Soğuk bir kış sabahı çok sayıda kirpi donmamak için hep birlikte ısınmak üzere bir araya toplanır. Ama kısa süre sonra oklarının birbirleri üzerindeki etkilerini görüp yeniden ayrılırlar. Isınma gereksinimi onları bir kez daha bir araya getirdiğinde okları yine kendilerine engel olur ve iki kötü arasında gidip gelirler, ta ki birbirlerine katlanabilecekleri uygun mesafeyi bulana kadar. Bunun gibi, insanların hayatlarının boşluğundan ve tekdüzeliğinden kaynaklanan toplum gereksinimi onları bir araya getirir, ama nahoş ve tiksinti verici özellikleri onları bir kez daha birbirinden ayırır.
Arthur Schopenhauer

güzel teşbih, paylaşım için teşekkürler

Menfaat için bir araya gelen insanlar elbette ufak bile olsa birbirlerinden zarar gördüklerinde uzaklaşacaklardır.

Oysa ki Allah için birbirini seven Müslümanlar öyle mi? Bizim için uygun olan mesafe, safların sıklığıdır.

Selametle.