gözüme yine sabun köpüğü kaçtı.
su cehennem kadar sıcaktı. neden öyleydi. suyun sıcaklığı değince aklıma cehennem geldi ve sonsuza dek orda kalmaya rabıta yaptım.
sonra sonsuza dek cehennemde kalmaya rabıtalı iken sabun köpüğü kaçtı gözüme. gözlerimden yaşlar gelmeye başladı.
sonsuza dek bu şeye nasıl ...
yahudi olsan
hristiyan olsan
yok ya. bu yazıyı bu akşam herhalde tamamlayamayacam.
gözlerimi sabun köpüğü mü yakıyor hala. nedense açamıyorum.
gidip yatmalı mıyım.
onlar dayanlamı mı yoksa.
ya ben orda doğmuş olsaydım.

şimdi ben bunları yenersem bunlar ne olacak. yenemezsem biz ne olacağız.
o şeyi durduramayacağız. çünkü o hala yaklaşmakta olduğunu hissediyorum. çok büyük. çok sıcak. ve hala yaklaşmakta.
nasıl olacakki.
topyekün bir hareketlenme lazım. ama topyekün isyana girmeden nasıl olacakki.
gene mi baskına uğradım yoksa. bu sefer besmele de çekmeden yazmıştım. ondan mı oldu. yoo şart değil. ismi aklımdaydı zaten. dil şartmı. biz böyle şeylere önem vermemiştik. ondan değil o zaman. niye o zaman. demekki sorun yokmuş. niye gözlerim yanıyor peki.
şundan mı.
bir yerlerde bir dfostumuz ağlıyor.

hep bir yerlerde bir dostumuz ağlayacak.

her zaman bir yerlerde bir dostumuz ağlayacak.

zamanı gelince düşüncelerimizi açıklamak için, bir çok insana faydalı olacak şeyleri duyurmak için... onu düşündüm...
izin verilmeyecek. izin verilse aslında. söyleyecem. onun bi günhı yok aslında diyecem. neden diyecem. bak o orda doğdu, orda herkes sana düşmandı. burda doğsaydı burda herkes sana dost olacaktı diyeceğim. ama bana izin verilm eyecek. ona soracaklar. saçma sapan bi savunma yapacak.
gözlerimi yakan sabun köpüğ, onun gözlerii de yaşartacak. bu suyun sıcaklığına sonsuza dek katlanmak zorunda kalacak.
ben orda olsaydım, o burda olsaydı, o da benim için aynı şekilde endişe edecek miydi. bilmiyoırum.

sabun köpüğü hala gözlerimi yakıyor.
ve ben daha fazla dayanamayacağım.
yatsam en iyisi olacak.
en azından ayetel kürsi okurum sabaha kadar durumu düzelir.
bu göz yaşı.
hayırdır inşallah.

gittim yattım. 2 dakika uyur gibi yaptım.uyandım. düzeldi.
:D

))))) demekki neymiş...
suyun sıcaklıgı da can yakar ama sabun köpüğü o acıyı bastırırmış...
ya sabun köpüğünün acısını bastırmak i,çin birde kaygan zeminde kayıp düşseydiniz o kadarla kalmış ne güzel
o zaman uyur gibi yapsanızda cabucak gecmezdi sanırım)))
ama uyur gibi yaparken uyumuşsunuz içiniz gecmiş haberiniz yok...sonra uyandım geçti demişsiniz cünkü)))
Sevimli bir yazıydı tşkLer

uyumakla geçiyormu gerçekten...
rüyamıydı yoksa herşey uyanınca düzelen..

aaa benim yorumuma neden cevap yokk kel mi benim başım

Tolstoy -uyumak unutmaktır- demiş uyumaya yanaşmadığım vakitlerde bu sözü hatırlayıp sızarım..

üzülmemiştim zaten) sadece ölesine kapristi) işte huyumuz )
tansiyon normale döndü müü tansiyon buu cagımızın hastalıgı genelde büyüklerde çıkar ama her türlü fena işte allah şifa versin...
hem aglamak insanlara has bi özelliktir...biz birilerine aglamazsak birileri bize aglar...sevdiklerimin acısını göstermsin allah die dua ederiz hepimiz...ama sevdiklerimiz bizim acımızı görürse bu sefer onlar aglar...ee insan sevdigini de aglatmak istemez ki...takdir Allah'ın...
insanoglu bazen ne istedigini de bilmez aglarken güler, gülerken ağlar...ölüme de aglar doguma da...mutluykende aglar mutsuzkende...aglayabilmekde bi güzellik ya aglayamasaydık eee her türlü hamdolsun

amenna.
elimizden gelen belli bir şey ötesine bir şey yapamıyoruz.
ama ben yiğenim hastalandığı zamanki tepkim, kendi oğlumunkinden daha fazlaydı.
bi sefer öyle hastalandı hastaneye kaldırdık, her tarafına serum solunum cihazı bin türlü cihaz takıldı. o zaman işte.
böyle hepimiz toplandık tüm hısım akraba.
o arada tansiyon cihazı getirdiler bi bakalım diye. hemşire çocuğa bakacaktı.
sonra biz de kendi tansiyonumuza bakalım dedik filan.
çocukta tansiyon 120.
anasında 90. bakasında 80.
sair gerisi öyle 75-70-80-90-95. baktık yani bizde de tansiyon varmı diye. benimki 180 çıktı.
tabi ben o ara kafamdan bi sürü yerlere gitmişim gelmişim bi dünya meseleler çözmüşüm kafamdan başka dünyalara gitmişim, kendi kafamdan. çocuğun tansiyonu yüksek nabzı 120. hadi o hasta. benimki 180. düşün işte.
kendi çocuğum hastalandı bi kez. doktora götürdüm. bi sefer daha hastalandı. onu da götürdük. annamler dediki ya siz bu çocuğa bakmıyormusunuz.
dedim bakıyoruz ama bazı şeylere engel olamıyoruz. olabilir dedim, belki ömrü bellidir bir şeylere vesile arıyordur, Allah'la aralarındaki şeylere ben karışamam ki. öyle dedim.
sonra iyi oldu.
ben kendi oğlumun 2 sefer hastalanmasından sonra daha fazla kaderci oldu, daha öyle eskisi gibi karışmıyorum.