[/b]

[b]

66

Hiç Gönlüme Gele mi

Ne acep olur şu âdem oğlanı
Öleceğin hiç gönlüne gele mi
Azrâil kaynağın urup canına
Alacağın hiç gönlüne gele mi

Azrâil alır bu cümle canları
Toprağa düşürür nazik tenleri
Gayireler sana yensiz donları
Giyeceğin hiç gönlüne gele mi

Gelir növbetin dolanı dolanı
Ağlasana sen bulanı bulanı
Halkın önünde beğeni beğeni
Yunacağın hiç gönlüne gele mi

Gece gündüz zikreylesin dili
Gizli değil ayân Sana halimiz
Karanlık kabirde bir gün yalınız
Kalacağın hiç gönlüne gele mi

Yunus Emre'm eydür hele burada
Heman ömrüm zâyi geçti arada
Yarın Hak yanında yüzü karada
Olacağın hiç gönlüne gele mi


67

İŞİDİRİM SÖZÜNÜ

İşbu vücudum, şehrine, bir dem giresim gelir
İçindeki Sultanın, yüzün göresim gelir

İşidirim sözünü, görimezem yüzünü
Yüzünü görmekliğe, canım veresim gelir

Ol Sultanım halvetinin, yedi hücresi vardır
Yedisinden içeri, varıp giresim gelir

Her kapıda bir kişi, yüzbin çerisi vardır
Aşk kılıcın kuşanıp, cümle kırasım gelir

Erenlerin sohbeti arttırır marifeti
Bî dertleri sohbetten, her dem süresim gelir

Leyli vü Mecnun benem, fieyda-yi Rahmen benem
Leylî yüzün görmeğe, Mecnun olasım gelir

Dost oldu bize mihman, bunca yıl bunca zaman
Gerçek ismail’leyin, kurban olasım gelir

Erenlerin nazarı toprağı gevher eyler
Erenler kademinde, toprak olasım gelir

Miskin Yunus'un nefsi, dört tabiat içinde
Aşkla can sırrına, pinhan varasım gelir


68

NE GÜLMEN GÜLMEKTİR

Ey aşk eri aç gözünü, yer yüzüne eyle nazar
Gör bu lâtif çiçekleri, bezenüben, geldi geçer

Bunlar böyle bezenüben, Dost’tan yana uzanuben
Bir sor Ahî sen bunlara, kancerudur azm-i sefer

Her bir çiçek bin nâz ile, öğer Hakkı niyaz ile
Bu kuşlar hoş âvaz ile, ol Padişahı zikr eder

Öğer anın kadirliğin, her bir işe hazırlığın
İlle ömrü kasırlığın, anıcağız benzi solar

Rengi döner günden güne, toprağa dökülür gene
İbretdürür anlayana, bu ibreti ârif duyar

Ne bilmegün bilmekdürür, ne gülmegün gülmekdürür
Son menzilin ölmekdürür, duymadınsa aşktan eser

Ger bu sırrı duyaydın, ya bu gamı yiyeydin
Yerinde eriyeydin, gideydi senden bu kâr-ü bar

Bildik gelen geçer imiş, bildik konan göçer imiş
Aşk şarabın içer imiş, bu manâdan her kim duyar

Yunus bu sözleri ko gil, kendüzünden elin yu gil
Senden ne gelebir degil, çün Hak'tan gelir hayr-ü şer


69

KAN YAŞ AKITIR AKTAN KARADAN

AyIrma beni senden Yaradan
Düşer ölürüm ben bu yaradan
Öldüğüm için gam mi çekerim
Alır canımı bir gün Yaradan

Öldü diyenler, kaydım yiyeler
Bir kuş oluben, çıkam aradan
Ağlama derim şol gözlerime
Kan yaş akıtır, aktan karadan

Varam kul olam şeyh eşiğinde
Hırka dikinem bin bir pâreden
Derviş Yunus'un maksudu budur
Alıp şeyhini çıka aradan

70
GÖRDÜĞÜM SENİ SANAYIM

şöyle hayran eyle beni, aşkın oduna yanayım
Her kanceru bakar isem, gördüğüm seni sanayım

Hem beni okur Sübhanım, eşiğindir dün gün yönüm
Anda çıkar benim günüm, bunda neye eyleneyim

