Ben ki şairim, yüzünüze bakarken
En çok içinizi görmekten korkuyorum;
Bu yüzden yüzünüze bakarken
Ensenizi yalayan denizi görüyorum,
Denizi cesedinize teyelleyen
Yunus sürülerini,
Fenikeli tüccar gemilerini,
Mağripli korsanları
Ya da mavi beyaz çizgili
Şiir transatlantiklerini…

Ben ki şairim, dediğim gibi,
Siz konuşurken, bakın, ben
Bir yandan denizi dinliyorum,
Ölümün üflediği boruları, sirenleri…


Ölüm ki, yalnızlıkların en yağız köpüreni,
En büyük köpüreni,
En sessiz köpüreni.


Ölüm ki, şiirlerin en şiire benzeyeni.
Ölüm ki, kusursuz örtüşeni,
Sözle sükutun.



Ölüm ki, davetleri geri çevire çevire
Artık toya düğüne
Çağrılmaz olanı, usta çalgıcıların…

cok basıt gelıyor bu tarz sıırler bana...
tesekkurler baco

saygı duyarız, rica ederiz

ıbrahım sadrının vardı bıtane

sen ıcerdeyken ben
ekmek aldım
otobuse bındım
yolda yurudum
ayagım tasa takıldı

sen ıcerdeyken ben
yolda kucuk cocuk gordum
parka gıttım
tahteravallıye bındım
gozlerım karardı dustum

bu o kadar değildi abarttın (:
ben cahit koytağın kendisni sevdiğim için koydum şiirini. sen beğenmezsin beğenenler çıkabilir. bu kadar üstelemene gerek yoktu..