Ey benimle beraber hüzne dalan kalemim!
Ey benim gözyaşıma ortak olan kalemim!
Şimdi kalbim elime, elimde sana hükmediyor.
Yaz kalemim! Hüzne gark olmuş yüreğimin, acılarla yoğrulmuş halini yaz.
Hasretle geçen yılların özlemini yaz.
Gözlerimin çaresizce gökyüzüne mıhlanışını yaz.
Hüznün kör kuyusunda boğulan visalimi yaz.
Hicrandan anıt gibi yükselen misalimi yaz.
Özleminden yanıp tutuştuğum sinemin, hasretsi karasını yaz.
Efsunkâr bir sesin muştusuyla yalnız kalışımı yaz.
Yokluğundan sonra hazan kalmış yüreğimin niyazını yaz.
Acının doğruğa ulaştığı zamanda akıtılmayan gözyaşlarımın, çağlayan gibi nasıl aktığını yaz.
Ve yaz kalemim!
Hüznümün Araf’ında beklediğimi, firak’ının acı çektirdiğini ve beni acılara nasıl düçar ettiğini yaz!
Ey Rabb’im! Hâl-i ahvâl’im, sadece Sana ayan’dır..
alıntı..
...Öyle garip bir dünya...
...Olmaz dediğin ne varsa olur...
...Düşmem der düşersin...
...Şaşmam der şaşarsın...
...En garibi de budur ya;...
...Öldüm der durur yine de Yaşarsın...