O an...
Hüzünlendiğim
Bin bir sualleler
İçinde yaşadığım
Bir zamandı,
İçimin acıdığı anlardı
Suskun vaziyette
Ve kederli bir şekilde
Uzaklara umutlabakınan
Lakin çaresizlikiçinde
Sıkışan yaşlı amcaya
Yaklaştım ve içimden
Gelen selamı verdim
Kendi halinde
Bankta yalnız otururken
Hal hatır sormak
Ve duasını almak
Niyet vegayretindeydim
Ne kadar mahzundu,
Solgun ve yorgun
Bir vaziyette bakıyordu
Hiç tereddüt etmedi,
Sanki bu anıbekliyormuş
Gibi içini rahatçadöktü
Meğerse neler geçmiş
Bir zamanlar fevkalade
Varlık sahibiyken
Bir tek erkek evladı
Dur durak bilmeden
Varlığı tüketmiş
Anne ve babasını
Muhtaç duruma düşürmüş
Bir çay içebilecek
Haclığı dahi kalmamış,
Emekli maaşına
Oğlunun ev kirası için
Kredi çektiğinden
Yarısı kesiliyormuş
Evde sabırla
Yolunu gözleyen teyze
Gözyaşlarıyla biz niye
Bu hale düştük diye
Her gün sual ediyormuş
Yaşlı amca; oğlum
Ben bilhassa yanlışyaptım
Tek evladım diye
Edep ve ahlaktanziyade
Şımarmasını sağladım
Kendiyaşayamadıklarımı
Evladım yaşasın diye
Her yaptığına fırsattanıdım
Her gün evde ağlayan
Yaşlı teyzeni
Hiç dikkate almadım
Ne söylediyse kestiripattım
Meğerse asıl olan
Çocuk sahibi olmakdeğil
O çocuğu vatan vemilletin
Ahlak ve faziletin veinsaniyetin
İstifade edebileceğibir can
Bir umut ve istikbalolarak
Yetiştirmeye gayretetmeliymişim…

Mustafa Cilasun