Aşk ve arkadaşlık bir gün yolda karşılaşırlar. Aşk kendinden emin bir şekilde sorar: ben senden daha candan ve daha yakınım, sen niye varsın ki bu dünyada? Arkadaşlık cevap verir: sen gittikten sonra arkanda bıraktığın gözyaşlarını silmek için..


Bir Umut diye hapsettim seni Kalbimin en sakli Kösesine...Hep bir Hayalle geldim su Yalanci günlere!
Düsünebilseydim Kalbimi kiracagini bile bile...Inan gelmek istemezdim bugünlere!


Dü$erken birle$mezLermi$ ya kar taneLeri... Deği$tirmek imkansız mı bu kaderi ?!

Her a$kın sonunda hazırLadığım idam sehpasında, kaçıncı tekmem bu yaLnızlığa..? ßu aşktaki intiharına $imdi kocaman bir “ELveda”.....

Aşk her yaşta var bebekken mamana gençken sevgiline yaşlıyken bastonuna aşık olursun ama önemli olan aşık olmak deil onu yürütmek...

né éL!mdn †u††uLr né yüzüMé qüLdüLér ß! qün 0Lsn öLmüné séwmediLr ßén séwd!m ßa$kasna wérd!Ler ßana ßu dünyda mu†LuLuq Haramm$ méqéR

oYsa 1 aRa Hep akLıMdaydıN..
isiM Neydi ?
ÇıkaRamadıM..
adıN Neydi ?
HatıRLamadıM..


ßnn Hep meşquLüm Nedense...doLuyum heR Nedense...ßnn ßnii ßende Kaybettim...NoLuR ßuLan ßi habeR veRse..