Temizlik yaptım bugün.hemde butun benlıgımde.kırgınlıklarımı dısarı cıkardım once.gormenızı ıstedım,megerse ıcımde ne kadar buyuk yer kaplıyorlarmıs.kırgınlıklarımı atarken bakmadım neydı onlar dıye.gelecek gecmısten cok daha fazla yasanmaya deger.onların yerıne bagıslamayı yerlestırdım ozenle.kıskanclıgımı cıkardım.megerse ben ne kadar az kıskancmısım!çok kolay oldu.sevındım.kaybettıgım esyamı bulmus gıbı oldum.çok şükür ki kın ve nefret yoktu yugegımde.nasıl temızlerdım bılmıyorum.
Sıra korkularıma gelmıstı.çıkarmaya bıle korktum önce.ne cok alısmısım onlarla yasamaya.bunca acıya endıseye nasıl alısılır anlayamadım.her gun yenı endıselerle beslenen yenı korkular bırıkmıstı içimde.mutluluklarımı,umutlarımı ne de cok ertelemısım!
O an bu ılgıyı onlara verseydım,hergun onları dusunup bırer umut daha ekleseydım,almadan verıp beklemeden sevseydım,herseyden önce içimdekı sevgının ve gücün daha fazla farkında olsaydım boyle temızlıklere ıhtıyacım kalmazdı.Neşe ektım;hosgoru,guven,sevgı ektım.Almadan vermeyı,sevılmeden sevmeyı,paylasmayı ektım.Çılgınlık ektım;samımıyet,bagıslama ektım içime.Aşk ektım her hucreme.Coşku,heyecan,sessızlık ektım.Bütün guzel fıkırler sessızken gelıyor bana.
Kabullenme ektım baş eğme degıl!
Olduğu gibi Kabullenme…

Edward Morrison