Bir dönem köşem vardı derginin birisinde... Hala yayın hayatı devam ettiğinden reklam olmaması için es geçiyorum adını... İşte o yazılarımdan bir kaçı...

Köşemin adını versem heralde reklama girmez Gezginin Not Defterinden...


TUTUCU



Lokanta da yemek yerken kulak misafiri olduğum diyer bir masada konuşulanlar;



Asliyetinden uzaklaşmış bireylerin oluşmasından meydana gelen toplumlar, bir başka toplumun kendi toplumuna uymayan örf-ananelerinin içlerine girmesiyle yok olmaya mahkumdurlar. Bugün bunu yapmayan Japonya’nın soysa-politik-ekonomik-üretken durumunun izahı da bu minvaldedir.



“Tutucu” diye yaftalananların aslında yapmış oldukları, kendi toplumlarının dejenere olmasını engellemekten ibarettir. Bu “tutucu” denilen grup kendi öz değerlerinin kaybolmadan, bu persfektifte yapılacak ne kadar yenilik-atılım-çağdaşlaşma varsa hepsini kabul eder. Burada ki tek istek, başka toplumların kötü, boş şeyleri, ahlaksızlıklarının alınmaması ve özüne uyacak şekilde “ilerleyelim ama kendi öz örf-ananelerimize uygun ve taklitçilikten uzak olalım” isteğidir. Şu Hadis-i Şerife binaen de (Ümmetim üzerine öyle bir zaman gelecek ki ehli kitap yani yahudi ve hiristiyan fare deliğine de girseler arkaların dan girerler.) müslümanın aslında uyması gereken doğruda açıktır. Ama müslümanım deyipte buna uymamakta ahmaklığın en bariz örneklerindendir. Peygamberi sevmek ona uymak demektir. Bu yüzden de buna uymuyorsanız hele ki kabul etmiyorsanız durumunuzu varın siz düşünün.



Biz aradığımızın değil, önümüze sunulanların esiri olduğumuzdan çırpınışlarımız.Yoksa aradığımızın ne olduğunu bilsek bulduğumuzun da ne olduğunu anlayacağız. Batı adamının önümüze koyduğunun bize ne kadar ters olduğunu ve her şeyin asıl hakikatini İslam’ın verdiğini görebilsek onlara ihtiyacımızın olmadığını da anlayacağız. Yalnız bu şuna gelmemeli;”Top yekun atma, buldukları hikmetleri yok sayma.” İnce çizgi ise şu; bulduklarını, atılımlarını İslamın süzgecinden geçirip yoğurup uygun hale getirmek. VESSELAM

Aklı kopuncaya kadar geremedikçe, bunu yapamadıkça, ya taklitçi mümin, yahut sersem kâfir olmaya mecbursun!
Demiş Necip Fazıl...
Sizin yazıyla paralel..

işte btün mesele ne aradıgımız zaten

Ecdadımız kültür teorileriyle uğraşmamıştır, bizzat yaşamıştır.Bizi onlardan farklı kılan şey neyi yaşamamız gerekliliğini unutmuş olmamız sanırım.

Hayatımızdaki olması gereken öncelikler bir bir sayfa gerilerine gittikçe yere adımları sağlam basan bir tavır ve davranış gösteremiyoruz maalesef.

BAYRAM ZİYARETİ

Gönüldaşlarla kararlaştırdığımız yerlere bayram ziyaretlerimizi yapıyoruz. Ziyaret edeceklerimizin arasında, Mahmut Efendi Hazretleri’nin medreselerinde eğitim almış ve hayatını medreseye adamış, bir hocamız da mevcud.



Tüm ziyaretlerimizi tamamladıktan sonra, en değer verdiğimiz şahsın evindeyiz.

Sağlık durumunun kötü olduğu her halinden belli…Ellerinden öpüyor, bayramını tebrik ediyoruz. İçerdeyiz…Gür sakallarına doğru göz pınarlarlarından akan yaşlar bizleri etkiliyor sakin olmasını üzülmemesini söylüyoruz. Duracak gibi değil, sebebini sormak öyle zor ki…

Sonunda derdi anlaşılıyor “oğlu askerde”. Bizim tesellilerimiz işe yaramıyor ve -Üzüldüğüm şey o değil. Vatan millet için artık bizler yokuz, yapabildiklerimizi yaptık, elimden gelse daha fazlasınıda yaparım lakin olmuyor işte, bütün bunlar bir yana kazandırdıklarımızla bu günün ne olmasını beklerken olanların ne olduğu. Amacımız imanlı gençler manzumesi idi. Gelin görün ki hal belli. Ama sizin gibi imanlı gençler oldukça ne bizim nede bu vatanın sırtı yere gelmez Elhamdülillah…O ara bizimde gözlerimiz doldu. Bizim olduğumuzla bizden beklenenin arasındaki uçurumları hissetmemek mümkün değil.



Bir mevzudan dolayı konu, istenilen hoca normlarına uyanların devlet tarafından istenmediğine ve istiklal mahkemelerinin, bunlara karşı uyguladıkları politikalarına geliyor.

Anlatmakla bitmeyecek kadar büyük bir zalimliğin yaşandığını sizlerde biliyorsunuz. Benim de başımdan geçen bizzat şahid olduğum bir mevzuyu anlatmak istiyorum.

-On yaşlarındayım köyümüzün imamı o devrin mevzularından köylülere neler yapmaları gerektiğini anlatıyor ve çok anlatmış olacak ki rahatsız olanlar şikayet etmişler. Sonunda o dönemin jandarma yüzbaşısı, İstiklal mahkemesinin tahsis ettiği bir heyet, hocayı yargılayıp köyün meydanında asacaklar.Köylüler ve Muhtar o denli direniş gösteriyorlar ki tartışmalar sonucunda Jandarma ve gelen heyet geri dönüyorlar.Buradaki mevzuyu anladınız değil mi?

Birincisi mahkemeler kararı anında verip asıyorlardı. Gözlerini dahi kırpmadan binlerce Müslüman’ımızı astılar. Bu olay çok nadir bir istisnadır.

İkincisi ise şu: Geçmişte hoca denilen zatlara islam ahlakından gelen bir saygı ve zarar gelmemesi için yapılan -bu olaydaki gibi- koruma sahip çıkma gibi olgular mevcutdu. Lakin artık hoca denilince belki saygı devam etmekte-az da olsa-lakin, sorgusuz sualsiz cami vaazından sonra alınan bir sürü hocamız korunmuyor ve sahipsiz bırakılıyor.Medyada bunun üstüne, ekmeğine yağ sürülmüşcesine bu insanlar için demediklerini bırakmıyorlar. Pis Yahudiler geberesiciler.



Sizde anlıyorsunuz değilmi? Ne demek istediğimi. Asıl bunlara ağlıyorum. Sizleri görüncede tutamadım gözyaşlarımı.Allah yar ve yardımcınız ola. Selam olsun O’nun rızası için tekbir iş dahi yapalara.

Diğer anlattıkları bizde saklı. Kurban bayramında görüşmek üzere. Elini öperek ayrılıyoruz.

NASİP

Minibüsteyim...ücretimi verdikten sonra dikkatimi önümde oturan açık bir bayan çekiyor.
Elindeki cep telefonundan zikirli ilahi dinliyor.
camiye girerken başını örtüp namazını kıldıktan sonra tekrar cami çıkışında başörtüsünü
çıkarıp hayatına devam edenden tutunda küçük ibadetlerle kendini derviş sanan bir sürü
insan görmeme rağmen bu bayan ilgimi çekti.Aslında bu türlü yapılan davranışlardan dolayı
yapan ilgimi çekiyor.
Herneyse,soruyorum. -Açık olmanıza rağmen bu türlü ilahiyi neden dinliyorsunuz?
-Garip geliyor değil mi?aslında bence dahada garip olan %99 zunun müslüman olduğu söylenen
bir devlette insanların müslüman gibi görünüp,bundan kendilerinde eser dahi olmaması.Bu hale
hangi sistemden dolayı geldiğimiz malum.Öz değerlerimizi nelerle değiştirdikleri
ve bunu yaparkende ahlaki değerlerimizi nasıl talan ettikleri ve beğinlerimizi nasıl iğdiş
ettikleri,reflexlerimizin nelerken neler haline getirdikleri belli.
Öyle şeyler beni hayret ettiriyorki,gençliğimi buhranlar halinde yaşamaya başladım.
Bütün bu ve benzeri problemlerimizi düşündükçe,nelerle uğraşmamız gerekirken
nelerle uğraşmaya mahkum bırakıldığımız aklıma geldikçe bunalıyorum.
Bazen bunları görebilip değişmesinde mücadele vermek bile bir nimet diyorum kendi kendime.
İslami bir kişiliğe sahip olduğunuz belli oluyor.Siz sormadan sizin aklınıza gelen
ilk soruyu ben sorabilir miyim?
-Dinliyorum.Buyrun.
-Mesela az çok bilinçlendiğimi anladığınız belli.Peki neden başımı örtmüyorum yani neden
kapanmıyorum diye soracaktınız değil mi?.
-Olabilir.
-Şu:Yaşım 26 ve bu zamana kadar öyle şeyler yaşadım ki öyle ortamlara
girdim çıktım ki kapanamıyorum.Başarmak üzereyim o ayrı
lakin vurgulamak istediğim şey şu:bizim beynimiz iğdiş edilmiş dedimya
işte bu iğdiş edilmiş beynimle boğuşmadan olmuyor.
Öyle tahribatlar söz konusu ki islamı yaşamaya karar veren biri
neredeyse hayatının tamamını değiştirmek zorunda.Bu zorunluluk benimde hissettiğim birşey
ama inanın kolay olmuyor,yalnız başarmak üzereyim.Benim üzerine oynanan oyunları
bireysel çabamla bozuyorum.Zaten herkez kendini kurtarsa heralde oyun tamamen bozulur.
Birde şey diyorlarya hani ona çok gıcık oluyorum.İran'a gidin iran'cılar falan diye.
Anlamıyorum kimin yurdundan kimi kavuyorlar.Hiç anlamıyorum sanki bu vatanı
kurtaranlar bizimde dedelerimiz değilmişcesine salakça,ahmakça konuşuyorlar.Ki iyi biliyorum
bu vatanı asıl kurtaranlar iman kuvvetiyle bu işi başardılar.sizdende Allah razı olsun.
Her bir anlatışımda bu gibi konuları imanım dahada kuvvetleniyor
ve dahada müslümanca yaşama isteğim körükleniyor.
-İnanın sizi hayretle ve tesbitlerinizin ne denli doğru olduğunu düşünerek diniyorum.
-Hayret etmeyin.Bence neslimiz gitgide uyanıyor.Ümitvar olmalıyız ya.Ama sırf dua ederekte olmaz
çabalamamızda gerek.
-Evet.Duayı fiiliyatta aramak gerek.
-Evet.Evet güzel bir ölçü.Bu arada inmeme az kaldı şunuda belirtmeden geçemicem.
Hakikati arıyorum çok grup var ama günün şartlarına malik
ve bu nisbette bunlara cevap verecek bir cemaat bulamadım.
-Size şu bu cemaat demicem yanlız benimde böyle hallerim olmuştu ve duam hep
-Yarabbi beni salihlerle eyle.oldu
Sonunda inanın Salih'le ve Salih'lerle eyledi.
-Ne güzel.İniyorum hayırlı günler.
İnmeden önce birkaç kitap tavsiyem oldu.NASİP...