Hani…
Söz vermiştin
Bir daha olmayacak demiştin
Yemin etmiştin
Sana inanmamı ne çok istemiştin
Sabırla dinlemiştim
Hiddeti içime gömüp beklemiştim
İnsandır, zafiyetiyle yaşayandır
Her hata ve yanlışlarında
Hemen dışlanmamalıdır dedim
Fakat benimde bir insan olduğumu
Zafiyetlerimin bulunacağını
Düşünmeni ne çok beklemiştim
Sen hiç aldırış etmedin
Ne sevmeyi ve ne de sevilmeyi
Hak etmek için hiç uğraşmadın
Dikkatini çeken cazibe karşısında
Derin bir hesap içine daldın
Yaşadığın ve yaşattığın her neyse
Bitmeyecek sandın, belanı arandın
İnsan, onur ve haysiyeti için vardır
Mefkûresi olan bir sevdadır
Yaşamak için yaşayan sadece candır
İnsan, aklı ve vicdanı olan mizandır
İradesinden geçerse nefsine adanandır…

Mustafa Cilasun