Bir şeyler yazıyordum
kağıdımı aldın
ben kazağını çizerken
sana yazdığım şiiri okudun
bende kendini ararken


' aç avuçlarını
bir akşam üstü dökeceğim
senle sıkışan zihnimden
boşaltmak için kendimi
avuçlarına bir gözyaşı dikeceğim
sıcacık, siyah,bereketli
göğsümü yırtarak çıkan bir yavru
anlaşılmaktan korkan bir mısra
koyacağım
aç avuçlarını '


kendini arama
herbirine seni yazdığım bu duvar kağıtlarında
bulamazsın, yoksun
sevdiğimi bilirsin; aşk değil
parmağında bir yüzük
sevme diye haykırıyorsun


acı olunca; beklemek daha güçlü
kasvetle yoğrulur sevgi
parmağında bir yüzük
gelmezsin; bilirim


her yolun sonunda bir yüzük
hayallerden gerçeğe bırakan
renkli karanlıktan aydınlığa
umutlarım bağlanır avuçlarında
parmağında bir yüzük
olmadığın bir yerlerin bekçisi


bir rüzgar taşırsın saçlarında
denizden mi, yağmurdan mı,ateşten mi,
ruhumu savsaklayan kokusu?
benzetemem ki ne var kıvrımlarında
hayal mi, zerafet mi,korku mu?
parmağında bir yüzük
incecik yok oluş


parmağında bir yüzük
gitmesen, kalsan
parmağında bir yüzük
acılarımı katıyorum yepyeni bir yıla
sensiz, kimsesiz
canavarlar var kaldırımlarda


gönüllü bir çalınıştır
izin istenmesine hakkım olmayan bir alınış
parmağında bir yüzük
sonsuza dek bugünde kalışımdır


geleceğinin renklerinden bir gökkuşağı
çaresizlik,bir kilitleniş, acizlik
maratonda ayaklarımın kırılışı
parmağında bir yüzük


intihar soluyorum dizelerden
daha doğmamışken bir çocuk
bilyelerini toprağa gömen
parmağında bir yüzük