Bir âlim, çarşıdan geçerken, çocuğun birinin
bir ihtiyarın yüzüne tokat vurduğunu görür.
Fakat ihtiyar, hiç ses çıkarmaz. Âlim, hayret
edip sebebini sorar. İhtiyar der ki:
- Ben buna, hatta daha fazlasına layığım.
- Niçin?
- Çocuktan sor!
Âlim çocuğa sorar:
- Evladım ihtiyara niçin tokat attın!
- Amca bu ihtiyar, bizi sevdiğini söylüyor.
Fakat iki gündür, bizi görmeye gelmedi. Ya
seviyorum iddiasında bulunmasın! Yahut
sevginin icabını yapsın!.
Âlim, ağlayarak der ki:
(Bir mahlûku sevdiğini söyleyip de, sevgisinin
gereğini yapmayan tokat yerse, ya Cenab-ı
Hakkı sevdiğini söyleyip sevginin hakkını
vermeyenin hali nice olur?)
bir ihtiyarın yüzüne tokat vurduğunu görür.
Fakat ihtiyar, hiç ses çıkarmaz. Âlim, hayret
edip sebebini sorar. İhtiyar der ki:
- Ben buna, hatta daha fazlasına layığım.
- Niçin?
- Çocuktan sor!
Âlim çocuğa sorar:
- Evladım ihtiyara niçin tokat attın!
- Amca bu ihtiyar, bizi sevdiğini söylüyor.
Fakat iki gündür, bizi görmeye gelmedi. Ya
seviyorum iddiasında bulunmasın! Yahut
sevginin icabını yapsın!.
Âlim, ağlayarak der ki:
(Bir mahlûku sevdiğini söyleyip de, sevgisinin
gereğini yapmayan tokat yerse, ya Cenab-ı
Hakkı sevdiğini söyleyip sevginin hakkını
vermeyenin hali nice olur?)