Yedi Tamu dedikleri, katlanmaya bir âhıma
Sekiz Uçmak aldamaya, bunda neye aldanayım

Yüz bin Hûri gelir ise aldamaya bu canımı
Aşkın gönlüm yağmaladı, Senden nice usanayım

Senin kokun duydu canım, terkini urdu cihanın
Hergiz bilinmez mekânın, seni kanda arayayım

Her dem söylenir haberin, hergiz bulunmaz eserin
Götür yüzünden perdeyi, didârına göyünayım

İlm-ü hikmet okuyanlar, aşktan fakir-dürür bunlar
Mansur oldum asın beni, hep dillerde söyleneyim

Yunus demedi bu sözü, cana doldu Dost özü
Kördür münafıkın gözü, ya ben nicesi göstereyim



71

BUNCA VARLIK VAR İKEN

Kemdürür yoksulluktan nicelerin varlığı
Bunca varlık var iken, gitmez gönül darlığı

Batmış dünya malına, bakmaz ölüm haline
Ermiş Karun malına, zehî ifl düşvarlığı

Bu dünya kime kaldı, kimi berhudâr kıldı
Süleyman'a olmadı, anın berhurdârlığı

Süleyman zembil ördü, kendi emeğin yerdi
Anınla buldular anlar Peygamberliği

Gel imdi Miskin Yunus, nen var Hak'ka harc eyle
Gördün elinden gider, bu dünyanın varlığı


72

BİR GÜN

Bir gün ol Hazret'e karşu varam ağlayu ağlayu
Azraile hem canımı verem ağlayu ağlayu

Çün Azrail ala canım, geçe benim ömrüm günüm
Kefen ola cümle tonum, geyem ağlayu ağlayu

Ben yürüyem yana yana, gözüm yaşı döne kana
Bir gün şol karanlık sine, girem ağlayu ağlayu

Mühür uralar dilime, zincir uralar koluma
Amel defterim elime, alam ağlayu ağlayu

Âşık Yunus'un budur işi, yoluna fedâdır başı
İman et bize yoldaşı, deyem ağlayu ağlayu


73

AŞK GELİCEK ÇÜMLE EKSİKLER BİTER

Nolur ise ko ki olsun nolusar
Tek gönül Mevlâyı bulsun nolusar
Aşk denizi gene taşmış kan akar
Âşık-ı bi çare dalsın nolusar

Bir denize düşen ölür dediler
Ölür ise ko ki ölsün nolusar
Aşk gelicek cümle eksikler biter
Bitmez ise ko ki kalsın nolusar

Âkıbet şol göze toprak dolusar
Bir gün öndün, ko ki dolsun nolusar
Dünyanın mansıplariyle izzetin
Yunus kodu alan alsın nolusar


74

GELMEZ İSE

Ol dost bize gelmez ise
Ben Dost'a geru varayın
Çekeyim cevr ü cefayı
Dost yüzün görüvereyin

Sermaye bir avuç toprak
Anı dahi aldı bu aşk
Ne sermaye var, ne dükkân
Bazara neye varayın

Kurulmuştur dükkân bazar
Dost içine girmiş gezer
Günahım çok gönlüm sezer
Ben Dost'a çok yalvarayın

Gönlüm eydür Dost benimdir
Gözüm eydür Dost benimdir
Gönlüm eydür göze sabret
Bir dem haberin sorayın

Hak nazar kıldığı cana
Üş bin gözle bakmak gerek
Ana kim Ol nazar kıla
Ben anı nice yereyin

Taptuğum eydür Yunus'a
Bu aşk Hak'ka erse gerek
Kamulardan ol yücedir
Ben ana nice varayın


75

BİR ŞARAPTAN İÇMEK GEREK

Bir şaha kul olmak gerek
Hergiz mâzul olmaz ola
Bir eşik yasdanmak gerek
Kimse elden almaz ola

Bir toy toylamak gerek
Bir soy soylamak gerek
Bir sözü söylemek gerek
Melekler de bilmez ola

Bir kuşolup uçmak gerek
Bir kenara geçmek gerek
Bir şaraptan içmek gerek
içenler de ayılmaz ola

Çevik bahrî olmak gerek
Bir denize dalmak gerek
Bir gevher çıkarmak gerek
Sarraf anı bilmez ola

