![[Resim: mercy.jpg]](http://muhammedzahid.com/wp-content/uploads/2015/05/mercy.jpg)
İslam’ın insanlığın kördüğümünü çözecek yegane nizam olmasından rahatsız olan her Müslüman’a Bilal, her İslam kadınına Sümeyye diye bakan çağdaş Ebu Cehiller, dün inen kırbaçların yerine bugün kurşunlar, füzeler yağdırıyorlar. Dün kızlarını diri diri toprağa gömen babaların yerinde, bugün yavrularını sinemaya, diziye, eğlenceye kurban eden ebeveynler var. Ne var ki idrak yolları hastalığına tutulan Batı, gençlerinin, İslam’a girmesini ‘uyuşturucu ateşine’ girmesinden daha tehlikeli görüyor. Ebu Cehil karargahı, her gün ajanslardan, ‘Aşırı alkol almaktan komaya giren genç kurtarılamadı’ nevinden haberlerle sarsılıyor; fakat ‘Çare İslam’ diyemiyor. Batı, eğer İslam’ı durduramazsa, ‘Hayatını kazansın’ bahanesiyle 18 yaşında sokağa, sonra da fuhşa ittiği, ailenin tadını alamadan ihtiyarlayan sonra da kimsesizler yurdunda ölümü bekleyen genç kızlarının, fevç fevç İslam’a gireceğini biliyor. Bu yüzden İslam’ı IŞİD üzerinden anlatarak rahmet dininin etrafını gazap ve nefret duvarlarıyla örüyor. İnsanlar, İslam’la dirilmesin diye Ebu Cehilleşti dünya, Ebu Cehilleşti siyaset ve sanat… Dün, çağının tanıklarının gayesiz bir hayat yaşamasına içerlenen ve bu yüzden üst üste yönelttiği sorularla Yunan toplumunu uyanmaya çağıran Sokrat’ı zehirleyerek öldüren Batı, bugün kendi öz çocuğunu oyun ve eğlenceyle zehirliyor.
Halit İstanbullu, Hüküm Dergisi, Nisan 2015
