Ebu Talha, Ali, Aişe, Selma Ümmü Rafi, Ebu Hureyre, Ebu Burde ve Usame radıyallahu anhum, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellemin şöyle buyurduğunu rivayet etmişlerdir:

"Melekler içinde köpek ve suret bulunan eve girmezler"
(İbn Ebi Şeybe (6/71-72) Tirmizi (1749) Darimi (2666) Ebu Davud (taharet 90) Nesai (1/116) İbn Mace (2/1203) Ahmed (1/83, 104, 107) Tayalisi (s.17)

Halid b. Sad'den: Ebu Mesudu yemeğe davet ettim. evde bir suret gördü ve onu ben kırmadıkça içeri girmedi." (İbn Ebi Şeybe (6/71)

Eslem'den: Ömer ra. Şam'a gelince biri onu yemeğe çağırdı. dedi ki: "Bizler içinde suret bulunan eve girmeyiz" (Buhari Edebul Mufred (1248) İbn Ebi Şeybe (7/71-72)

Ali ra. içinde suret bulunan eve girmeyi çirkin görürdü. (İbn Ebi Şeybe (7/72)

Allah razi olsun

bugün nasıl algılayacağız bunu? sahabeler suret barındıran para kullanmadılar mı, ya da bizim kullanmamız ne ifade edecek bunu da mekruh mu alacağız?

Yukarıdaki rivayetlerin hiçbirisinden resmin haram olduğu manası çıkmaz sadece mekruh olduğu anlamı var. Zaruri durumları istisna edersek, pasaport,kimlik,para vb. bunların dışında resimlerin teşhir edilmesi gerçekten de İslamın hoşlanmadığı bir şey olarak görülüyor.

Şu hadis bize resmin neden yasaklandığı konusunda bilgi veriyor:

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hastalanınca hanımlarından birisi Habeşistan’daki Mariye adlı bir kiliseden bahsetti. Ümmü Seleme ve Ümmü Habibe Habeşistan’a gitmişlerdi. Onlar bu kilisenin güzelliğinden ve kilisedeki resimlerden söz ettiler.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) başını kaldırarak:

−‘Onlar aralarından salih bir kimse varsa, onun kabri üzerine bir mescid yaparlar, sonra da o gördüğünüz resimleri yaparlardı. İşte onlar kıyamet günü Allah katında yaratılmışların en kötüleridir’ buyurdu.”

Buhari, Müslim

O zaman biz anlıyoruz ki (zaten bu selim aklında tasdik ettiği bir şeydir) resmi putlaştırmak için kullanan ile sadece zevk için kullanan arasında bir fark var.

İkinci kısımdakiler için şu rivayet bize daha çok fikir veriyor: ''Hz. aişe bir gün kanatlı at resimleri bulunan bir örtü asıyor, Peygamber sav bundan hoşlanmıyor, çıkarmasını söylüyor. '' Başka rivayetlerde sanırım Hz. Aişe bu örtüyü parçalayıp muhtelif şekillerde kullanıyor.'' Hz. Aişe validemizin bu resmi putlaştırması düşülemez, ondan bunu tenzih ederiz. Fakat Rasulullah sav yinede bundan hoşlanmıyor. Demek ki bu İslamın hoşlanmadığı bir şey.

Allah razı olsun.

ben bazı noktalarında kerahatin olması ile birlikte mutlak manada suret yapmayı ve kullanılmasını haram görmüyorum abi anlattığın şeyler gereğince resim yapılması da belli şartlar dahilinde helal görülebilir fakat sınırlandırılması gereğini çok iyi biliyoruz, salih kimselerin resimlerinin putlaştırılmasına ufak bir imkan bile bıraksak bunun vebali ödenemeyebilir özellikle tevhide bağlılığı sürdürüş adına dikkatli olmak lazım.

Karadamlalar konunun daha çok açılıp anlaşıldığı için hocam sizde konuyu paylaştığınız için teşekkür ederiz,
cümlemizden Allah razı olsun..

ahmet han, seyyid emir ali ve fazlurrahman gibi bir kaç kişiyi dahil etmezsek (reşad halife, edip yüksel gibi cahil kafirleri saymaya gerek yok zaten bunlar kafir oldukları gibi ilimleri de yoktur) ehli sünnetten olmayan fırkalar da dahil olmak üzere mustakil anlamda olmasa da peygamberin hüküm koyma yetkisi yoktur, diyen hiç kimse yoktur. Bu zaten kuranı kerimin bizatihi direktif verdiği bir konudur. fakat çok bilinmese de ümmet içerisinde şöyle bir ihtilaf var. bunu bazı fakih alimler söylemişlerdir, fakat çoğunluk karşısında sukut etmişlerdir. bu bazı fakihler peygamberin hüküm koyma yetkisinin kuranın bir beyanı olduğunu söylemişlerdir. yani peygamberin koymuş olduğu hükümlerin bir aslının kuranda (bizim görmeye ilmimiz yetmesede) zaten mevcut olduğunu savunmuşlardır. muhammed abduh reşid rıza gibi bazıları ve bunlardan etkilenen mustafa islamoğlu gibi bazı kimseler de bu görüşü savunmakla birlikte süreç içerisinde aslında tüm yetkinin kuranı kerimde olduğu gibi bir izlenim içerisine girmişlerdir.. eğer bu azınlıkolan fakihlerin görüşlerini devam ettirselerdi onlarınkine de bir anlayış denilir ve hadis münkiri şeklinde damgalanmazlardı; biz yine böylelerdir demiyoruz fakat öyle bir tavır takınıyorlar ki dinleyenleri sanki -sadece kuran- diyormuş, gibi bir izlenime kapılıyorlar. şahsen benim kalbim de bu bazı fakihlerin savunduğu teze yatsa da süreç içerisinde bu algının dejenere edilme olasılığı yüksek olduğu için genel anlayışı benimsiyorum.
resim meselesine gelince ister haram denilsin isterse tahrimen mekruh ne olursa olsun islamın hoşlanmadığı kesinbir şey. o yüzden zaruri durumlar istisna edersek uzak durmamız gerekir.. Allah en doğrusunu bilir.