Bir bağçeye girmek gerek
Teferrücler etmek gerek
Bir gülü yıylamak gerek
Hergiz o gül solmaz ola

Kişi âşık olmak gerek
Mâşukunu bulmak gerek
Aşk oduna yanmak gerek
Ayruk oda yanmaz ola

Yunus imdi sen tek otur
Dâva mânasını yetür
Özün gibi bir er getür
Hiç cihana gelmez ola


76

BANA BU TEN GEREKMEZ

Bana bu ten gerekmez cân gerektir
Ol bâkî cennet'e iman gerektir
Zehi mürşit ki bizi Hak'ka iltür
Âşık canı ana kurban gerektir

Bular hot geçti Uçmak arzusundan
Didâr göstermeye Sultan gerektir
Niderim Uçmağı, yahut huriyi
Bana dergâhında seyran gerektir

Eğer Muhammed'e ümmet olursan
Dilinde zikr ile Kur'an gerektir
Namaz ü vird ü tesbih, zikr ü Kur'an
İnâyet bunlara Hak’tan gerektir

Hakikat şerbetin içen âşıklar
Başı açık, teni uryan gerektir
Âşık Yunus bu sırrı anlayanın
Ciğeri büryan, gözü giryan gerektir


77

BAŞTAN AYAĞA YAREYİM

Ben Dost ile dost olmuşam, kimseler dost olmaz bana
Münkirler bakar gülüşür, selâm dahi vermez bana

Ben Dost ile dost olayım, canımı feda kılayım
Ölmezden öndün öleyim, dünya bâki kalmaz bana

Terkeyledim kamu işi, Hak yoluna kodum başı
Dost yüzüne göriceğiz, sabr-ü karar olmaz bana

Kimseler bilmez halimi, aşk odu yaktı canımı
Seçmezem soldan sağımı, namus-ü âr olmaz bana

Ben bir âşık-ı bî çareyim, baştan ayağa yâreyim
Ben bir deli divaneyim, aklım da yar olmaz bana

Sanırlar beni deliyim, Dost bağçesi bülbülüyüm
Mevlânın kemter kuluyum, kimse baha saymaz bana

Bülbül oluben öterim, Dost bağçesinde biterim
Gül alırım, gül satarım, bağüban olmaz bana

Ey biçare Yunus senin, aşk oduna yandı canın
Yana yana Dost'a giderin, perde hicap olmaz bana


78

İZİNİN TOZUNA SÜRSEM YÜZÜMÜ

Arayu, arayu bulsam izini
İzinin tozuna sürsem yüzümü
Hak nasip eylese görsem yüzünü
Yâ Muhammed canım arzular seni

Bir mübarek sefer olsa da gitsem
Kâ'be yollarında kumlara batsam
Hup cemalin bir gez düşte seyretsem
Yâ Muhammed canım arzular seni

Zerrece kalmadı kalbimde hile
Sıtk ile girmişim ben hak yola
Ebubekir, Ömer, Osman da bile
Yâ Muhammed canım arzular seni

Ali ile Hasan Hüseyin anda
Sevgisi gönülde, muhabbeti canda
Yarın mahşer gününde, ulu divanda
Yâ Muhammed canım arzular seni

Arafat dağıdır bizim dağımız
Anda kabul olur bizim duamız
Medine'de yatar Peygamberimiz
Yâ Muhammed canım arzular seni

Yunus meth eyledi seni dillerde
Sevilirsin bütün gönüllerde
Ağlaya, a¤ğaya gurbet ellerde
Ya Muhammed canım arzular seni


79

HER KAÇAN ANARSAM SENİ

Her kaçan anarsam Seni kararım kalmaz Allahım
Senden gayrı gözüm yaşın, kimseler silmez Allahım

Sensin ismi bâkî olan, Sensin dillerde okunan
Senin aşkına dokunan, kendini bilmez Allahım

Sen yarattın cism-ü canı, Sen yarattın bu cihanı
Mülk Senindir kerem kânı, kimsenin olmaz Allahım

Okunur dilde destanın, açılır bağ-ü bostanın
Sen baktığın gülistanın, gülleri solmaz Allahım

Aşkın bahrına dalmayan, canını feda kılmayan
Senin cemalin görmeyen, meydana gelmez Allahım

Zâr olur âşıkın işi, durmaz akar gözü yaşı
Senden ayrı düşen kişi, didârını görmez Allahım

