bayram kapıda ve kimbilir sessiz geçireceğim kaçıncı bayram...
alıştım sanıyorum ama alışamadığımı görünce daha çok utanıyorum kahramanlığımdan...
bir bayram havası yok evde..ve ben bayramlık almak istemiyorum...
kızma ne olur bu bir şımarıklık değil inan...
elini tutup gitmek çok başkaydı inan...
sen olmak gururla durmak çok başkaydı...
eksik kalıyorum sözcüklerde anlatmıyor artık emelimi...
durup durup sesleniyor bir ses...
ama sular dökülüyor kayboluyor gölgeler..uzaklaşıyor o ses...
neden diye sorma yeter diyor...
kalbime bakıyorum hemde çok derinlere oradaki ayak izleri değil beni acıtan..
acı...mı
bunuda bilmiyorum..dedimya sadece üşüyor içim hemde çok...
ve nedense bir sana yazınca düzensizleşiyor cümleler...
düzeltebilecek misin ...
yoksa buda geçer deyip yine avutacak mısın yaralı kalbimi..
.ben avutuyorum kocaman sevgisiyle...
her kelimesi bende hayat oluyor..
iyiki diyorum benleştim bu kadar...
ve iyiki pervaneler geceleri ağlar....
susma bu kadar bilki kızında pervaneleşti senin kadar....
ve sadece geceleri ağlar...
ben hep buradayım...
Kızın ...
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka