nutfesi
düştü az önce. Gecenin karasında saklı ışıktantohumlar başlarını
uzatıyor.
Şimdi hatırla ki sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında
yitiktin.
Unutulmuşluk toprağına gömülü bir tohumdun. Kimsenin adını bilmediği,
hatrını saymadığı bir yetimdin.
Senin de varlığının şafağı söktü yıllar önce . Unutulmuşluğun
dipsiz
kuyusundan çıkarıldın. Ana rahmine bir küçük damlacık olarak tutundun.
VARLIĞINDAN HABERDAR DEĞİLDİ SEVDİKLERİN.
Hatırlanmaya değer birşey bile değildin. Hatırla ki,
unutulmuşluğun
toprağında RABBİN SENİ UNUTMADI. Rabbin seni sahipsiz de bırakmadı.
Rabbin
seni yokluk gecesinden varlığın ufkuna eriştirdi. Taze bir bahar gibi
gün
yüzüne çıkardı bendenini. Ete kemiğe bürüdü ruhunu. Gülden tebessümler
giydirdi yüzüne.
Şimdi seher vakti.. Göz kapaklarının ardından kaç. Gafletin
gecesinden
uyan. Aç gözlerini sehere. Aç kalbini Rabbine. Uyan. Uyan ve an seni
hiç
unutmayan Rabbini. GÜNEŞ UFUKTA YÜKSELMEDEN SEN DUALAR UFKUNDA YÜKSEL!
Herkes unutsa bile seni unutmayan Rabbini, herkesin unuttuğu anda
ananlardan
ol. Haydi kalk! Kalk ve miracına eşlik et Sevgil' inin (s.a.v.). Şimdi
sabah! Sabah namazı vakti!..