Âşık Yunus Seni ister, lûtf eyle cemalin göster
Cemalin gören âşıklar, ebedî ölmez Allahım


80

ŞÖYLE GARİP BENCİLEYİN

Acep Şu yerde var mı ola
Şöyle garip bencileyin
Bağrı başlı, gözü yaşlı
Şöyle garip bencileyin

Gezdim Rum ile Şam'ı
Yukarı elleri kamu
Çok istedim, bulamadım
Şöyle garip bencileyin

Bendeler garip olmasın
Firkat oduna yanmasın
Hocam kimseler olmasın
Şöyle garip bencileyin

Bir garip ölmüş diyeler
Üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin

Söyler dilim, ağlar gözüm
Gariplere göyner özüm
Meğer ki, gökte yıldızım
Ola garip bencileyin

Nice bu dert ile yanam
Ecel ere bir gün ölem
Meğer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin

Hey Emrem Yunus bîçare
Bulunmaz derdine çare
Var imdi gez şardan şare
İşte garip bencileyin



81


ALLAH SANA SUNDUM ELİM

Sensin kerîm, sensin rahîm, Allah sana sundum elim
Senden artık yoktur emim, Allah sana sundum elim

Ecel geldi vâde erdi, bu ömrüm kadehi doldu
Kimdir ki içmeden kaldı, Allah sana sundum elim

Gözlerim göğe süzüldü, canım göğüsten üzüldü
Dilim tetiği bozuldu, Allah sana sundum elim

Üş biçildi kefen donum, Hazret'e yönelttim yönüm
Acep nice ola halim, Allah sana sundum elim

Urdular suyum ılıdı, kavim kardeş cümle geldi
Esen kalsın kavim kardeş, Allah sana sundum elim

Geldi salacam sarılır, dört yana salâ verilir
El namazıma derilir, Allah sana sundum elim

Salacamı getirdiler, makberime yetirdiler
Halka olup oturdular, Allah sana sundum elim

Çün cenazeden şeştiler, üstüme toprak saçtılar
Hep koyubeni kaçtılar, Allah sana sundum elim

Yedi Tamu, sekiz Uçmak, her birinin vardır yolu
Her bir yolda yüzbin çarşı, Allah sana sundum eli

Geldi Münker ile Nekir, her birisi sordu bir dil
İlâhi Sen cevap vergil, Allah sana sundum elim

Görün acep oldu zaman, gönülden eyleniz figan
Ölür çün anadan doğan, Allah sana sundum elim

Yunus tap uzat bu sözü, Allahına dutgıl yüzü
Didârdan ayırma bizi, Allah sana sundum elim


82


GÖRDÜ GÖZÜM

Ey âşıklar, ey âşıklar, aşk mezheb-ü dindir bana
Gördü gözüm Dost yüzünü, kamu yas düğündür bana

Ey Padişah, ey Padişah üş ben beni verdim sana
Genc-ü hazinem kamusu, Sensin benim önden sona

Evvel dahi bu akl-ü can, senin ile ey asl-i kân
Âhir yine Sensin mekân, üş varurem Senden yana

Senden sana varır yolum Senden Seni söyler dilim
İlle Sana ermez elim, bu hikmete kaldım tana

Ayruk bana ben dimeyem, kimesneye sen dimeyem
Bu kul, o sultan dimeyem, işitenler kalsın tana

Dost aşkına ulaşaldan, dünya Âhiret bir oldu
Ezel ebet sorar isen, dünle bu gündür bana

Ayruk bize yas olmıya, gönlümüzde pas olmıya
Zira Haktan gelen avâz, savulmaz düğündür bana

Ben aşkımdan ayrılmıyam, dergâhından ırılmıyam
Benden dahi gider isem, Seninle varam Sana

Ol Dost beni veribidi, var dünyayı bir gör dedi
Geldim gördüm hoş ârâyiş, Seni seven kalmaz ana

Kullarına vâd eyledi, yarınki gün görnem dedi
Ol dostların sevindiği, yarınım bu gündür bana

Bu ah ile, bu zâr ile, bu hikmeti kim ne bile
Bilse dahi gelmez dile, tuttum yüzüm Senden yana

