Yakma artik canimi…

Nasil seviyorum seni;ne kadar seviyorum.Farkinda misin?
Bütün dualarima ALLAH’tan sonra senin adinla basliyorum.
Her damla gözyasim yalnizca senin için.
Öyle umutlarim hayallerim var ki sana dair…
Her zaman canimi yakan,beni korkutan…
Acaba gerçekten bu kadar imkansiz misin benim için?
Yoksa alnimdaki yazi misin?
Beni seni sevdigim kadar sevsen diye düsündüm her an
kalbimdeki aciyi hayatinda bir kere olsun hissettin mi acaba?
Sevmekten,seviyorum demekten korktunmu sen.
Her an canimi yakarsin diye zindan oluyor bana bu hayat…
Ne olurdu dönebilseydik o günlere?
Seviyorum sözcügü yine dökülseydi yine o güzel dudaklarindan kalbime…
Ne olurdu yine sana korkmadan seviyorum diyebilseydim….
Benim misin degil misin ben bile bilmiyorum artik…
Sevgilime,her seyime,hayalime,umuduma dokunmaya korkuyorum…
Ne kadar yakinsan aslinda bir o kadarda uzaksin bana…
Dokunsam da mesafeler var sanki arada…
Tenine dokunsam da kalbine dokunamiyorum sanki…
Sensizligi düsünmek bile nasil yakiyor kalbimi bilsen…
Sensizligin korkusuyla yasamanin verdigi aciyi bir bilsen…
Bir bilsen nasil sevdigimi acaba yine ayni mi olurdu diye düsünmeden edemiyorum.
Verdigimiz sözler,ettigimiz yeminler ne kadar eskide kaldi degil mi?
Kopmasak da beraber de olsak yine uzaksin sanki bana…
O kadar aci ki sana dokunup seni hissedememek…
Yillarca nefessiz kalipta son nefesi verememek gibi…
Hayalimsin sen…
Durmadan üzerine düsler insa edip kendimi avuttugum.Korkumsun her sözümde…
Kirarim diye kirilirim diye konusamadigimsin…
Beni en iyi anlayanken artik beni her zaman yanlis anlayansin…
Ne kadar uzaksin bana…
Ne kadar…
Ne kadar imkansiz senin kalbinde yasamak…
Ne kadar zor seni birakmak…
Çekip gitmek…
Her gün acilar çekip,her gün gözlerinde yaslari tüketip adim
attirmayansin…
Ah diyorum…
Bir dönüp gidebilsem arkami sana…
Yerine taslari bassam bagrima…
Vursam kendimi yollara…
Yinede unutabilcek miyim seni?Yoksa hep kanayan yaram mi olucaksin…
Hep uzagimda mi kalicaksin…
Ah bi gidebilsem..Bi sensizligi ögrenebilsem…
Bu kadar büyük mü olurdu acaba acim…
Ne farkeder ki…
Sanirim senle mutsuzluk,aci sensiz mutsuzluktan daha iyi heralde…
Ne olursun…


Artik ya tamamen benim ol…
Ya da çek git hayatimdan…
Birak sensizlikten gözyaslarim kurusun…
Birak günes dogmasin pencereme…
Birak nefes almayi unutayim…
Birak yatagim mezarim olsun…
Ama ne olur yakma artik canimi…
Ben terkedemem seni…
Ne olur birak git beni…
Ya da gel artik bana tamamen…
Tüm kalbinle gel…
Birak gözlerim yeniden isildasin askinla…
Geceme günes ol…
Birak yatagim en güzel düslerimin,en mutlu anlarimin günlügü olsun…
Ama ne olur…
Yakma artik canimi…