini akıldan hiç çıkarmamak!.. Acziyetinden hep ağlamak‚ inlemek‚ susmamak‚ bu derdin sürmesini istemek. Her dem bir aşk beklememek; söndükten sonra seni tutuşturan aşk ne zaman gelecek‚ seni hemen tutuşturacak mı‚ işte bunları bilemezsin!.. Beklemek zor‚ hasret zor‚ özlemek zor. Tek isteğim‚ bir kez tutuşup‚ eriyip gitmek!.. Aşk kıvılcımını çakar‚ ben çoğaltırım‚ ama rüzgârdan aslâ emin olamam. Onun için duâ eder. Allâh’a sığınırım!..”

“–Benim işim daha kolay‚ nerede görürüm‚ tutuşmuş bir şem‚ hemen koşarım.” dedi Pervâne…

“–Kolay bulunuyor muyuz bâri?” dedi Şem‚ gülerek Pervâne’ye…


“–Yok canım!” dedi Pervâne‚ “Bazen günlerce aylarca bulamam‚ ararım. Seni bulmam da kolay olmadı laf aramızda…”

Pervâne konuşurken‚ heyecandan Şem’e çok yaklaştı. Tutuştu alev aldı. Şem sessizce ağladı‚ eriyip‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşacağı günü hayal etti. Her damlası okyanusa koşan‚ erimekten korkar mıydı hiç?!

Yazar:Münire Daniş

]]>
şem ile pervane


Gece idi‚ Pervâne sessizce girdi Şem’in yanına… Şem yanmalarda idi‚ her zamanki gibi…

Pervâne ışığa âşıktı; onun etrafında dönmekten‚ ona yaklaşmaktan zevk alırdı. Ölçüyü tutturamayınca‚ kanatlarını yakardı‚ Şem’in alevinde… Yaklaşır‚ alev alır; uzaklaşır‚ hasret kalırdı. Yine öyle oldu…

“–Başka çaresi yok mu?” dedi Pervâne. “Yanmadan nûra kavuşmanın çâresi… Yanmayayım‚ ama alevin içinde oynayayım!..”

Pervâne’nin bu sözlerine tebessüm eden Şem‚ ona sevgi dolu baktı:

“–Her şeyin bir bedeli var dostum‚ ışıkla sarhoş olmanın bedeli yanmak!.. Yanmayacaksan ışığı ne yapacaksın. Bu ateş yanmak için‚ bakmak için değil.”

“–Tamam.” dedi Pervâne‚ “Yanalım o zaman… Sen rahatsın‚ yanan benim…”

Yine güldü Şem‚ ateşin her adımında eriyip yok olduğunu görmüyor muydu acaba Pervâne? Pervâne birden yanıyordu belki‚ ama Şem için için tükeniyordu‚ eriyordu. Hangisi daha zordu acaba‚ Şem’inki mi‚ Pervâne’ninki mi?

Şem bunları düşünürken‚ Pervâne dikkatle Şem’e baktı. Dilsiz‚ dudaksız dostu Şem’in gönül dilini anlayıvermişti. Dostluk bu değil midir zaten‚ konuşmadan anlaşmak. Ben konuştuktan sonra herkes anlar. Önemli olan dost susarken‚ dostun gönül dilini anlamak…

Baktı Pervâne Şem’e dikkatlice... Evet‚ Şem eriyor‚ tükeniyor yavaş yavaş:

“–Erime!..” dedi‚ “Lütfen bitme‚ sensiz ne yaparım!..”

“–Üzülme!” dedi Şem‚ “Bu ateş‚ en sonunda ikimizi de bitirecek... Sen dayanamayacak yaklaşacaksın‚ tükeneceksin; ben zaten her daim tükenmekteyim.”


Gözünü kırptı Şem‚ rüzgâr esmiş gibi‚ alev dağıldı önce‚ raksetti‚ sonra eski hâline döndü. Pervâne’nin yüreği ağzına geldi:


“–Aman!” dedi‚ “Sus‚ heyecanlanma‚ az daha sönecektin.”


Şem’in en büyük korkusu da bu idi zaten; yanmak değil‚ sönmek; sönmekten korkardı o!.. Sadece sönmekten…

“–Seni yakan nedir?” dedi Pervâne‚ Şem’e…

“–Aşk!..” diye cevap verdi Şem‚ “Aşk ateşi yakar beni…”


“–Keşke yakmasa idi sağlamca kalırdın‚ tükenmezdin!..” dedi Pervâne saf saf:


“–O zaman sen neden geldin?” dedi Şem‚ “Niçin buradasın? Sönse idim‚ yanmasa idim‚ yine gelir mi idin?”

