Ey sazende;
Ne büyük hicran varmış sinende
Bilinmez çile ve cefalar dile gelir güftende
Hangi notaya bassan hüzün gelir kalbinden

Ne akşamın
Ne de geceye kalmış bizar umutların
Beni benden alan, kendine katan tınıların
Öteye kalan arzularım ve dağlayan acılarım

Yazamıyorum
İçim çok acırken, gözlerim bırakırken
İzanım daralır, ufkum kararır böyle yalnızken
Ne kaldı geriye, ukdelerim viran halde, bak yine

Artık yavaş yavaş
Gönül yaklaşıyor titreten o vakitlere
Haşyet sunan vadilere, güle hasret firkate
Ruhum yine perişan halde, hicran sahillerinde

Yaz be dostum
Haydi, sen yaz, her kelam olmalıdır niyaz
Hak ve hakikat için yaşamak yoksa acın biraz
Nedenler, gerekçeler insanlar içindir etme naz

Mustafa Cilasun