Yar…
Aşk
Böyle bir şey
Alıp götürür
Kendi sularına
Sabra iltica
Ettiren yollara,
Ufku açan hülyalara
Gönül sevda dilini anlar,
Riyadan korkar,
Hırstan yılar,
Umut içinde yaşar

Kendi
Halinde şensin
Hangi düşlerin
Serinliğinde dilbersin,
Sanki edeb-i arifsin
Utanırsın,
Başın öne eğilir,
Sessizlik haline nüfus eder,
Yalnız kalmaya özenirsin
Hakkıyla anlaşılamamaktan,
Laf-u güz ar olan
Arkadaşlardan
Uzaklaşmayı denersin

Çünkü
Biliyorsun ki
Kaderi vaaz eden
Kadılar var,
Onlara garipçe bakarsın
Her ne anlatsan,
Peşin hükümlerinden
Asla kurtulamazsın
Çabalamanın, anlaşılır
Olmanın derdiyle nar olurken,
Kaygılar yüreğini burkar, ağlarsın

İnsan
Hatalarıyla bütündür
İbret almak ve halin
İkliminde kavramak için yaşanır
Akıl, ancak ayetlerin
Serencamında yol alırsa
Ve muvazene aranırsa yanıltmaz
Hissiyat çok önemliyken,
Tasavvur ve şuur aşkın
Vecdinden korkmaz, yeter ki
Hakkı hak bilip,
Yol alalım asla utandırmaz

Mustafa Cilasun