Hz. Ömer R.A. halife olup insanların idare ve terbiye işini üstlenince, adeta bütün müminler adına ağlama görevini de üzerine almıştı. Derdi olan ona gelir, o da bu dertleri bildiği bütün tedbirleri kullanarak çözmeye çalışırdı. Aciz kaldığı işleri de Alemlerin Rabbi’ne arz ederdi. Bu arada yaptığı en önemli şey ağlamak ve istiğfara sarılmaktı. Bunları göğün kapılarını açmak ve ilâhî desteği çekmek için yapıyordu. Kendini aşan her haceti böyle görüyordu.

Bir gün kuraklık ve kıtlıktan şikayet ettiler. “Tarlalarımız, hayvanlarımız telef oldu” diye yakındılar. Yağmur için dua etmesini istediler. Kabul etti ve halkı mescitte topladı. Minbere çıkarak ellerini açtı ve şöyle yakarmaya başladı:
“Allahım! Bize acı. Bize rahmet et!..”
Hiç durmadan istiğfar ediyordu.
Yağmur için dua etmesini rica edenler hayret ettiler. “Biz yağmur için dua talep etmiştik. Oysa o hep istiğfar ediyor.” dediler. Hz. Ömer R.A. onlara:

“Rabbinizden mağfiret dileyin. Çünkü O, çok bağışlayıcıdır. Mağfiret dileyin ki, üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin. Mallarınızı ve oğullarınızı çoğaltsın. Size güzel rızıklar sunan bahçeler ihsan etsin, sizin için ırmaklar akıtsın.” (Nuh/10-12) ayetini okudu ve şöyle dedi:
“Ben üzerinize göğün kapılarını açacak ve size yağmur yağdıracak asıl işi yapıyorum!..”

Onlar, dermanı derdi verenden istiyorlardı. İçine düştükleri her türlü sıkıntı ve bunalımı önce kendi hallerini düzelterek çözmeye başlıyorlardı.
Uyarı ve azabı hak eden azgın nefislerini Yüce Yaratıcı’ya şikayet ediyor, O'ndan özür diliyorlardı. İnsan düzelmeden hiçbir şeyin düzelmeyeceğini biliyorlardı.
Günahta israr eden bir nefsin, nimetler içinde yüzmesini hayırlı bir hal değil, gizli bir felaket olarak görüyorlardı. Allah'tan imkanların da hayatın da hayırlısını istiyorlardı.
Bugüne gelince; acaba biz, kendimiz için dert olan şeylere derman diye sarılıyor olabilir miyiz?

Selam ve duayla

İnsan düzelmeden hiçbir şeyin düzelmeyeceğini biliyorlardı.
Günahta israr eden bir nefsin, nimetler içinde yüzmesini hayırlı bir hal değil, gizli bir felaket olarak görüyorlardı. allah 'tan imkanların da hayatın da hayırlısını istiyorlardı.
Bugüne gelince; acaba biz, kendimiz için dert olan şeylere derman diye sarılıyor olabilir miyiz?
çok güzel paylaşm...allah razı olsn....gönlüne sağlk

ALLAH razi olsun

günümüzdeki müslümanlar Allah tan uzaklaştılar.Allah ın zikrini namazını bırakıp dünyaya daldılar .Allah ü telada onların kalplerine açlık korkusunu verdi .ellerinden mallarını aldı.mahsullerden bereketini kaldırdı.insanlar ettiklerinin cezasını çekiyor.tek kurtuluş çaresiAllah ı zikretmek bol bol tövbe istiğfar etmektir. .selam ve dua ile

ne kadar güzel şeyler var bu sitede hepinizden allah razı olsun