Rabbim!
Korkularımdan, endişelerimden, yanlış ve günahlarımdan; senin rahmetine, muhafazalarına, seddarlığına, gücüne, kuvvetine, hayra çeviren takdirine sığınırım.

Bizlere sana dua edecek bir kalp ve dil verdiğin için ne kadar hamdetsek az Allah'ım!

İşlerimizin senin rızana uyup uymadığını düşünecek bir bilinç verdiğin için ne kadar şükür etsek az Allah'ım!

Seni ve Resulünü bilen ve Efendimizin ümmeti olarak dünyaya gelmiş bir adem olmak şeref Allah'ım!

Fakat Allah'ım!
Ama Allah'ım!
N'olur Allah'ım!

Bunca hamd ve şükrün dillendiricisi olan dilimiz ve muhatabı olan kalbimiz, yine de senin rızana uyan bir ömrü yaşamına amel olarak sermekte oldukça zavallı...

Düşüyor kalkıyor, sendeliyor ağlıyor, bağırıyor çağırıyor, bin defa tövbesini yeniden bozuyor, yine de hiç utanmadan, çok utanaraktan hem de, senden gayrısı olmadığının mutluluğu ve sevinciyle, çokça da "yine ben Allah'ım!" türü ezik yakarışlarla kapına geliyoruz.

Yolumuz çamur Allah'ım!
Yolumuzun rengi ve şekli yüreğimize işledi!

Ömrümüz kayıp Allah'ım!
Kaybını gören bir kar gibi eriyoruz yaşamlarımızın kenarlarına.

Ama en çok da; "Bizim halimi nice olacak ey benim! Ey benim demekten övünç, kıvanç duyduğumuz biricik ve kocaman Allah'ım!" diyerek, avuç içlerine sığdırdığımız tüm pişmanlık ve yaşanmış ömürlerimizi huzuruna getiriyoruz.

Şu avuç içlerindeki zavallı halimize bir bak Allah'ım!
Bir bak ne kadar rengini değiştirmiş bir adem ömrü var avuçlarımızda

Bizim yüzüne ve yüzümüze bakacak bir yaşamımız yok sana sunacak!

Gün gelip sen bizlere göstereceksin ömürlerimizi...

Sen bizlere gösterdiğinde iş işten geçecek ve sadece cezamız bizlerin olacak.

Biz sana tüm utangaçlığımız, mahcubiyetimiz ve pişmanlığımızla sunuyoruz.

İş işten geçmeden, vakit henüz geç olmadan, geri de kalan ömürlerimizin elinden tut ve yalnız sana ibadet eden, yalnız senden yardım bekleyen ve senin razı olacağın ömürleri yaşamlarına amel olarak sunan kullarından eyle bizleri!

N'olur Allah'ım, n'olur..


İmanın zerresi kalplerine mutmainlik veren, sana yakın olmanın feyzini, sana kulluk etmenin zevkini alan, tadan ve sana olan sevgi ve muhabbetlerinden, sözlerinden, bağlılıklarından asla taviz vermeyen o güzel yüreklerin yüreklerine benzet bizimkileri de

N'olur Allah'ım !

Lütfen...

Mehmet Deveci