Yol uzundu anne.
Daha
Şapkamın içine son çiziği atmamıştım anne.
Yüz mü yüz elli mi bilmiyorum?
Daha
Kaç şafak vardı saymamıştım anne

Yol uzundu anne.
Yavuklumu
Hep dağların yamacında düşlemiştim
Gözleri yayla gülü
Bakışları dağ çiçekleri gibi mi?
Daha
O elleri hiç tutmamıştım anne.

Yol uzundu anne.
Daha
Paketimdeki son sigarayı yakmamıştım
Seni
Memleketimi hikayemi
Daha
Sol yanımda yürüyen tertibime anlatmamıştım anne.

Yol uzundu anne.
Daha
Yirmisinden yeni gün çalmıştım
Patlayınca bombalar
Kollarım gövdemden kopunca
Öldüğümde
Daha
Tüfeğimin kabzasını bırakmamıştım anne.

Yol uzundu anne.
Denizli Konya Samsun görmemiştim
Urfa Kars Çorum nice bilmemiştim.
Ben yüzlerce Mehmetlerle
Memleketimi
Onların şivesinden tanımıştım anne.

Yol uzundu anne.
Ben böyle cehennemler yaşamamıştım.
Şimdi
Vatan sağ olsun derler
Yirmi yaşımda toprağa koyarlar beni.
Kanı yerde kalmayacak
Hesapları görülecek derler anne.
Bir tören yapılır
Saygı duruşu
Saygı atışı yapılır anne.
Her şehidin ardından söylenenler
Bir kez daha ardımdan söylenir
Bırak sen kan isteme
İntikam deme güzel anam
Ben vatanımı hiç satmamıştım anne.




Yol uzundu anne.
Bir akşam üstü bir vadide
Bir kanlı pusuda bitti.
Zıpkın gibiydik tığ gibi
Fidan gibide derlerdi tabiri caizse.
Ama hayatımız böyle
Bir kısa künye
Bir kanlı şafak türküsü
Topuk selamında
Hasretler yumağı anne
Sırt çantamda resimler
Bir yudum su mataramda
Son nefesimde içemediğim.
Ve bir bayrak çıkartması kasaturamda.
Birde bordo beremiz içinde
Kalemle çizdiğim şafak sayıları
Komando marşı.
Birde anne birde;
Soğuk parlayan tüfeğimin süngüsü
Sana kalan kısa ömrümün öyküsü.

Yol uzundu anne.
Daha gidilecek çok yol vardı.
Tükenesi karanlık şafaklar
Kına geceleri
Ceylan gözlü söz verilmiş sevdalar
Kırmızıya bürünmüş yüzler
Kanımız olacakmış.

Yol uzundu anne
Çok kısa sürdü.
Sağdıcımız kara toprak
Kaderimiz şehitlik oldu.
Yol çok uzundu anne
Bir vadide
Kanlı ve kalleş bir pusuda
Kahpe bir kurşunla son buldu
Vatan sağ olsun anne..

Bırakın bu gözyaşı edebiyatını kardeşim.
Böylesi üstün bir bilinç düzeyinde böylesi bir bilinçsizlik akıl almaz bie duygu olsa gerek.
Bu tip konular türkiye'de terör ve terör mağdurlarına dikkati çekmekle beraber vatandaşta teröriste karşı kin nefret duygularını törpülemesi bakımından sakıncalıdır. Niye sakıncalıdır. Aşağıyı bi okuyun , ön yargıyla bakmayın.

Türkiye'de terör merör yoktur. Yoktur. Yok-Tur. Olan nedir? kaçakçılık teşkilatı. Olay budur.

Uçaklarımız dağları taşları bombalar -hikayeden- , aman yanlışlıkla bir kaç terörist vurulursa, hemen içerdeki teşkilattan birileri cevap verir ki maksat "terörist oldukları" inandırıcı olsun.

Türkiye'de her partide örgütün kolu var. Her seviyede var. Bakan, bürokrat, yüzlerce binlerce kişi. Çünkü bizdeki siyasilerin çoğu kaçakçı. Kaçakçılığı örgüt organize ediyor. Eee? Herkes örgütlü terörist zaten. Kimin kılıcı kimin çuvalını delerse, çuvalı delinen davacı oluyor. Mesele bundan ibaret.

Geçin abi bu askeriye edebiyatını. Askeriyede de örgüt baskın kardeşim. Onbaşı kaçakçıyı yakalıyor, yüzbaşı salıyor, yüzbaşı salmasa, albaydan kurtarıyor. Teşkilat kolay değilki. Trilayonlar dönüyor her bir kaçakçılıkta.