Sensin bana can-ü cihan, Sensin bana genc-i nihân
Senden dürür assı ziyan, ne iş gele benden bana

Yunus Sana tuttu yüzün, unuttu cümle kendüzin
Cümle Sana söyler sözün, söz söyleten Sensin ana


83


EL HAMDÜ-LİLLAH

Haktan gelen şerbeti ,içtik Elhamdü lillâh
Şol kudret denizini, geçtik Elhamdü lillâh

Şu karşıki dağarı, meşeleri, bağları
Sağlık, safalıkla aştık, Elhamdü lillâh

Kuru idik yaş olduk, ayak idik baş olduk
Havalandık kuş olduk, uçtuk Elhamdü lillâh

Vardığımız illere, şol sefa gönüllere
Halka Taptuk mânisin, saçtık Elhamdü lillâh

Beri gel barışalım, yâd isen bilişelim
Atımız eğerlendi, eştik Elhamdü lillâh

İndik Rûm'u kışladık, çok hayr-ü şer işledik
Üş bahar geldi geri ,göçtük Elhamdü lillâh

Derildik pınar olduk, irkildik ırmak olduk
Aktık denize daldık, taştık Elhamdü lillâh

Taptuğun tapusunda, kul olduk kapusunda
Yunus Miskin çiğ idik, piştik Elhamdü lillâh


84

SAKINGİL

Mâna eri bu yolda melûl olası değil
Mâna duyan gönüller, hergiz ölesi değil

Ten fânidir, can ölmez, çün gitti geri gelmez
Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil

Gevher seven gönüller, yüzbin yıl arar ise
Haktan nasip olmasa, hergiz bulası değil

Sakıngil yârın gönlün, sırçadır sımayasın
Sırça sındıktan geru, bütün olası değil

Çeşmelerden bardağın, doldurmadan kor isen
Bin yıl durursa, kendüzünden dolası değil

Şol Hızır'la, şol ilyas, âb-ı hayat içtiler
Bir kaç yıllar içinde, bunlar ölesi değil

Yarattı Hak dünyayı, Peygamber dostluğuna
Dünyaya gelen gider, bâki kalası değil

Yunus gözün görürken, yarağın eyleyu gör
Gelmedi anda varan, geri gelesi değil


85

SÖYLER İSEM SENSİN SÖZÜM

Sensin benim canım canı, Sensiz kararım yokdürür
Uçmak'ta Sen olmaz isen, vallah nazarım yokdürür

Baksam Seni görür gözüm, söyler isem Sensin sözüm
Seni gözetmekten artuk, yeğrek şikârım yokdürür

Çün ben beni unutmuşam, şöyle Sana gitmişem
Ne kalde, ne halde isem, bir dem kararım yokdürür

Eğer beni Cercis'leyin, yetmişgez öldürür isen
Dönem geru Sana varam, zira ki ârım yokdürür

Yunus dahi âşık Sana, göster didârını ana
Yârim dahi Sensin benim, ayruk nigârım yokdürür



86


AŞKINA DÜŞEN KİŞİ

Ey Dost Senin aşkın oku, key katı taştan geçer
Aşkına düşen kişi, canla baştan geçer

İşi dün-ü gün zâr olan kişi aşkınla yar olur
Derd-i seri Sen olsan, düğeli işten geçer

Âriflere bu dünya hayal-ü düş gibidir
Kendini Sana veren, hayal-ü düşten geçer

Başında aklı olan, ücretle amel kılmaz
Hurîlere aldanmaz, göz ile kaştan geçer

Bu dünyanın sevgisi, ağulu aşa benzer
Sonunu sayan kişi, ağulu aştan geçer

Gerçek âşık ol ola, can vermez ol eve
Dostla bazar için, nice bin baştan geçer

Miskin Yunus ol Dostu, hakikat seven kişi
Uzlet ihtiyar eder, yâd-ü bilişten geçer


87


KORKTUĞUMLA YAR OLDUM

Nitekim ben beni bildim, yakIn bil kim Hak'kı buldum
Hakkı buluncaydı korkum, şimdi korkudan kurtuldum

Ayruk düşünmez korkmazam, bir zerrece kayurmazam
Ben şimdi kimden korkayım, korktuğum ile yâr oldum

Azrâil gelmez canıma, sorucu gelmez sinime
Bunlar beni ne sorsunlar, anı sorduran ben oldum

