Sanki sayfalara geleceği yazan birinin umutlarını o sayfalarda kaybetmesiydi tüm yaşantım.
Ellerimde sensizliğin bıraktığı büyük bir boşluk ve sessizlik dolu yalnızlığım..
Kulaklarıma senden kalan sana gitmek isteyen nağmeler geliyor hüzünlü ve buruk.
Ah!şu erkekliğim yok mu(!) durmadan ardına sığındığım yıkılmaz cesaretim, her şeyi bilen ve her şey gücü yeten..
Bak iyi bak gözlerime senden tirtir titreyen senden korkan sana ses getirmeye cesareti olmayan biri var…
Neydi bu vazgeçilmezliğin son hecesi?
Dilime takıldı şimdilerde vazgeçmekten bile vazgeçtiğim anımda senden vazgeçemedim bir elim sana gelmek ister diğeri ise geride sımsıkı tutmuş bilmediğim bir şeyleri bırakmaz.
Ben gelemedim bu yürekle içimde kalan tüm bu bitmemiş aşk dolu dünyamla ne olur bari sen gel!!
Bırakma beni yada bırak şu aciz ve bilinmez yalnızlığıma ve karanlık dolu ses(sen)sizliğe.
Bir yazıydın hayatımda her gün bir parça bir şeyler daha karaladığım
.Ve şimdi virgül koydum bu ayrılığa ve kaldığı yerden devam edecek.
Kalemimin ardındaki silgiyle silip ayrılığı yerine vuslatı yazacağım ve kimsenin bilmediği ve gizlediğim satırların arasına döktüğüm yaşları sileceğim.
Firak acısı dinecek bu anlamsız ayrılıkta.
Biliyorum,bir gün geleceğim sana bitireceğim tüm bu hüzünleri.
Bir derviş misali maşukuna kavuşması gibi varacağım dizine.Ama ne olur ayrılık deme bana. S
ebeplerin olmadığı sebepsiz yaşamda sebebim ol ey yâr.
Sebebim ol tüm dünya çıkmazında geçen hayallerime ve sebebim ol karanlıkta kalmış Vuslat rüyasına bir mum alevi ol!
Elimi uzatmak istesem sana tutanlar var ardımdan, ne olur gelemedim sana sen gel, bitir bu ayrılık şarkılarını…
Kıl artık Vuslata şayan;
Çünkü kalmadı dizimde derman…
Alıntı...
![[Resim: 1871qt9.gif]](http://img67.imageshack.us/img67/9378/1871qt9.gif)
