أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا}} [التوبة: 31] ، وكانوا يحلون ما حرم الله فيحلونه، ويحرمون ما أحل الله فيحرمونه، أما من سنَّ هذه القوانين فقد جعل نفسه في مقام الألوهية،
أو في مقام الربوبية، يعني جعل نفسه رباً مشرعاً، ومن أطاعه في ذلك ووافقه عليه فهو مشرك؛ لأنه جعله بمنزلة الرب في التشريع.
Şeyh İbn Useymin rahımullah eş-Şerh el-Mumti kitabında der ki:
Şirk koşmak ise ister kalp ile olsun ister dil ile olsun isterse de amelde olsun hepsi mürted olarak İslam’dan çıkmaya sebeb olur.Allah’a şirk koşmak nevilerinden biri de Allah ile başkasını hükümde ortak koşmaktır böylece Allah’tan başkasının da insanlar için Allah’ın Şeriati’nin yerine taviz edecek kanunlar çıkarmasının caiz olduğuna itikad eder çünkü Allah’u Teala şöyle buyuruyor: Onlar Allah’ı burakıp alimlerini ve rahiplerini Meryem oğlu Mesih’i de Halbuki onlar ancak bir olan Allah’a ibadet etmekle emrolunmuşlar’dı (Tövbe/31) Onlar Allah’ın haram kıldığını helal ediyorlardı insanlar da onu helal sayıyorlar’dı Allah’ın helal kıldığını haram ediyorlar insanlar da onu haram sayıyorlar’dı Lakin bu kanunları icad edenlere gelince artık kendine ilahlık addetmiş ve ya rablik vazifesi addetmiştir yani kendini kanun koyucu bir rab addetmiştir kim ona bunda itaat ederse ve ondan razı olursa oda müşriktir çünkü onu kanun koyucu Rab ile aynı seviyede tutmuştur. (eş-Şerh el-Mumti ala-Zadil Mustağni (Babu Hükmi’l Murteden)