Unutulmuş zamanlardan ödünç aldım beklemeyi.
Senelerin başkaldıramadığı yalnızlığımın
Birgün kabuğundan sıyrılarak sonsuzluğa gömüleceğini biliyordum.
Eski bir resimden süzülen gözyaşlarıyla
Yeşerttim yüreğimdeki çiçeği
Ve öyle derin acılarda öğrendim ki seni sevmeyi...
Bir küçük kar tanesinin
Suya dönüştüğü anlarda büyüttüm bütün sevgimi.
Öyle zordu ki seni sevmek,
Zordu yaşamak,zordu hayaline şiirler yazmak.
Varlığını düşünmek yokluğumun ta kendisiydi aslında
Kurumuş dudaklarımdaki felaketti sana susuzluğum.
Kırılan umutlarımı geleceğin günü beklemekle tamir ettim,
Eskisi gibi sağlam değildiler ama
Yine de yüreğimdeki seni yitirmedim.
Tortulaşmış hatıraların ışında yol alan
Umutlarla aştım mesafeleri
Hasretinle vurulan katran karası dakikaların tarifi yoktu,
Kelimeler gözyaşlarımda boğuluyordu.
Sana açlığımın sebebiydi bu isyankar haykırışlarım,
Bu vurdumduymaz tavırlarım.
Kaldırımları aydınlatan güneş
Karanlığım oluyordu yokluğunda,
Acılarım yanıyor
Sahipsiz sevinçlerim titriyordu bu zor zamanlarda .
Bir kuş besliyordum odamın en virane köşesinde,
O da özgürlüğünü kaybetmişti benim gibi.
Ben sende tutsaktım,o kafesinde
Ben sende ağlıyordum o yüreğimde.
sende mi silwer la takılıyon bu aralar
hucurata güldüm
şiir akıl,kalp vs istesede oncelıkle ruh ıster.atasozu vardı ama bu konuda hatırlayamadım.en kısa zamanda senın gıbı kalpsızler
içinde yazarım bır tane..yaklasık 8 yıldır hem okurum hem yazarım.şair istersen ümit yasar oguzcan tavsıyemdır.