İyiyim, bir şeyim yok
Sade bir hayatım var şimdi

Camiden terapiste – terapistten camiye

Doktor beni gözlerimin de olduğuna

inandırmaya başladı



Dünyayı benimsedim, yadırgamadım çok

Evim gibi hissediyorum

Ellerim titremiyor o kelimeyi duyduğumda

Müzik susuyor ara sıra.. olsun

Acıdan çarpılmış suratlar, Anna Akhmatova

Evim gibi hissediyorum

Göğü bir şey kırıp geçiriyor boydan boya

Boyun eğdiriyor papatyaya ilk damla



Papatya da iyi,

bir şeyi yok aslında

Sade bir hayatı var onun da

Kımıldanıyor ilk damladan sonra

parmaklarım titriyor

Benimsedim hayır –sıcacık da yazları ayrıca..

Hem o da burada yaşıyormuş artık.



Değil mi, niçin üzülelim umut yoksa

Niçin gömülmesin ölmüş olan toprağa

Parmakları da gömülmesin –peki niçin?

Sıkılmıştır, gemiye göbeğinden bağlı astronot gibi

Ve kopmuşsa bağ, canlı da olsa aşk

Canlı da olsa değil mi, niçin gömülmesin cesedi

Camisi de olan bir uzaya..


SELAHATTİN YUSUF