عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنَبٌ مِنَ الطَّائِفِ، فَأَعْطَانِي عُنْقُودًا، وَقَالَ: «اذْهَبْ بِهِ إِلَى أُمِّكَ» ، فَأَكَلْتُهُ فِي الطَّرِيقِ. فَقَالَ: «مَا فَعَلَ الْعُنْقُودُ؟» فَقُلْتُ: أَكَلْتُهُ. فَسَمَّانِي غُدَرَ. قَالَ: وَكَانَ النُّعْمَانُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِهِ: «إِلَّا إِنَّ الْبَلِيَّةَ كُلُّ الْبَلِيَّةِ: أَنْ تَعْمَلَ أَعْمَالَ السُّوءِ فِي أَيْمَانِ السَّوْءِ»
Numan bin Beşîr (Radiyallâhü anhümâ)'dan; Şöyle demiştir:
Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)'e Tâif'ten bir mikdar (yaş) üzüm hediye edilmişti.
Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) beni çağırarak:
«Şu salkımı al da anana ulaştır» buyurdu.
(Ben o zamanlar küçüktüm,çocuktum) üzümü anama ulaştırmadan önce (yolda) yedim.
Birkaç gece sonra Resûl-i Ekrem (Sallal*lahü Aleyhi ve Sellem) (beni gördüğünde) bana:
«Üzüm salkımı ne oldu, onu anana ulaştırdın mı?» diye sordu.
Bende:
Hayır (anama ulaşmadı,üzümü yedim) dedim.
Bunun üzerine :
Resûl-i Ekrem (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) bana (vefasız) , dedi."
Numan ra daha sonra büyüdü. (Peygamber sav'in vefatından yıllar sonra bu olayı hatırlayıp minberinde şöyle derdi : Asıl bela, kötü şekilde yeminler edip, o kötü şeyle amel etmektir.'
Not: Zevâid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedi sahih olup râvileri sika, güvenilir zâtlardır.
İbn Mace Tercüme ve Şerhi,Haydar Hatipoğlu
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Üzümü Annene niye götürmedin vefasız :)
Üzümü Annene niye götürmedin vefasız :)
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi