Bugün bütün suratsızlığıyla duran şeytanın suratına çaktım besmeleyi.
Bismillahirrahmanirrahim...
Şeytanın günahlarımı gözüme sokup, “Bitmişsin, huzurda ne işin var?” fısıltılarına kapadım gönlümü.
Üç yanlış bir insanı yok saymaz deyip kovdum huzurumdan.
Huzurdan kovulmuşluğunu hatırlatarak, huzurdan kovulmamak için huzurumdan...
Kararmış gönlüne kara kara hediyeler verdim. Hırsımı, asiliğimi, kırıcılığımı...
“Hadi git ağlaya ağlaya, görüşmemek üzere, verilen hediyeler geri iâde edilmez” deyip çocukça bir muziplikle bastım kahkahayı...
İstiyorum ki, kahkahamın şen sesi cennetten duyulsun.
Her günümü, seher vaktinin sıcaklığıyla ısıtayım, kuşluk vaktinde edilen duâlar olsun sığınağım.
Her vaktin kalesi olsun secdelerim, secdemin ömrü uzasın...
Kahkaham şeytanın ve nefsimin önüne perde olsun.
İstiyorum ki şah damarı yakınlığındaki Rabbime, şah damarımdan yakın olayım.
Artık acizliğime değsin kahkaham, hüznüm, gözyaşım...
Artık yarım yamalak kulluğumu ıslatsın gözyaşım, ıslatsın ve yeşertsin...