Gaste televizyon seyretmiyormusunuz? Türkiye kaçakçılığın üssü durumundadır, kaç aydır doğru dür
st bir kaçaklılık yakalaması gördünüz? Şöyle 100 trilyonluk filan. ne 100 trilyonu ufağından bile yakalama olayı. yok. Kaçan razı, yakalamayan razı.


Sanki ortada savaş var da çocuklar terörle mücadele ediyor da ölüyor gibi, siyasi baş aktörlerimizin ekmeğine yağ sürecek, çocuklarımızın işsiz ve aç kalmaya devam etmelerine neden olabilecek, baştakileri cezalandırma dürtülerimizi, başka acıma duygularıyla bastırabilecek bu ve benzeri hezeyanlardan kaçınmak gerekir.

Kardeşim. Çocuklarınız, tamam askere gitsin, gitsin ama "yok burdan teröris geçecek yok burdan bilmemne geçecek" diyip de ölüme gönderen komutanının kafasına sıksın. O zaman kesin hayatta kalır yani. Bilinçi olcaksınız ki olayı bilin. Baştakiyle karşıdaki adam aynı safta. Ölen çocuk da, orda kurban seçilmiş, maksat örgüt eylem yaptı da adam öldürdü desinler diye orda bekletilen kurbalıklar.

Vermeyin kardeşim. Ölmeyin. Direnin.

Hayret bişey.

Siz böyle şeyler yapıp duygu ürettikçe baştaki firavun yöneticilerimiz iktidarlarına devam etmek için manevi güç buluyorlar. Buldurma. Zorun ne.

Türkiye'de terör göz yaşı edebiyatı ve ağlamalarla bitmeyecek.
Başımızdaki Gürcü'yü indireceğiz, sonra düşmanları düşmanını bulup asacak, çorap söküğü gibi çözülecekler. Bu iş böyle bitecek.
İşimizi zorlaştırmayın. Lütfen. Ölmek istemiyorsunuz madem. Duygu edebiyatını geçin.
gerçekçi olun biraz.
en azından 1 yıl gerçekçi olun. işlemden sonra ne yapıyorsunuz, ağlıyor musunuz, ağıt mı yakıyorsunuz, dağları mı geziyorsunuz. Ondan sonra yapın.
O zamana kadar , lütfen bu meselede susun. Lütfen ama. Lütfen. Rica edicem bak.

abi...bana siyaset politika örgüt anlatma...siyasetten oldum olası zerre kadar hazz etmem ilgilenmem dinlemem...msj da da söyledim..şehit dediysem şehit yazdıysam ben orda bi dursun herkes...bu konunun içine örgüt siyaset katmayın...duygusallık falan filan deyip giden onca insanı o kadar ana evladını sanki hehangi bir eşya parcasıymış gibi görmeyin gördüğünüzü düşündürmeyin bize...
ben şehit denince bir uhud bedir şehitlerini birde türk şehitlerini anlarım birbirinden farkı yoktur benim için...tayyip bahçeli baykal falan filan sorumlu aramıyorum ben...bu yazdıklarını hiçbir şehit annesine babasına anlatamazsın...yapabileceginiz bişey varsa yapın ben şehit konusu yazdıgımda hiçkimse böyle yorum yapmasın rica ediyorum...biz aglamayacak kadar duygusuz değiliz...eger aglamak istemeyen varsa duygusallık istemeyen varsa görmesin olsun bitsin abi...bu edebiyat falan da neymiş nasıl bir yorum bu gercekleri görmüyomuyuz görüyoruz...ama insanlar ölüyo bir yerde...birilerinin cocukları ölüyo b..ktan yere...kim ne derse desin ne yaparsa yapsın işin aslı ne olursa olsun suclu kim olursa olsun..giden gittigiyle kalıyor ardındakilerde topraga gömdüğü ile kalıyor...bu iki iki dört...
değiştirebilen varsa değiştirsin...bırakın işin duygusal kısmı bize kalsın asıl kısmı size kalsın...madem biliyosunuz abi biz edebiyatını yapalım sizde tarihini yazın...

Keşke şehit dediğimizde, aklınızdan geçen iyi şeyler, o şehit dediğiniz kişinin manevi şahsiyetinde vücut buluyor olsa. Ne diyorum, şunu diyorum.