“–Yok‚ hayır gelmezdim!..” dedi Pervâne. “Ben ışığa âşığım. Nerede ise o ışık‚ oraya can atarım. Ölmek pahasına… Tavaf eder‚ semâ ederim o nûrun etrafında‚ kendimi kaybederim‚ yanar giderim.”

Titredi yine Şem’in alevi‚ heyecanlandı…

“–Bilir misin Pervâne‚ aslında biz yanmak için yaratıldık. Aşk ateşi ile tutuşturulup yanmak için... Eriyip tükenmek için...”


Pervâne‚ Şem’i dinlerken‚ etrafına bakındı:

“–O zaman‚ neden yanmıyor bütün şemler?”


“–Tükenmekten korktukları için!..” dedi Şem. “Öyle ya da böyle nasılsa bu hayat geçecek‚ bitecek. Hepimizin hayatı‚ yanma müddetimiz kadar… Yansak da‚ yanmasak da erime müddeti kadar yaşarız biz... Bunu bilmeyenler yanmaya yanaşmaz‚ çok yaşayacağım sanır‚ eriyip tükenmek istemediği için aşkı bilmez‚ ondan fersah fersah kaçarlar. Benliklerini unutur‚ yaratılış gâyelerine hizmet etmezler. Yanmaktır bizim derdimiz‚ erimektir‚ eriyip bâkî olanda kaybolmaktır. Aşk ateşinden eriyen her damlamız‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşur. Sonsuz olmak için erir‚ aşk ateşi ile yandıkça var oluruz biz. Beni dirilten bu ateştir. Ben erirsem eriyeyim‚ aşkım bâkî kalsın‚ sönmesin!..”

“–Senden haber geldi bize geçen gün‚ korkudan titriyormuşsun‚ dalgalanıyor‚ çırpınıyormuşsun? Ne’n var‚ neden böyle oldun? Neden hastalandın?” dedi Şem’e Pervâne…


“–Ne zaman korkmadım ki; ben yandıkça en büyük derdim‚ aşk ateşimin sönmesidir. Aşk derdi ile hastayım ben!.. Aşk derdim bitmesin‚ aşk ateşim sönmesin isterim. Ömrüm boyunca en büyük korkum budur benim. Aşkımı kaybetmekten korkarım.” diye inledi Şem…

Şem’in hâline üzüldü Pervâne‚ içi yandı birden:


“–Her ne kadar rüzgârın söndürme tehlikesi var ise de‚ korkma. Sen yanmayı istedikçe‚ mutlaka bir yakan bulunur‚ öyle değil mi? İster o aşk‚ ister başka aşk. Nihayetinde tutuşturan kim olursa olsun‚ sen yine aynı yanmalarda değil misin?”
“–Asıl marifet o değil!..” dedi Şem. “Asıl marifet‚ aşk ateşinin sönmemesine gayret etmek‚ hiçbir zaman kendinden emin olmamak; ben sönmem‚ hep yanarım dememek!.. Sönme ihtimalini akıldan hiç çıkarmamak!.. Acziyetinden hep ağlamak‚ inlemek‚ susmamak‚ bu derdin sürmesini istemek. Her dem bir aşk beklememek; söndükten sonra seni tutuşturan aşk ne zaman gelecek‚ seni hemen tutuşturacak mı‚ işte bunları bilemezsin!.. Beklemek zor‚ hasret zor‚ özlemek zor. Tek isteğim‚ bir kez tutuşup‚ eriyip gitmek!.. Aşk kıvılcımını çakar‚ ben çoğaltırım‚ ama rüzgârdan aslâ emin olamam. Onun için duâ eder. Allâh’a sığınırım!..”

“–Benim işim daha kolay‚ nerede görürüm‚ tutuşmuş bir şem‚ hemen koşarım.” dedi Pervâne…

“–Kolay bulunuyor muyuz bâri?” dedi Şem‚ gülerek Pervâne’ye…


“–Yok canım!” dedi Pervâne‚ “Bazen günlerce aylarca bulamam‚ ararım. Seni bulmam da kolay olmadı laf aramızda…”

Pervâne konuşurken‚ heyecandan Şem’e çok yaklaştı. Tutuştu alev aldı. Şem sessizce ağladı‚ eriyip‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşacağı günü hayal etti. Her damlası okyanusa koşan‚ erimekten korkar mıydı hiç?!

Yazar:Münire Daniş

]]> <![CDATA[SIR]]> https://islamiforum.net/Thread-sir--53848 Wed, 01 Jul 2015 01:33:28 +0300 Nazlıcan]]> https://islamiforum.net/Thread-sir--53848


Lügatlerde "sır" kelimesi var da, buna rağmen Allah'ı anlamayanlar var...

Hâle bakın siz!..


Aklın kuşattığı hiçbir yerde sır yok, kuşatıldığı her yerde sır var...