Ya ben onca kaçan olam, ol buyruğunu buyuram
Ol geldi gönlüme doldu, ben ana bir kân oldum

Aşklılar bizden alalar, aşksızlar hot ne bileler
Kimler ala kimler vere, ben bir ulu dükkan oldum

Yunus'a Hak açtı kapu, Yunus Hak'ka kıldı tapu
Bâki devlet benimkiymiş, ben kul iken sultan oldum


88


NİDEYİM GÖNLÜMÜ

Nideyim gönlümü aşktan usanmaz
Varır aşka düşer, hiç bana tınmaz
Döner gönlüm bana öğüt verir hoş
Âşık olan kişi, aşktan usanmaz

Âşık kim câna kaldı, âşık olmaz
Can terkin urmayan Maşuka ermez
Âşık bir kişidir, bu dünya malın
Âhiret gussesin bir pula saymaz

Âşık öldü deyû salâ verirler
Ölen hayvan olur âşık ölmez
Bu dünyadan âhiretten içeru
Âşıkın yeri vardır kimse bilmez

Âşıklar meydanı Arştan yücedir
Çalarlar çevgânı topu belirmez
Yunus bu tevhitte mahv oldukça
Gene gelmekliğe aklı belirmez

89

CANLAR CANINI BULDUM

Canlar canını buldum, bu canım yağma olsun
Assı ziyandan geçtim, dükkânım yağma olsun

Ben benliğimden geçtim, gözüm hicabın açtım
Dost vaslına iriştim, gümanım yağma olsun

İkilikten usandım, birlik hânına kandım
Derd-i şarabın içtim, dermanım yağma olsun

Varlık çün sefer kıldı, Dost andan bize geldi
Viran gönül nur doldu, cihanım yağma olsun

Geçtim bitmez sağınçtan, usandım yaz-ü kıştan
Bostanlar başın buldum, bostanım yağma olsun

Yunus ne hoş demişsin, bal-ü şeker yemişsin
Ballar balını buldum, kovanım yağma olsun


90

BEN GELMEDİM DAVA İÇİN

Benim bunda kararım yok, ben bunda gitmeğe geldim
Bezirgânem metaım çok, alana satmağa geldim

Ben gelmedim dâva için, benim işim sevi için
Dost'un evi gönüllerdir, gönüller yapmağa geldim

Dost esrüğü deliliğim, âşıklar bilir neliğim
Denşürüben ikiliğim, birliğe bitmeğe geldim

Ol hocamdır ben kuluyum, Dost bağçesi bülbülüyüm
Ol hocamın bağçesine, şâd olup ötmeğe geldim

Bunda biliş olan canlar, anda bilişirlermiş
Bilişüben Hocamla, halim arzetmeğe geldim

Yunus Emre âşık olmuş, Maşuka derdinden ölmüş
Gerçek erin kapısında, canım arz etmeğe geldim


91

ANLAMADAN EYLEDİK

Dilsizler haberini, kulaksız dinleyesi
Dilsiz kulaksız sözün, can gerek anlayası

Dinlemeden anladık, anlamadan eyledik
Gerçek erin bu yolda, yokluktur sermayesi

Biz sevdik âşık olduk, sevildik maşuk olduk
Her dem yeni dirlikte, sizden kim usanası

Yetmiş iki dil saçtı, araya sınır düştü
Evvel bakışı biz baktık, yermedik âm-ü hâsı

Miskin Yunus ol veli, yerde gökte dopdolu
Her taş altında gizli, bin imran oğlu Musî


92

HER DEM YENİ DİRLİKTEDİR

Bir gez yüzün gören kişi, ömrü geçe unutmıya
Tesbihi sen olasın, dilinde ayruk nesne eyitmiye

Namaza duran zâhidin gözleri Seni görürse
Unuda tesbihini, mihraba secde etmiye

Ağzına şeker aluben, gözleri Sana tuş olan
Unuda ol şekerini, ayruk, çiğneyip yutmıya

Ben Seni sevdiğim içün baha derler ise
İki cihan milkin virem, dahi bahası yetmiye

İki cihan dopdolu, bağ-ü bostan olursa
Senin kokundan yahşi gül bostan içinde bitmiye

Gül-ü reyhanın kokusu, âşıklara maşuk yeter
Âşık olanın maşuku hergiz üğünden gitmiye

