İçiniz yanar ve gözlerinizden süzülen iki damla yanağınızı ıslatırken,bir kurşunun anadolu evladının göğsünü yardığı anı hayal edip te yarılan kendi göğsünüzmüş gibi acı ve onur duyduğunuz, daha fazla düşman öldürememenin ezikliğini duyduğunuz ve 400 küsür yıl Osmanlı toprağı olan bu vatan parçasının gün be gün düşman eline geçeceği endişesiyle yere düşen ilk damla kanınızla cennet kokularını burnunuzda hissettiğiniz oldumu.
İşte yemen;
Vatanından bir karış toprağın bile düşman eline geçmesine gönlü razı olmayan, ümmetin ve Devletinin bekasından başka bir emeli bulunmayan Osmanlının en güzide evlatlarının Kahramlık örnekleri ile dolu ve yazılı tarihin bile kaleme almaya cesaret edemediği "Yemende Ölen türklerin sayısını tarih bilmiyor, öğrenmektende korkuyor" dediği bir destandır. Düşmanın yaylım ateşine karşı tek tek nişan alıp kısıtlı mermilerini boşa harcamadıkları. Hedefi bulmayan her mermide içi yanan Osmanoğlu Mehmedin, Ahmedin , Ömerin , Hasanın ve ne adı nede mezarı bilinen onbinlerce vatan evladının San'a Kalesinin duvarına kanlarıyla yazdıkları bir destan.
Yemen yokluk, yemen acı, yemen yiğitlik, Yemen imanın neleri başarabileceğinin en bariz kanıtı.
Bir yakınım vardı Rahmetli yemen Gazisi. Tüm vücudu titrer, bastonunu gayri ihtiyari yere vurur ve ağlar dı Yemende yaşadıklarını anlatırken.Aç kaldıklarında atın pisliğindeki arpaları seçip yediklerini.
Hani "mızıka çalındı düğün mü sandın / al yeşil bayrağı gelin mi sandın / yemene gideni gelir mi sandın" deniyorya. Osmanlı Yemen de binlerce asker kaybetmiş ve giden hakikaten geri gelmemiştir.
Batılı güçlerin çeşitli entrikaları, isyanlar, kolera, sıtma ve daha sayamadığımız bir sürü Düşman. Hepsini nin kini Osmanlı evladına. Bir yanda müstemlekeci zihniyetiyle madeden başka hiçbir değer gözetmeyen ecnebi medeniyetlerin ateş ve kan kusan silahları, diğer yanda batının kışkırmasıyla alevlenen isyanlar ve amansız hastalıklar ve bütün bunlara karşı göğsündeki iman nurundan başka silahı olmayan Mehmedim Dimdik ayakta....
havada bulut yok, bu ne dumandır?
mahlede ölü yok, bu ne şivandır?
ana ben ölmedim bu ne figandır?
ano yemendir, gülü çemendir
giden gelmiyor, acep nedendir?
kışlanın ardında, redif sesi var;
bakın çantasına acep nesi var?
bir çift kundurası, bir al fesi var!
ano yemendir, gülü çemendir
giden gelmiyor, acep nedendir?
mızıka çalındı düğün mü sandın
al yeşil bayrağı gelin mi sandın
yemene gideni gelir mi sandın
dön gel ağam dön gel dayanamirem
uyku gaflet basmış uyanamirem
ağam öldüğüne ey ey inanamirem
koyun gelir kuzusunun adı yok
sıralanmış küleklerin sütü yok
ağamsız da bu yerlerin tadı yok
dön gel ağam dön gel dayanamirem
uyku gaflet basmış uyanamirem
ağam öldüğe inanamirem
ağamı yolladım yemen eline
çifte tabancalar takmış beline
ayrılmak olurmu taze geline
dön gel ağam dön gel dayanamirem
uyku gaflet basmış uyanamirem
ağam öldüğüne inanamirem
ALINTI
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
YEMEN ÜZERİNE
YEMEN ÜZERİNE
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi