Gönlünce de dönse, bu dünyanın sonu ne ?
Yüz yıl dilediğince yaşadın diyelim,
Bir yüz yıl daha yaşasaydın, sonu ne ?
Ömer Hayyam

Ne iş yaparsan yap düzgün yapacaksın.
Temizlik işçisi misin?
Düzgün temizleyeceksin.
Kral veya başkan mısın?
Düzgün yöneteceksin.

bakara suresi 195.ayet:
Yaptığınızı güzel yapın; Allah güzel yapanları sever.

Dert, seni hakka yürütüyorsa dermandır.

gerçek dindarlık asla kalabalığa nasip olmamıştır

Gottfried Leibniz

akıl da tıpkı iman gibi Tanrı’nın bir armağanı olduğuna göre, akılla imanın/vahyin savaş hâlinde olduğunu söylemek, Tanrı’nın kendi kendisiyle savaştığını iddia etmek olup ifsattır.
Gottfried Leibniz,
Teodise
Sayfa 90

Sahih din ile sarih akıl; çelişmezler.
İbn Teymiyye rahimehullâh
nakzul mantık sayfa 156

insanın kalitesini kıyafetiyle ölçen hadsizler
Allah cezanızı verecek =)

-Mühendis bey ayakta kaldınız neden oturmuyorsunuz?
-Oturamam çok heyecanlıyım.
-Ama neden? Nedir sizi heyecanlandıran?
-Ben de bir gün buraya geleceğim.
-Anlamadım.
-Ben de bir gün geleceğim diyorum.
-Ama zaten buradasınız.
-Evet ama şu anda canım var, bir gün cansız geleceğim.

Olur da bir şeylere muhtaç duruma düşerim korkusu, gerçekte muhtaç durumda oluşun ta kendisi değil midir?
Su kaynaklarımız doluyken, susuz kalırsam diye korkulara kapılmak, en giderilmeyecek susuzluk değil de nedir?

Kimileri pek çok mal mülk sahibi oldukları halde, ancak pek azına kıyıp ta verebilirler. Üstelik bunları da salt gösteriş olsun diye verirler.

Kimileri de ellerinde pek az olmasına karşın, çıkarır olanı biteni verirler.
Bu gibiler hayata bağlanmış, ona inanç duyan kimselerdir ve onların ambarları hiç boş kalmaz.

Kimileri sevecenlikle verir ve edindikleri tüm armağan da bu olur.

Kimileri de verirken ıstırap çeker, çünkü onların yıkandıkları kutsanmış sulara (vaftiz suları) ıstırap karışmıştır.

Kimileri verirken ne ıstırap çeker, ne bundan kendine mutluluk payı çıkarmak peşinde koşar, ne de vermenin erdemli bir davranış olduğunu düşünür. Bunlar da, o uzak vadilerde açan küçük menekşeler, kokularını yeryüzüne nasıl sunuyorsa, öyle verenlerdir. Tanrı, işte bu gibi kimselerin elleri aracılığıyla konuşur ve onların gözlerinin ardından yeryüzüne bakarak gülümser...

“Vermek isterim ama, verdiklerim yerini bulmalı, değmeli” der durursunuz. Oysa meyve bahçelerinizdeki ağaçlar ve çayırlara saldığınız davarlar böyle söylemiyorlar.

Onlar yaşamak için veriyorlar, çünkü vermezlerse ölür, yiterler.