İsrâfil surun urecek, mahlûkat duru gelicek
Senin ününden artuk, hiç kulağım işitmiye

Zühre yere inübeni sazın nüvaht eylerse
Âşıkın iflreti Sensin, gözü ol yana gitmiye

Nider âşık hânımanı, ya sensiz iki cihanı
İki cihan feda Sana, kimesne güman dutmıya

Sekiz Uçmağın hurîsi, eğer bezenüp geleler
Gönlüm sevdiğinden özkeyi hiç kabul etmiye

Âhirette ne ola kim, dünyada ol olmıya
Hurî, g›ıman gelicek, âşık elin uzatmıya

Yunus Seni sevelden, beşaret oldu canına
Her dem yeni dirliktedir, hergiz ömrün eskitmiye


93

ŞOL GÖZ Kİ SENİ GÖRDÜ

Şol göz ki Seni gördü, ol neye nazar etsin
Şol can ki Seni duydu, tende ne karar etsin

Aşkına düşen âşık, derdine yanar dün gün
Vaslındır ana derman, hekim ne tımar etsin

Aşkın ezelî Hâcem, yoklukta komuş varın
Bu remzi duyan âşık, yokluğu şikâr etsin

Sen bir gani sultansın, canlar içinde cansın
Vasfın kaleme gelmez, dil kanda şümar etsin

Gerçek şaha kul olan, gönlünü Sana veren
Seni kendinde bulan, kanceru sefer etsin

Bu çeşniyi tadana, kim ne vereler kana
Derdine düşen cana, hekim ne tımar etsin

Bu sırr›ıduyan kani, ger âşık ise canı
Açıldı gevher kânı, alana haber etsin

Çün aşkın ola emelim, sürüle gönülden gamım
Vaslına eren bir dem, bin canı nisar etsin

İmdi ki Yunus kalmış Hazret'e yüzü kara
Bir nesnesi yok müflis, neyle bazar etsin


94

CENNETTEN DAHİ İLERİ

Sensiz yola girer isem, çarem yok adım atmağa
Gövdemde kuvvetim Sensin, başım götürüp gitmeğe

Gönlüm, canım, aklım, bilim, Seninle karar eder
Can kanadı sevi gerek, uçuben Dost'a gitmeğe

Kendiliğinden geçeni, doğan eder Mâşuk anı
Ördeğe, kekliğe salar, süre, irüben tutmağa

Bin Hamza'ca kuvvet vermiş, kadir Çalap aşk erine
Dağları yolundan ırar, kast eder Dost'a gitmeğe

Yüzbin Ferhat külüngünü alıp, kazar dağlar bünyadını
Kayalar kesip yol eder, âb-ı hayat akıtmağa

Âb-ı hayatın çeşmesi, âşıkların visalidir
Kadehi dolu yürütür, susamışarı yakmağa

Âşık mı derim ben ana, Tanrı'nın Uçmağın seve
Uçmak hot bir tuzaktır, eblehler canın tutmağa

Âşık olan miskin olur, hak yoluna teslim olur
Her ne dersen boyun tutar, çare yok gönül yıkmağa

Hak'kın gerçek âşıkları, istemezler Cennet'leri
Cennet'ten dahi ileri gider, makamın tutmağa

Bildik gelenler geçtiler, gördük konanlar göçtüler
Aşk şarabın içen canlar, uymaz göçmeğe, konmağa

Tutulmadı Yunus canı, geçti Tamu'dan, Uçmak'tan
Yola düşüp Dost'a gider, ol aslına uyakmağa


95

AŞIK CANI ÖLMEYE

Ol can kaçan ölüser, Sen ana can olasın
Ölmüş gönül dirile, andaki Sen olasın

Ölmeği dirlik ola, ölmesiz dirlik bula
Ölmüş gönül dirile, andaki Sen olasın

Sen olduğun gönüller, her dem canın yeniler
Güç olmaz ol divanda, hâkimi Sen olasın

Can bedenden uçucak, menziline göçücek
Ol cihana geçicek, göze ayân olasın

Tozunu yel almaya, bir zerre ırılmıya
Âşık canı ölmeye, maşuku Sen olasın

Yunus sen âşık isen, aşka muvafık isen
Korkma ulaşık isen, ne olursan olasın