Menü

**Katreİ_Nur** · 25-04-2009, Saat:02:00 PM

Ne kadar kolay mutlu oluyorum şu yaşamda. Yolda giderken hiç tanımadığım insanın, bana tebessüm etmesi bile yetiyor bazen. Mağazadaki tezgâhtara ilgisinden dolayı teşekkür ettiğimde, gülen yüzüyle “yine bekleriz”i o gün için büyük hediye… Yaşam zor belki… Ama zor deyip dudak büktüğümüzde zorluğu ikiye katlanıyor sanki. Ne dersiniz?

Yıllardır hayata, mutlu olmaya, var olana şükretmeye, küçük güzellikleri fark etmeye dair ne nasihatler dinledik; ne seminerler düzenlendi uzmanlarca; program yapımcılarının cepteki konusu oldu yıllardır… Zamanla insanlar aynı şeyleri dinleye dinleye sıkıldı. Neden peki? Çok iyi bildiğimizden mi? Çok denedik de faydasını mı görmedik?

Çünkü uygulamıyoruz Küçük şeylerin önemini dinliyoruz; ama dinlediğimizi küçümsüyoruz ve hayata geçirecek kadar gerekli bulmuyoruz.… İnsanlara tebessüm etmekle elimize geçecek olanı hesaplıyoruz. Teşekkür etmeyi, hal-hatır sormayı, özür dilemeyi, iyi dilekleri çok görüyoruz bazen birilerine… Sebep arıyoruz bir şey yaparken…

Sıcacık yuvamız, ailemiz, dostlarımız, başarılarımız, azmimiz tebessüm sebeplerimiz… Ama en büyük tebessümümüz hayata olsun Çünkü hayata tebessüm etmediğimizde, elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz çoğu zaman.

Yüzünüzden gülümseme, kalbinizden sevgi eksik olmasın

alıntı