İşlenen günah kul hakkıyla alâkalı ise, evvelâ o hak, mutlaka sahibine verilmeli ve ondan helallik dilenmeli.
1- İşlenen günah kul hakkıyla alâkalı ise, evvelâ o hak, mutlaka sahibine verilmeli ve ondan helallik dilenmeli.
2- Bir daha aynı günaha dönmemek üzere kesin kararlı olunmalı.
3- O günahla tevbe arasında ikinci bir günah işlemeye vakit bırakmamalı; günahlar, beş dakika bile tevbesiz kalmamalı.
Günah, ruhta bir ızdırap şeklinde duyulmalı, vicdan da o günaha karşı bir nefret, bir tiksinti ve bir ürperti hissetmelidir. Bir insan, işlediği günahlar karşısında hasta olmuyor ve ızdırap çekmiyorsa, o sık sık tevbe etse dahi, onun yaptığı tevbe değil, sadece bir merasim ve yararsız birkaç söz söylemekten ibarettir.
Tevbe, vicdanın duyduğu pişmanlıkla insanın iki büklüm olmasıdır. Dil ise sadece bu halinin tercümanıdır.