Robert Dankoff, seyyah-ı âlem evliyâ çelebi'nin dünyaya bakışı" adlı eserinde, seyyahımızın kalmuklar arasında seyahat ederken tanıklık ettiği bir olaya değiniyor. kalmuklar iştahla insan eti yemektedir.

içlerinden biri insan etini evliya çelebi'ye şöyle tarif ediyor: "acıdır sen yeme, eğer lezzetini bilmek istersen bir avradı bir kere öp, gör ne kadar lezzetlidir. eğer insan etini yersen lezzetinden yeniden hayat bulup bizim gibi çok yaşarsın”

Insan etinin tadı ;

Meselâ Karpa adında bir kişileri vardır. Taysı şahlarından sonra söz onundur. O Karpa adamda dört köşe bir ağaç kur’a vardır. O kur’a nice bin yıldan beri atalarından kalmıştır. Her tarafı birer ayrı renkte kendinden boyalı kur’adır. Bir ulu adamlan ölse onun tâliine kur’ayı atarlar. Eğer kırmızı tarafı gelse “Kur’a ateşe yak dedi” deyip leşini ateşte yakarlar. Eğer kur’a siyah yere gelse “Kara yere göm dedi” deyip leşi yere gömerler. Eğer kur’a mavi gelse “Suya at dedi” deyip leşi ya Edil suyuna veya her hangi suya yakın konmuşlarsa girip suya atarlar. Eğer yeşil gelse leşi pişirip yerler, ama kur’aya göre davranırlar. Ondan başka hükümleri yoktur.
Hatta bir gün Moyinçak Şah’ın bir oğlu ölmüş, onu ateşte kebap edip yağım ve kanını akıtıp yerler ve şenlik edip gülüşerek yerler.

Hakir geçerken beni de sofraya çağırıp,
“Gel padişahımızın oğludur. Sen de yemiş ol” dediler. Hakir:
“Ya insan eti yenir mi?” dedim. Onlar:
“Bah yenir ya! Biz onun etini yeriz ki canı birimizin canına girip ölmez, bile gezer....”
“Bire adamlar, bu insan eti yenir mi, acı değil mi?” dedim. Bir kart Kalmuk:
“Acıdır sen yeme, eğer lezzetini bilmek istersen bir avradı bir kere öp, gör ne kadar lezzetlidir. Eğer insan etini yersen lezzetinden yeniden hayat bulup bizim gibi çok yaşarsın” dediler.
Ve o saat bu insan leşi kebabını 40-50 nefer Kalmuklar yediler, yağlarını yüzlerine, gözlerine ve vücutlarına sürüp kemiklerini yere gömdüler.

Not: Dankoff,budist kalmukların insan eti yiyebileceğine ihtimal vermiyormuş.
Not2: Kitabı bir blog sayfasında gördüm okumadım. Fakat örnek olarak gösterilen diğer metinlerin çoğu bundan da daha vahimdi. Münasip olan en uygun örneği alırken kitap için yorum yapanlardan birinin yorumuna ben de katıldım istemeden.

Ciddi bir mizah ustası mıydı acaba Çelebi ?

"seyyah-ı âlem evliyâ çelebi'nin dünyaya bakışı" | robert dankoff | yky. ist II. baskı, 2012

evliya çelebide abartılı anlatımlar olduğunu duymuştum,,,gerçekle bağlantılı abartılardır diyelim

Ben kendisine vakıf olmadığım için Dankoff'un kitabında ki metinlere bakınca epey şaşırdım.
Abartı var evet ama yani mide kaldırmayacak notlar filan. Çerkezler hakkında mesela.
Forumun yapısına uygun değil de eklemedim ama bakıcam Çelebi'ye.
Merakımı cezbetti.