TAHAMMÜL EDEBİLME
Biz insanlar en azından insan gibi görünen varlıklar, neden birbirimize tahammül edemeyiz? Neden birbirimizin düşüncesi, yaşam tarzı ve inançlarıyla uğraşırız? Oysa biz bir zamanlar böyle miydik? Elbette değildik.
İnanç özgürlüğünün, düşünce hürriyetinin beşiğiydik. Bizden olmayan insanları aleyhimize dahi olsa kendimizle eşit tutmuştuk. Bugün durumumuza şu içler acısı halimize bakın. Ezici çoğunluğu Müslüman olan bir ülkede insanlar birbirlerini kırıp geçiriyor.
Kendi gibi düşünmüyor diye insanları suçluyor. Kendine göre faturayı da kesiyor. Öyle ki ülkenin geri kalmasının sebebini buna bağlıyor. Hayır. Bunların hepsi deli saçmasıdır.
Bu ülke gelişmemişse yerinde saymışsa bunun sebebi insanların temel hak ve özgürlükleri olan ve doğuştan sahip vazgeçilemez olan düşüncelerini ret etmenizdir. İnsanı esir alabilirsiniz bedenini istediğiniz gibi kullanabilirsiniz. Ancak düşüncelerini asla.

Peki, biz insanları bir arada tutmayı nasıl başardık. O küçümsediğimiz gerici ecdadımız Hristiyanı, Yahudiyi, Ortadoksu, Mecusici hatta ateisti bir arada nasıl tuttu. Hemen söyleyeyim:
1)saygı
2)hoşgörü
3)özgürlük
4)güven
Osmanlı bu dört fikir üzerine kurulmuştu. Bir ülke belki ekonomik, kültürel, eğitimsel alanda yıkılmazdı ama bu çimentolar aşındığı zaman yıkılırdı. Nitekim öylede oldu ilk önce saygı kalmadı diğer insanlara(gayrimüslimlere) hakarete varan sözler söylendi. Daha sonra güvensizlik onu takip etti.

Bir zamanlar Müslüman bir yere gideceği zaman evini yahudiye Yahudi’de Müslüman’a emanet ediyordu. Şu güvene bakarmısınız. Aynı dinden olmadığı halde bu insanlar birbirlerine güveniyor…. Birlikte yaşamayı sanat haline getirmişler… İşte bu ortam bozulmuştu devletin adeta taşıyıcı kolonlarına dinamit döşenmişti. Milliyetçilik akımı da kolonları patlatan bomba olmuştu.
Koca bir medeniyetin küllerinden Türkiye cumhuriyeti doğdu. Ne var ki bu ülkede ilk zamanlarda bütün dinlere mezheplere, düşüncelere saygılıyken zaman değişti yaşam gelişti. Bugünkü duruma geldik.
Ama artık bu tabuların yıkılması vakti geldi. Bu tabuları birlikte yıkacağız. Birbirimize tahammül edeceğiz. Bunu yapmak zorundayız. Çünkü ikinci bir vatanımız yok ikinci bir Türkiye’de yok. Bırakın insanları nasıl yaşamak istiyorlarsa öyle yaşasınlar. Düşünceleri engelliyemezsiniz.
İnsanın özü düşüncesidir Aristo ne güzel söylemiş: insan düşünen bir hayvandır yani hayvandan farkı düşünmesidir. İnsanlar farklı düşünebilirler bundan daha doğal bir şeyde olamaz şu okuduğunuz satırları bile kim bilir hangi bakış açısıyla baktınız.

Tamam, birbirimizin düşüncelerini benimsemeyelim onlar gibi olmayalım hatta onlar gibi hayat sürmeyelim ama birbirimize her koşulda saygı ve hoşgörülü olalım.
Birbirimizi yaratan yarattığı için sevelim yaradanı severim yaratandan ötürü felsefesini benimseyelim bu düşünceyi bütün hepimiz benimsediği vakit bu dünya gül bahçesine dönecek… ve bizler farklı düşüncelerle gurur duyan bir kültür mozağiyi olacağız.
Seyyid KEMERKAYA

alkış