Allah'ın kuşatılması muhal, kuşatması da mutlak olduğuna göre, ona giden yol sır idrakinden başka ne olabilir?..


Sır olmasaydı "meçhul" olur muydu hiç?..

Meçhul olmayınca da, ne fikir, ne ilim, ne sanat...
Sanat, Allah'a sır caddesinden giden fener alayı...

Sanatkâr, ayda, güneşte, çizgide, renkte, seste kimi aradığını bilseydi onun isminden başkasını ağzına alamazdı.


O ki, beni kuşatır ve hâkimiyeti altına alır, benim için bir sır olur. O ki, hâkimdir, mahkûmun gözünde sırdır.

O ki, büyüktür, küçüğü kuşatır.

Ve O ki, en büyüktür ve her şeyi kuşatmıştır, kuşatma âleti olan akıl tarafından nasıl kuşatılabilir?

İşte Allah'ı anlamak, bu en büyüğü anlamak, yani anlamanın muhal olduğunu anlamak dâvası...

Aklı bir anda vecde döndüren bu anlayıştır ki, anlamaya hiç pay kalmayan yerde tam anlamaktır.

Sır anlayışı...


Şu "anladım" tesellisiyle, gölgelere hacim izafe edip ölçe biçe gidenlere ve Allah'ın her zerreye nakşettiği büyük sır kapısını görmeyenlere nisbet, en âdî hayvan ne kadar âlîdir.

Böyleleri için Kur'ân'daki "Hayvandan aşağı" tavsifinden işte bir hikmet zerresi!..


Gözleri kör bir sahabî, Allah Resulünün îlâhî visale kavuşmalarından sonra Hazret-i Âyişe'ye gitti.
Mübarek Peygamber zevcesi kör sahabîyi huzuruna kabul etmeden sımsıkı örtündü, kapandı ve ondan sonra haber gönderdi:


- Buyursunlar!.. Vaziyeti anlayan sahabî:


- Ben körüm, dedi; görmüyorum, niçin örtünüyorsunuz?..


Hazret-i Âyişe'nin cevabı, sır idrakinin en ince noktasına erişen bir derinliktedir:


- Siz görmeyebilirsiniz; ben sizi görüyorum ya, kâfi...]]>


Lügatlerde "sır" kelimesi var da, buna rağmen Allah'ı anlamayanlar var...

Hâle bakın siz!..


Aklın kuşattığı hiçbir yerde sır yok, kuşatıldığı her yerde sır var...

Allah'ın kuşatılması muhal, kuşatması da mutlak olduğuna göre, ona giden yol sır idrakinden başka ne olabilir?..


Sır olmasaydı "meçhul" olur muydu hiç?..

Meçhul olmayınca da, ne fikir, ne ilim, ne sanat...
Sanat, Allah'a sır caddesinden giden fener alayı...

Sanatkâr, ayda, güneşte, çizgide, renkte, seste kimi aradığını bilseydi onun isminden başkasını ağzına alamazdı.


O ki, beni kuşatır ve hâkimiyeti altına alır, benim için bir sır olur. O ki, hâkimdir, mahkûmun gözünde sırdır.

O ki, büyüktür, küçüğü kuşatır.

Ve O ki, en büyüktür ve her şeyi kuşatmıştır, kuşatma âleti olan akıl tarafından nasıl kuşatılabilir?

İşte Allah'ı anlamak, bu en büyüğü anlamak, yani anlamanın muhal olduğunu anlamak dâvası...

Aklı bir anda vecde döndüren bu anlayıştır ki, anlamaya hiç pay kalmayan yerde tam anlamaktır.

Sır anlayışı...


Şu "anladım" tesellisiyle, gölgelere hacim izafe edip ölçe biçe gidenlere ve Allah'ın her zerreye nakşettiği büyük sır kapısını görmeyenlere nisbet, en âdî hayvan ne kadar âlîdir.

Böyleleri için Kur'ân'daki "Hayvandan aşağı" tavsifinden işte bir hikmet zerresi!..


Gözleri kör bir sahabî, Allah Resulünün îlâhî visale kavuşmalarından sonra Hazret-i Âyişe'ye gitti.
Mübarek Peygamber zevcesi kör sahabîyi huzuruna kabul etmeden sımsıkı örtündü, kapandı ve ondan sonra haber gönderdi:


- Buyursunlar!.. Vaziyeti anlayan sahabî:


- Ben körüm, dedi; görmüyorum, niçin örtünüyorsunuz?..


Hazret-i Âyişe'nin cevabı, sır idrakinin en ince noktasına erişen bir derinliktedir:


- Siz görmeyebilirsiniz; ben sizi görüyorum ya, kâfi...]]>