Umudu

kırılmayan varmıdır ki...
Zaman zaman herkeste olur biçare hissetmeler, isyanlar, bıkkınlıklar..
Tüm bunların ardından gelen kırgınlıklar...
Önce kendine kırılır insan, kendine kızar, sonra ötekilere gelir sıra...
Okunan lanetlerden onlarda alır paylarına düşeni...
Ne çok kalpler kırılır, ne çok gönüller yıkılır...
Duygularımız altüst olur, kendimizle çelişir, en sonunda yeniliriz karamsar duygulara...
Harabeye dönen duygularımızın içinde umudun üstüne yerleşiverir ne kadar küskün, kırgın hislerimiz varsa...
Altta kalır umut...
Ezilir...
Ama asla azalmaz...
Sadece saklanmıştır, diğerleri görünmez yapmıştır onu...
Göremediğimiz şeyleri yok sayabilir miyiz peki...
Varlık gözle gördüğümüzdemidir ki?...
Hayır, hayır öyle değil...
Umut ölmedi, umut göremediğimiz bir yerlerde yaşamaya(aslında bizi yaşatmaya) devam ediyor...
Bizi yaşatan umudu yaşatmak zor değil...
Yıkın, dağıtın o karamsar duyguları...
Yaşasın umudumuz... Umudumuzla yaşayalım...
Umut dolu günler bizlerin olsun inş...

" ALLAHI'IN RAHMETİNDEN UMUT KESMEYİNİZ"

Tşk ablacım çok güzeldi.

İnsanları kırmak,yıkmak bir an için kolay belki ama peki kolay düzelir mi?
Mutlaka kalıcaktır izleri toplamak zordur kırıkları.
Umut bir nefes kadar yakın aslında ona iyi bakalım.
Allah razı olsun dostum...

Umudu olmayanın neyi olur ki...

Alıntı:Umut ölmedi, umut göremediğimiz bir yerlerde yaşamaya(aslında bizi yaşatmaya) devam ediyor...
Bizi yaşatan umudu yaşatmak zor değil...
Yıkın, dağıtın o karamsar duyguları...
Yaşasın umudumuz... Umudumuzla yaşayalım...
Umut dolu günler bizlerin olsun inş...