–“Ya Rabbi! Eğer benden unutarak veya hata ile veya bilerek küfür, şirk, günah ve her ne meydana geldiyse ki bilmiyorum ve imanım sabittir. Ancak eğer oldu ise ben onların tamamından tevbe ettim ve dönüş yaptım ve pişman oldum. Bir daha yapmamaya azim ettim ve kesin karar verdim.
Dîn-i Mübîn-i İslâm’ı kabul ettim. Peygamberimiz Hazretleri senin şerefli tarafından her ne getirdiyse, inandım, kabul ettim. Cümlesi haktır ve gerçektir.
Eğer sözlerim ve hareketlerim şeriate muhalif ise, ondan dahi döndüm. Ve dilim ile ikrar, kalbim ile tasdik ettim. Cân-ı gönülden kabul ettim.
Allah-u Teâlâ’ya, sıfatlarına ve fiillerine ve Allah-u Teâlâ tarafından gelen şeylere Allah-u Teâlâ’nın murad-ı şerifi üzere inandım.
Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, hayrın ve şerrin Allah-u Teâlâ’dan olduğuna iman ettim. Öldükten sonra dirilmek haktır.
Ben şehadet ederim ki, Allah’tan başka ilâh yoktur. Ve yine şehadet ederim ki, Muhammed (Aleyhisselam) O'nun kulu ve elçisidir.”
[Ömer Işıktekin, Dini Muhafaza Etmede Fıkhın Önemi - Muhibbu-l'Fıkh: s.18]