Sen şimdi siyasetten nefret ediyorsun. Ben de nefret ediyorum, ancak görev gereği başımızdaki indirilip asılıncaya kadar süreci takip etmem lazım. Durumdan vazife çıkarmışım kendi kendime. Yoksa benim de siyasetlen işim olmaz.

Gel Gelelim senin "siyasi şehitlerine".
Şehit kavramı nasıl bir kavram? "Allah yolunda öldürülenlere ölü demeyin, onlar diridirler, ancak siz görmezsiniz" tanımını biz şehitliğe eş bulduk. Bu açıdan baktığınızda, şehitlik Allah yolunda ölmektir aslında.

Bunu biz islamı kendi siyasi hedefimize göre dejenere ederek şu şekle sokmuşuz: "vatan toprağı kutsaldır, o halde bunu savunmak da dini savunmak gibidir, o halde vatanını savunurken ölen kişi şehittir". Kısacası, demagoji.

Adam ordan mal kaçırıyor, bizim onbaşı eyvallah diyor.

Adam ordan mal kaçıramıyor çünkü bizim onbaşı adamların malına el koymuş. Örgüt geliyor kafasına sıkıyor. Ne oldu? şehit.

Karşısındaki adam kendince ne yapıyor? Sorduğun zaman, o da kendi vatanının toprağını savunuyor. Vatan aslında ney. Vatan, ekmeğini yediğin, yaşadığın yer. Şimdi sen bu ülkeden gitsen Rusya'da yaşasan, bir süre sonra senin vatanın orası olur. Aksi durum, "toprak hastalığıdır". Toprak , hastalığının ismi, vatan sevgisi değil ya !. O halde, vatan sadece manadır, o manada , eş dostun yaşaması, kendi geçimin, yaşamın. orası vatanındır. vatanı savunursun çünkü kendi kutsal değerlerini savunursun.

Birisi evine girmeye çalışırken karşı koysan, şehit olursun. Çünkü o ev, senin kutsalındır. Hem ekmeğini götürdüğün yerdir, hem ibadetini yaptığın yerdir, orası kutsaldır. Biraz da Camiyi kastediyorum ve örnek veriyorum. Bir ordu düşün camiyi hedef almış, sen de karşısına dikildin öldürüldün, ne olursun? Şehit olursun çünkü Allah'ı evini korumaya çalıştın, Allah yolunda öldün. işte senin kendi evin, kendi evini koruman da, eğer içinde ibadet yapılıyorsa, senin dışında başkaları da ibadet yapıyorsa, kendi açından Allah'ın evi hüviyetindedir. Ve sen kendi evini korurken ölürsen şehit olursun.

Ama;

Eroin kaçırırken komüsyonu ödenmediği için bir albay kendi sorumluluk bölgesinden geçen örgüt üyelerine pusu atmakla seni görevlendirmiş. Senin haberin yok tabi. Sen orda eroin savaşının ortasında öldürülüyorsun. "Ben şehit oldum" diye hüsnu kuruntu içindesin diyorum ben. Kötü bir şey söylemiyorum.

Kendi evini savunurken ölsen, ondan daha hayırlıdır.

O halde iyi ya da kötü herhangi bir mücadele içinde ölen herkesi şehit saymanız gerekir, çünkü , bunların durumu, eroin savaşında ölen birisinin durumundan herhalde daha üstündür. Eğer o şehitse, sair gerisini ne saymak lazım. Heykelini dikmek lazım diycem, puta girer. En azından bir iki okula ismini vermek lazım: "evini hırsızdan korurken şehit düşen yüce zat" diye de yazmak lazım.

Eğer eroincilerle para yüzünden sürtüşen albayın emrindeki asker şehitse, sair gerisi ölenleri evliya ilan etmek lazım.

Güzel bir yazı abla teşekkurler...

çoğu forumda tabloid mesajlar yasaklanmıştır. bakalım burda ne zaman yasaklanacak. yasaktan amaç post kasmayı önlemek, fikir üretimine katkı sağlamak olarak özetlenebilir.
tabloid mesajlara örnekler:

-teşekkürler güzel yazı
-ellerine sağlık güzel olmuş.
- Verdiğin bilgiler için saol.
-Yüreğine sağlık Allah razı olsun.
.... bunun gibi...

hıc yasaklanmayacak...
kalıplasmıs cevaplar olabılır ama kımse rahatsız degıl bu cevaplardan...

iyi. aynı formatta yazayım ben de.

Olmamış. :D