Nasıl ki Çatlamış toprak su dileyince,bulut vagonlarına yüklenen su,ötelerin semalarından taşınır.Gökyüzü emre itaatin gürültüleriyle zemini titretir;İŞTE İHTİHAÇ DİLİDE REDDEDİLMEZ BİR DİLDİR.
Zira insan ihtiyaç dilini en hazin bir içtenlikle,en tatlı bir belağatla kullanır..Diz çöküp boynunu bükerek ağlayabilir: ''yardımına muhtacım,rahmetine muhtacım,bağışlamana muhtacım,sevgine muhtacım,korumana muhtacım,dostluğuna muhtacım''diyebilen,insandır..

İnsan ihtiyaç dilini unutursa,şükrünü yitirir;o zaman Alemlerin Rabbi de insanı muhtaç hale getirir..
Unuttuklarımızın değerini hatırlatan acıtıcı uyarılar yaşarız..
Bir insanın ihtiyacını farketmesi,Edison'un ampülü keşfetmesi gibi bir buluştur..
Nelere muhtacız?bize verilenlerin ihtiyaçlarımız arasında olduğunu bilirsek,şükretmeyi de öğrenmiş oluruz..Kim görme ve işitme yeteneğini her farkettiğinde şükreden kişi kadar mutlu olabilir ki?
hz Ali (RA) derki; ''insandan şükür kesilmedikçe,Allah'tan nimetin artışı eksilmez.''
Şükrü unutursak kazanmamız durur,nankörlük edersek tepetaklak olabiliriz...
Ve hatırlayın ki Rabbiniz size şöyle bildirmişti: Yüceliğim hakkı için şükrederseniz elbette size (nimetimi) artırırım ve eğer nankörlük ederseniz hiç şüphesiz azabım çok şiddetlidir..(ibrahim 7)

SeLametLe...